مردمان چه مناطقی سفیانی را یاری میکنند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
مردمان چه مناطقی سفیانی را یاری میکنند؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۴
، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 '
جز (جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 ') |
جز (جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 ') |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
[[پرونده:13681078.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[مجتبی تونهای]]]] | [[پرونده:13681078.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[مجتبی تونهای]]]] | ||
::::::آقای '''[[مجتبی تونهای]]'''، در کتاب ''«[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::آقای '''[[مجتبی تونهای]]'''، در کتاب ''«[[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]»'' در اینباره گفته است: | ||
«"[[حرستا]]" نام منطقهای آباد و بزرگ در اطراف [[دمشق]] است. وقتی پرچمی از [[مغرب]] و پرچمی از بحرین و پرچمی از [[شام]] [[اختلاف]] و برخورد میکنند، مردی از [[فرزندان عباس]] [[خروج]] میکند. [[اهل شام]] و [[فلسطین]] دچار [[دلهره]] میشوند و به سوی سردمداران [[شام]] و [[مصر]] روی میآورند و به آنان گفته میشود: "بروید و پسر [[فرمانروا]]، یعنی [[سفیانی]] را بخواهید و او را به [[یاری]] بطلبید" آنان [[سفیانی]] را [[دعوت]] میکنند و او در "[[حرستا]]" فرود میآید و همه داییها و بستگان [[فکری]] خود را در آنجا گرد میآورد و در بیابان خشک که منطقهای از [[دمشق]] است، گروههای متعدّدی طرفدار دارد که به او میپیوندند. [[سفیانی]] [[دعوت]] آنان را [[اجابت]] میکند و روز [[جمعه]] به همراه همه آنان در [[دمشق]] به [[مسجد]] میرود و برای نخستین بار بر فراز [[منبر]] قرار میگیرد و در نخستین [[منبر]] خود، انان را [[دعوت]] به [[جهاد]] میکند و آنان نیز با شنیدن سخنانش، با او دست [[بیعت]] میدهند که [[دستورات]] او را، خواه مطابق میل باشد یا نباشد، [[نافرمانی]] نکنند<ref>الزام الناصب، ج ۲، ص ۱۸۰؛ [[سید محمد کاظم قزوینی|قزوینی، سید محمد کاظم]]، [[امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور (کتاب)|امام مهدی از تولد تا بعد از ظهور]]، ص ۵۳۳.</ref>. | |||
برطبق روایتی از [[امیر المؤمنین]] {{ع}}، "[[حرستا]]" در [[زمین]] فرو میرود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۱۶؛ غیبة نعمانی، ص ۳۰۵.</ref>». | برطبق روایتی از [[امیر المؤمنین]] {{ع}}، "[[حرستا]]" در [[زمین]] فرو میرود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۱۶؛ غیبة نعمانی، ص ۳۰۵.</ref>». | ||