پیشینه نظریه ولایت فقیه در تاریخ چگونه است؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۴۲
، ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 '
جز (جایگزینی متن - '\. \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به '. $1 ') |
جز (جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 ') |
||
خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
[[پرونده:Pic259.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[عبدالمجید زهادت]]]] | [[پرونده:Pic259.jpg|100px|right|بندانگشتی|[[عبدالمجید زهادت]]]] | ||
::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[عبدالمجید زهادت]]'''، در کتاب ''«[[معارف و عقاید ۵ ج۲ (کتاب)|معارف و عقاید ۵ ج۲]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::حجت الاسلام و المسلمین '''[[عبدالمجید زهادت]]'''، در کتاب ''«[[معارف و عقاید ۵ ج۲ (کتاب)|معارف و عقاید ۵ ج۲]]»'' در اینباره گفته است: | ||
«بعضی تصور میکنند که [[ولایت]] [[فقیه]] پدیده تازهای است که هیچ سابقهای در [[فقه]] و فقاهت [[اسلامی]] نداشته و از [[اندیشه سیاسی]] [[امام خمینی]] سرچشمه گرفته است؛ در حالی که [[ولایت فقیه]] ریشه در کلمات [[معصومان]] دارد. آن بزرگواران به [[دلیل]] ضرورتهای [[دینی]] و [[اجتماعی]]، [[ولایت]] و اختیاراتی را برای [[فقها]] بیان کردهاند و پس از ایشان، پیوسته [[ولایت فقیه]] در آرای [[فقیهان]] بزرگ [[اسلام]] مطرح بوده است که نمونههایی را میآوریم: | |||
[[شیخ مفید]] میگوید: هنگامی که [[سلطان]] [[عادل]]<ref>سلطان عادل در بیان ایشان همان [[امام]] [[معصوم]] است.</ref> برای [[ولایت]] –در آنچه در ابواب [[فقه]] ذکر کردم– وجود نداشت، بر [[فقیهان]] [[اهل حق]] [[عادل]] [[صاحب رأی]] و [[عقل]] و [[فضل]] است که [[ولایت]] آنچه را بر عهده [[سلطان]] [[عادل]] است، برعهده گیرند<ref>المقنعه، ص ۶۷۵.</ref>. | [[شیخ مفید]] میگوید: هنگامی که [[سلطان]] [[عادل]]<ref>سلطان عادل در بیان ایشان همان [[امام]] [[معصوم]] است.</ref> برای [[ولایت]] –در آنچه در ابواب [[فقه]] ذکر کردم– وجود نداشت، بر [[فقیهان]] [[اهل حق]] [[عادل]] [[صاحب رأی]] و [[عقل]] و [[فضل]] است که [[ولایت]] آنچه را بر عهده [[سلطان]] [[عادل]] است، برعهده گیرند<ref>المقنعه، ص ۶۷۵.</ref>. | ||
خط ۳۲: | خط ۳۳: | ||
[[پرونده:991395.jpg|بندانگشتی|100px|right|]] | [[پرونده:991395.jpg|بندانگشتی|100px|right|]] | ||
::::::نویسندگان کتاب ''«[[نگین آفرینش ج۲ (کتاب)|نگین آفرینش]]»'' در این باره گفتهاند: | ::::::نویسندگان کتاب ''«[[نگین آفرینش ج۲ (کتاب)|نگین آفرینش]]»'' در این باره گفتهاند: | ||
« بعضی تصور میکنند که "[[ولایت فقیه]]" پدیده تازهای است که هیچ سابقهای در [[فقه]] و فقاهت [[اسلامی]] نداشته و از [[اندیشه سیاسی]] [[امام خمینی]] سرچشمه گرفته است؛ در حالی که این، خطایی بزرگ است که به [[دلیل]] بیاطلاعی از "[[فقه]]" و نیز آثار [[معصومان]] {{عم}} است.در بخش بعد خواهد آمد که [[ولایت فقیه]] ریشه در کلمات [[معصومان]] {{عم}} دارد. آن بزرگوار به [[دلیل]] ضرورتهای [[دینی]] و [[اجتماعی]]، [[ولایت]] و اختیاراتی را برای [[فقها]] بیان کردهاند و پس از ایشان پیوسته [[ولایت فقیه]] در آرای [[فقیهان]] بزرگ [[اسلام]] مطرح بوده است که نمونههایی را میآوریم: | |||
:::::*[[شیخ مفید]] از بزرگترین فقهای [[شیعه]] میگوید: هنگامی که [[سلطان]] [[عادل]]<ref> «سلطان عادل» در بیان ایشان همان امام معصوم {{ع}} است.</ref> برای [[ولایت]] –در آنچه در ابواب [[فقه]] ذکر کردم- وجود نداشت، بر [[فقیهان]] اهل حقِ عادلِ [[صاحب رأی]] و [[عقل]] و [[فضل]] است که ولایتِ آنچه را بر عهده [[سلطان]] [[عادل]] است، بر عهده گیرند.<ref> المقنعه، ص ۶۷۵.</ref> | :::::*[[شیخ مفید]] از بزرگترین فقهای [[شیعه]] میگوید: هنگامی که [[سلطان]] [[عادل]]<ref> «سلطان عادل» در بیان ایشان همان امام معصوم {{ع}} است.</ref> برای [[ولایت]] –در آنچه در ابواب [[فقه]] ذکر کردم- وجود نداشت، بر [[فقیهان]] اهل حقِ عادلِ [[صاحب رأی]] و [[عقل]] و [[فضل]] است که ولایتِ آنچه را بر عهده [[سلطان]] [[عادل]] است، بر عهده گیرند.<ref> المقنعه، ص ۶۷۵.</ref> | ||
:::::*[[شیخ طوسی]] که به عنوان [[شیخ الطائفه]] (بزرگ [[شیعه]]) شناخته شده است میگوید: صدور [[حکم]] میان [[مردم]]، حدود و [[قضاوت]] میان کسانی که با یکدیگر [[اختلاف]] پیدا کردهاند، جایز نیست، مگر برای کسی که از طرف [[سلطان]] [[حق]]،<ref> منظور از «سلطان حق»، امام معصوم است.</ref> اجازه داشته باشد. چنین کارهایی، در زمانی که خودشان [[[امامان]]] {{عم}} امکان انجام آن را ندارند، بدون [[تردید]] به [[فقیهان]] [[شیعه]]، واگذار شده است.<ref> النهایة و نکتها، ج ۲، ص ۱۷.</ref> | :::::*[[شیخ طوسی]] که به عنوان [[شیخ الطائفه]] (بزرگ [[شیعه]]) شناخته شده است میگوید: صدور [[حکم]] میان [[مردم]]، حدود و [[قضاوت]] میان کسانی که با یکدیگر [[اختلاف]] پیدا کردهاند، جایز نیست، مگر برای کسی که از طرف [[سلطان]] [[حق]]،<ref> منظور از «سلطان حق»، امام معصوم است.</ref> اجازه داشته باشد. چنین کارهایی، در زمانی که خودشان [[[امامان]]] {{عم}} امکان انجام آن را ندارند، بدون [[تردید]] به [[فقیهان]] [[شیعه]]، واگذار شده است.<ref> النهایة و نکتها، ج ۲، ص ۱۷.</ref> |