ابراهیم بن بسطام: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> ==' به '</div> ==') |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
دیگر روایتی که نام ابراهیم در آن آمده، به داستانی مربوط است که خود آن را نقل میکند. وی میگوید: زمانی در چنگ دزدان گرفتار آمدم، آنان در دهانم حلوای داغی ریختند، به گونهای که به [[سختی]] سوخت، سپس آن را با یخ پر کردند. با این عمل تمام دندانهایم [[شکست]] و فرو ریخت. در عالم [[خواب]] امام رضا{{ع}} را دیدم و از درد نالیدم. آن [[حضرت]] فرمود: [[گیاه]] [[سعد]](گیاهی که برای درمان ورم و جراحت از آن استفاده میشد) به کار بند که دندانت دوباره میروید. وقتی [[امام]] به [[خراسان]] برده میشد، خبر یافتم که از دیار ما میگذرد. خود را به او رساندم و پس از عرض [[سلام]] و [[ادب]]، آنچه را دیده بودم برای ایشان بیان کردم. آن حضرت فرمود: الان نیز همان را میگویم. [[ابراهیم]] میگوید، من از آن گیاه خوردم و دندانهایم مثل اول رویید<ref>مکارم الأخلاق، ص۱۹۱. (مقابله شود).</ref>. البته این [[روایت]] به [[حکم]] رویکردی که دارد، در [[کتب حدیثی]] [[شیعی]] [[راه]] نیافته است و رجالیون نیز به استناد آن بدو اشاره نکردهاند، اما برخی از کتابهای طبی، به حکم آنچه در این روایت آمده، از خاصیت دارویی گیاه سعد سخن به میان آورده و آن را برای امراض دهانی مفید دانستهاند<ref>رمز الصحة، ص۲۰۵؛ دائرة المعارف بزرگ طب اسلامی، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. البته پذیرش چنین نقش درمانی برای این گیاه، به گونهای که بتواند دندان ریخته شده را از نو برویاند، به [[آسانی]] ممکن نیست. از نوع نقل داستان اخیر وی بر میآید که وی در مسیر حرکت امام به خراسان میزیسته است، اما هیچ اطلاع و [[گواهی]] برای آن نمیتوان ارائه کرد.<ref>منابع: بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار الیا، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ دائرة المعارف بزرگ طب اسلامی، مصطفی نورانی اردبیلی (۱۳۸۲ش)، قم، مؤسسة اهل البیت، دوم، ۱۳۷۰ش؛ رمز الصحة فی طب النبی دی و الأئمة، سید محمود ده سرخی اصفهانی معاصر)، نجف، مطبعة الآداب، ۱۴۰۳ق، الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چهارم، ۱۴۰۷ق؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، علی بن محمد نمازی شاهرودی (۱۴۰۵ق)، تهران، شفق - حیدری، اول، ۱۴۱۲ق؛ مسند الإمام الرضا، عزیزالله بن محمد عطاردی قوچانی معاصر)، مشهد، کنگره جهانی امام رضا علی، اول، ۱۴۰۶ق؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، سیدابوالقاسم بن علی اکبر موسوی خویی (۱۴۱۳ق)، قم، مرکز نشر الثقافة الإسلامیة، پنجم، ۱۴۱۳ق، المفید من معجم رجال الحدیث، محمد جواهری (معاصر)، قم، نشر محلاتی، دوم، ۱۴۲۴ق؛ مکارم الأخلاق، حسن بن فضل طبرسی (قرن ۶ق)، قم، انتشارات الرضی، ششم، ۱۳۹۲ق؛ وسائل الشیعة (تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة)، محمد بن حسن معروف به حر عاملی (۱۱۰۴ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لا لإحیاء التراث، قم، دوم، ۱۴۱۴ق.</ref>.<ref>[[سید علی رضا واسعی|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابراهیم بن بسطام - واسعی (مقاله)|مقاله «ابراهیم بن بسطام»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام رضا]] ص ۳۴۲.