جز
جایگزینی متن - 'رازی' به 'رازی'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
جز (جایگزینی متن - 'رازی' به 'رازی') |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==تبیین [[احادیث]] مربوط به [[اندوه پیامبر]]{{صل}}<ref>به قلم فاضل ارجمند، جناب آقای عبد الهادی مسعودی.</ref>== | ==تبیین [[احادیث]] مربوط به [[اندوه پیامبر]]{{صل}}<ref>به قلم فاضل ارجمند، جناب آقای عبد الهادی مسعودی.</ref>== | ||
[[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[انسانی]] با همه [[عواطف]] و [[احساسات]] طبیعی و [[فطری]] بشری بود<ref>{{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ}} «بگو: جز این نیست که من هم بشری چون شمایم (جز اینکه) به من وحی میشود» سوره کهف، آیه ۱۱۰.</ref> که به اقتضای [[سرشت انسانی]] خویش، از کارهای خوشایند، شاد و از [[بدیها]]، [[مصیبتها]] و [[دشواریها]] [[اندوهگین]] میگشت. این، امری عادی و به اقتضای [[سنّت الهی]]، برای همه انسانهاست. آنچه در این میان مهم است، چرایی این حالتها و چگونگی [[رویارویی]] با آنهاست. برخی [[انسانها]]، از اندک خوشیای به وجد و با اندک سختیای، به تنگ میآیند و برخی نیز نه از [[شادی]]، سر مست و بیاختیار میشوند و نه [[سختی]] و دشواریهای گران، آنها را از پای در میآورد. اینگونه انسانها در برون، چهرهای شاداب و خوشرو دارند و [[اندوه]] عمیق و درونی خود را همچون | [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[انسانی]] با همه [[عواطف]] و [[احساسات]] طبیعی و [[فطری]] بشری بود<ref>{{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ}} «بگو: جز این نیست که من هم بشری چون شمایم (جز اینکه) به من وحی میشود» سوره کهف، آیه ۱۱۰.</ref> که به اقتضای [[سرشت انسانی]] خویش، از کارهای خوشایند، شاد و از [[بدیها]]، [[مصیبتها]] و [[دشواریها]] [[اندوهگین]] میگشت. این، امری عادی و به اقتضای [[سنّت الهی]]، برای همه انسانهاست. آنچه در این میان مهم است، چرایی این حالتها و چگونگی [[رویارویی]] با آنهاست. برخی [[انسانها]]، از اندک خوشیای به وجد و با اندک سختیای، به تنگ میآیند و برخی نیز نه از [[شادی]]، سر مست و بیاختیار میشوند و نه [[سختی]] و دشواریهای گران، آنها را از پای در میآورد. اینگونه انسانها در برون، چهرهای شاداب و خوشرو دارند و [[اندوه]] عمیق و درونی خود را همچون رازی در سینه نگاه میدارند؛ رازی که تنها نزد [[خدا]] افشا میشود و با سرشک شبانه فرو میریزد و یا [[نزدیکان]] صمیمی و [[دوستان]] [[حقیقی]] به آن پی میبرند. پیامبر اکرم{{صل}} نمونه کامل و [[بینقص]] این [[رفتار]] ترکیبی است. گزارشهای متعدد فصل پیش، لبخندهای صمیمی، [[زیبا]] و به جای [[پیامبر]]{{صل}} را در درازای [[زندگی]] سخت و دشوارش نشان میدهند و [[آیات]] و احادیث این فصل، اندوه درونی و ژرف ایشان را گزارش میکنند. این دو دسته گزارش، به هیچروی با هم معارض نیستند. این، همان [[وصف]] [[مؤمن]] است که {{متن حدیث|بِشْرُهُ فِي وَجْهِهِ وَ حُزْنُهُ فِي قَلْبِهِ}}؛ «شادی او در چهرهاش [هویدا] و اندوهش در دلش [پنهان] است»<ref>الکافی، ج۲، ص۲۲۶، ح۱.</ref>. | ||
اندوه پیامبر{{صل}} را همگان نمیبینند. اندوه [[نهان]] او را با [[خداوند]] میبیند و خبر میدهد<ref>مانند آنچه خداوند در آیه ۳۳ از سوره انعام، خبر داده است: {{متن قرآن|قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ}} «ما خوب میدانیم که آنچه میگویند تو را اندوهناک میگرداند». نیز، ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۳، ص۲۵۰ (سه آیه همین باب).</ref> و یا [[خویشاوند]] نزدیکی مانند [[هند بن ابی هاله]] که به گفته [[امام حسن]]{{ع}} توصیفگر چهره و [[رفتار پیامبر]]{{صل}}<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۲، ص۲۰۳ (سیره اخلاقی پیامبر{{صل}}/ والاییهای اخلاقی پیامبر{{صل}} در حدیث ابو هاله).</ref> و گزارشگر نشانههای شخصی و شخصیتی ایشان است<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۳، ص۲۵۳، ح۱۸۳۵.</ref>. | اندوه پیامبر{{صل}} را همگان نمیبینند. اندوه [[نهان]] او را با [[خداوند]] میبیند و خبر میدهد<ref>مانند آنچه خداوند در آیه ۳۳ از سوره انعام، خبر داده است: {{متن قرآن|قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ}} «ما خوب میدانیم که آنچه میگویند تو را اندوهناک میگرداند». نیز، ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۳، ص۲۵۰ (سه آیه همین باب).</ref> و یا [[خویشاوند]] نزدیکی مانند [[هند بن ابی هاله]] که به گفته [[امام حسن]]{{ع}} توصیفگر چهره و [[رفتار پیامبر]]{{صل}}<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۲، ص۲۰۳ (سیره اخلاقی پیامبر{{صل}}/ والاییهای اخلاقی پیامبر{{صل}} در حدیث ابو هاله).</ref> و گزارشگر نشانههای شخصی و شخصیتی ایشان است<ref>ر.ک: سیره پیامبر خاتم، ج۳، ص۲۵۳، ح۱۸۳۵.</ref>. | ||