احترام و تکریم زن: تفاوت میان نسخهها
←تکریم زن در سیره نبوی{{صل}}
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==[[تکریم]] [[زن]] در [[سیره نبوی]]{{صل}}== | ==[[تکریم]] [[زن]] در [[سیره نبوی]]{{صل}}== | ||
===نخست: [[احترام به همسر]]=== | |||
[[رسول خدا]]{{صل}} [[زن]] را در ظرافت، [[لطافت]]، [[ضعف]] و شکنندگی به شیشه [[تشبیه]] کرده، به [[مسلمانان]] توصیه فرموده است: با شیشهها [[مدارا]] کنید<ref>صحیح بخاری، ج ۷، ص ۱۱۱؛ احمد بن حنبل، مسند احمد، ج ۳، ص ۱۱۱ و العینی، عمدة القاری، ج ۲۲، ص ۱۸۵.</ref>. آن بزرگوار، [[صبر]] و [[مدارا]] بر خطاهای [[همسران]] و نیز [[رأفت]] و [[مهربانی]] با آنان را سرلوحه [[رفتار]] خویش با همسرانش قرار داده بود؛ به گونهای که در [[سیره عملی]] [[پیامبر خدا]]{{صل}} میتوان مصادیق فراوانی را از مداراهای آن حضرت با [[خانواده]] دید. آن بزرگوار در مقابل گفتار و [[رفتار]] همسرانش که گاه رنجش شدید ایشان را در پی داشت، بزرگوارانه [[مدارا]] کرده، با [[اخلاق نیکو]] و سعه صدر با آنها [[رفتار]] میکرد؛ ایشان هیچ گاه در مقابل آنان گفتار یا [[رفتار]] [[خشونت]] آمیز از خود بروز نداد. هیچ گاه کسی را نزد<ref>الطبقات الکبری، ج ۸، ص ۱۶۵ و ابن اثیر، اسدالغابه، ج ۱، ص ۳۶.</ref>؛ بلکه از راههای مختلفی چون ترک مراوده، صحبت نکردن موقت و... سعی میکرد آنان را به اشتباه خود متوجه کند<ref>اسدالغابه، ج ۶، ص ۱۷۱ و تقی الدین مقریزی، امتاع الأسماع، ج ۶، ص ۱۲۰.</ref>. [[مهربانی]] و [[محبت]] ایشان به [[همسران]] تا آن حد بود که از انس بن مالک، خادم [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} [[روایت]] شده است: "من کسی را مهربانتر از [[رسول خدا]]{{صل}} نسبت به خانوادهاش ندیدهام"<ref>{{متن حدیث|مَا رَأَيتُ أَحَداً كَانَ أَرْحَمُ بِالعِيالِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} }}؛ مسند احمد، ج ۳، ص ۱۱۲؛ مسلم نیشابوری، صحیح، ج ۷، ص ۷۶؛ الطبقات الکبری، ج ۱، ص ۱۰۹ و ابوبکر بیهقی، دلائل النبوة، ج ۱، ص ۳۳۰.</ref>. | |||
از [[عایشه]]، [[همسر پیامبر]]{{صل}} [[نقل]] شده است که هیبت [[نبوت]]، مانعی بین [[رسول خدا]]{{صل}} و همسرانش نبود؛ بلکه او با [[نرمی]] و [[محبت]] بسیار، [[رفتار]] و [[تندخویی]] و بدزبانی همسرانش را [[تحمل]] میکرد؛ چنانکه بعضی از آنها گستاخی را به حدی رساندند که اسرارش را فاش ساختند و با توطئهچینی و تبانی آزارش دادند<ref>عباس محمود العقاد، راه محمد نواله، ص ۱۲۴.</ref>. | از [[عایشه]]، [[همسر پیامبر]]{{صل}} [[نقل]] شده است که هیبت [[نبوت]]، مانعی بین [[رسول خدا]]{{صل}} و همسرانش نبود؛ بلکه او با [[نرمی]] و [[محبت]] بسیار، [[رفتار]] و [[تندخویی]] و بدزبانی همسرانش را [[تحمل]] میکرد؛ چنانکه بعضی از آنها گستاخی را به حدی رساندند که اسرارش را فاش ساختند و با توطئهچینی و تبانی آزارش دادند<ref>عباس محمود العقاد، راه محمد نواله، ص ۱۲۴.</ref>. | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۲: | ||
[[رسول خدا]]{{صل}} با اهل خانه خود در کار خانه شرکت میکرد و با دست [[مبارک]] خویش گوسفندان را میدوشید و جامه و کفش خود را میدوخت<ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص ۲۷۵ و تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۵۸.</ref> و در خانه را بر مراجعه کنندگان میگشود و در این کار از دیگران [[سبقت]] میگرفت. به شترانش عقال میبست و شیرشان را میدوشید، خانه را جارو میکرد و چون خادمش از آرد کردن خسته میشد، او را [[یاری]] میکرد و گندم و جو را آرد میکرد<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج ۱ مدینه، ص دمشق ۱۴۶، و بحارالانوار ۴، ص ۵۸،. ج ۱۶، ص ۲۲۷.