</ref> | دیگر روایتی که نام ابراهیم در آن آمده، به داستانی مربوط است که خود آن را نقل میکند. وی میگوید: زمانی در چنگ دزدان گرفتار آمدم، آنان در دهانم حلوای داغی ریختند، به گونهای که به [[سختی]] سوخت، سپس آن را با یخ پر کردند. با این عمل تمام دندانهایم [[شکست]] و فرو ریخت. در عالم [[خواب]] امام رضا{{ع}} را دیدم و از درد نالیدم. آن [[حضرت]] فرمود: [[گیاه]] [[سعد]](گیاهی که برای درمان ورم و جراحت از آن استفاده میشد) به کار بند که دندانت دوباره میروید. وقتی [[امام]] به [[خراسان]] برده میشد، خبر یافتم که از دیار ما میگذرد. خود را به او رساندم و پس از عرض [[سلام]] و [[ادب]]، آنچه را دیده بودم برای ایشان بیان کردم. آن حضرت فرمود: الان نیز همان را میگویم. [[ابراهیم]] میگوید، من از آن گیاه خوردم و دندانهایم مثل اول رویید<ref>مکارم الأخلاق، ص۱۹۱. (مقابله شود).</ref>. البته این [[روایت]] به [[حکم]] رویکردی که دارد، در [[کتب حدیثی]] [[شیعی]] [[راه]] نیافته است و رجالیون نیز به استناد آن بدو اشاره نکردهاند، اما برخی از کتابهای طبی، به حکم آنچه در این روایت آمده، از خاصیت دارویی گیاه سعد سخن به میان آورده و آن را برای امراض دهانی مفید دانستهاند<ref>رمز الصحة، ص۲۰۵؛ دائرة المعارف بزرگ طب اسلامی، ج۲، ص۲۷۹.</ref>. البته پذیرش چنین نقش درمانی برای این گیاه، به گونهای که بتواند دندان ریخته شده را از نو برویاند، به [[آسانی]] ممکن نیست. از نوع نقل داستان اخیر وی بر میآید که وی در مسیر حرکت امام به خراسان میزیسته است، اما هیچ اطلاع و [[گواهی]] برای آن نمیتوان ارائه کرد.<ref>منابع: بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار الیا، محمدباقر بن محمدتقی معروف به علامه مجلسی (۱۱۱۰ق)، تحقیق: جمعی از محققان، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق؛ دائرة المعارف بزرگ طب اسلامی، مصطفی نورانی اردبیلی (۱۳۸۲ش)، قم، مؤسسة اهل البیت، دوم، ۱۳۷۰ش؛ رمز الصحة فی طب النبی دی و الأئمة، سید محمود ده سرخی اصفهانی معاصر)، نجف، مطبعة الآداب، ۱۴۰۳ق، الکافی، محمد بن یعقوب معروف به کلینی (۳۲۹ق)، تحقیق: علی اکبر غفاری، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چهارم، ۱۴۰۷ق؛ مستدرکات علم رجال الحدیث، علی بن محمد نمازی شاهرودی (۱۴۰۵ق)، تهران، شفق - حیدری، اول، ۱۴۱۲ق؛ مسند الإمام الرضا، عزیزالله بن محمد عطاردی قوچانی معاصر)، مشهد، کنگره جهانی امام رضا علی، اول، ۱۴۰۶ق؛ معجم رجال الحدیث و تفصیل طبقات الرواة، سیدابوالقاسم بن علی اکبر موسوی خویی (۱۴۱۳ق)، قم، مرکز نشر الثقافة الإسلامیة، پنجم، ۱۴۱۳ق، المفید من معجم رجال الحدیث، محمد جواهری (معاصر)، قم، نشر محلاتی، دوم، ۱۴۲۴ق؛ مکارم الأخلاق، حسن بن فضل طبرسی (قرن ۶ق)، قم، انتشارات الرضی، ششم، ۱۳۹۲ق؛ وسائل الشیعة (تفصیل وسائل الشیعة إلی تحصیل مسائل الشریعة)، محمد بن حسن معروف به حر عاملی (۱۱۰۴ق)، تحقیق و نشر: مؤسسة آل البیت لا لإحیاء التراث، قم، دوم، ۱۴۱۴ق.</ref>.<ref>[[سید علی رضا واسعی|واسعی، سید علی رضا]]، [[ابراهیم بن بسطام - واسعی (مقاله)|مقاله «ابراهیم بن بسطام»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام رضا]] ص ۳۴۲.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||