مقام شهادت به چه معناست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

== پاسخ نخست ==

[[پرونده:373589.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[سید علی حسینی میلانی]]]]

«{{عربی|"وَ شُهَداء عَلی خَلقِهِ"}}؛ کلمۀ شهداء جمع شاهد است، راغب اصفهانی می‌گوید: {{عربی|"الشهود و الشهادۀ: الحضور مع المشاهدۀ إمّا بالبصر أو بالصیرة"}}. کلمه "خلق" در این عبارت اطلاق دارد، اعم از مؤمنان و غیر مؤمنان، هم‌چنانکه اعم از نیّات و اعمال است. بنابراین، خداوند متعال ائمّه را شاهدان بر نیّات و اعمال همه خلایق قرار داده است. وقتی خدا رضایت داد به این که بزرگواران {{عربی|حججاً علی بریّته}} باشند، پس لابد باید بر شئون همۀ "بریه" احاطه داشته باشند، وگرنه نقض غرض، یا خُلف لازم می‌آید. این از نظر برهان عقلی. اما دلیل از کتاب، این جمله به آیۀ مبارکه‌ای از قرآن اشاره دارد، آن جا که می‌فرماید: {{متن قرآن|كَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ...}}<ref>«و بدین گونه شما را امّتی میانه کرده‌ایم تا گواه بر مردم باشید»؛ سوره بقره، آیه ۱۴۳.</ref> امام {{ع}} در تفسیر این آیه فرموده است: {{عربی|نحن الاُمّة الوسطی و نحن شهداء الله علی خلقه و حججه فی أرضه...}}<ref>الکافی: ۱ / ۱۹۰، حدیث ۲، بحار الأنوار: ۱۶ / ۳۵۷، حدیث ۴۸.</ref>