</ref>. [[حضرت رسول]] خود، به حیوانات خود، [[آب]] و [[غذا]] میداد و گاه بارهای خدمتکار خستهاش را به دوش میکشید. آن حضرت، [[آب]] وضوی شبش را خود، آماده میکرد و کنار بستر میگذاشت و به دست خویش، گوشت برای همسرانش تکه تکه میکرد<ref>المناقب، ص ۱۴۶.</ref> و شخصاً نیازمندیهای خانه خویش را از بازار تهیه میکرد و بار خود را با دست [[مبارک]] به منزل میبرد و از این کار شرمنده نمیشد<ref>حسن بن أبی الحسن دیلمی، ارشاد القلوب، ص ۱۱۵؛ قاضی عیاض اندلسی، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج ۱، ص ۲۶۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۴۰۲.</ref>. | [[رسول خدا]]{{صل}} با اهل خانه خود در کار خانه شرکت میکرد و با دست [[مبارک]] خویش گوسفندان را میدوشید و جامه و کفش خود را میدوخت<ref>الطبقات الکبری، ج۱، ص ۲۷۵ و تاریخ مدینه دمشق، ج۴، ص۵۸.</ref> و در خانه را بر مراجعه کنندگان میگشود و در این کار از دیگران [[سبقت]] میگرفت. به شترانش عقال میبست و شیرشان را میدوشید، خانه را جارو میکرد و چون خادمش از آرد کردن خسته میشد، او را [[یاری]] میکرد و گندم و جو را آرد میکرد<ref>ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی طالب، ج ۱ مدینه، ص دمشق ۱۴۶، و بحارالانوار ۴، ص ۵۸،. ج ۱۶، ص ۲۲۷.</ref>. [[حضرت رسول]] خود، به حیوانات خود، [[آب]] و [[غذا]] میداد و گاه بارهای خدمتکار خستهاش را به دوش میکشید. آن حضرت، [[آب]] وضوی شبش را خود، آماده میکرد و کنار بستر میگذاشت و به دست خویش، گوشت برای همسرانش تکه تکه میکرد<ref>المناقب، ص ۱۴۶.</ref> و شخصاً نیازمندیهای خانه خویش را از بازار تهیه میکرد و بار خود را با دست [[مبارک]] به منزل میبرد و از این کار شرمنده نمیشد<ref>حسن بن أبی الحسن دیلمی، ارشاد القلوب، ص ۱۱۵؛ قاضی عیاض اندلسی، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج ۱، ص ۲۶۶ و ابن سید الناس، عیون الاثر، ج ۲، ص ۴۰۲.</ref>. | ||
===دوم: [احترام به دختر]]=== | |||
از مصادیق [[تکریم شخصیت زنان]] در [[سیره نبوی]]{{صل}} [[تکریم]] [[مقام]] شامخ [[حضرت زهرا]]{{س}} است. [[رسول اکرم]]{{صل}} برای دختر خویش [[احترام]] زیادی قائل بود و دست دخترش را میبوسید و در برابرش، تمام قد برمیخاست و آن بانوی بزرگوار را در جای خود مینشانید<ref>طبرسی، اعلام الوری بأعلام الهدی، ۱۳۹۰ش، ج ۱، ص ۲۹۶؛ صالحی دمشقی، سبل الهدی و الرشاد، ج ۷، ص ۱۵۱؛ ابوسعید خرگوشی، شرف المصطفی، ج ۳، ص ۱۲۴ و البخاری، الادب المفرد، ص ۲۰۹.</ref> و با این کار، [[منزلت]] دخترش را بر همگان روشن میساخت. [[پیغمبر اکرم]]{{صل}} هرگاه میخواست به سفر برود، آخرین وداعش با [[فاطمه]]{{س}} بود و وقتی هم از سفر برمیگشت، [[فاطمه]]{{س}} اولین کسی بود که به [[ملاقات]] ایشان میرفت<ref>احمد بن عبدالله الطبری، ذخائر العقبی، ص ۳۷ و سبل الهدی و الرشاد، ج ۱۱، ص ۴۵.</ref>. | |||
از [[عایشه]] پرسیدند: "محبوبترین [[مردم]] نزد [[رسول خدا]]{{صل}} چه کسی بود؟" گفت: "[[فاطمه]]{{س}}"؛ سپس پرسیدند: "محبوبترین مردان چه کسانی بودند؟" گفت: "شوهرش [[علی]]{{ع}}"<ref>المناقب، ج ۱، ص ۳؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج ۱، ص ۴۶۲ و سید بن طاووس، الطرائف، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>. | از [[عایشه]] پرسیدند: "محبوبترین [[مردم]] نزد [[رسول خدا]]{{صل}} چه کسی بود؟" گفت: "[[فاطمه]]{{س}}"؛ سپس پرسیدند: "محبوبترین مردان چه کسانی بودند؟" گفت: "شوهرش [[علی]]{{ع}}"<ref>المناقب، ج ۱، ص ۳؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج ۱، ص ۴۶۲ و سید بن طاووس، الطرائف، ج ۱، ص ۱۵۷.</ref>. | ||