کیفیت نماز امام مهدی چگونه است؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

=== کیفیت [[نماز]] [[امام مهدی]] چگونه است؟ ===

* از برخی [[روایات]] استفاده می‌‌شود هر یک از [[معصومان]]{{ع}} به نمازی خاص سفارش نموده، بدان تأکید می‌‏کردند؛ یکی از این [[نمازها]]، [[نماز]] [[حضرت مهدی]]{{ع}}‏ است<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۴۹ ـ ۴۵۱.</ref>. با توجه به نقل‌های مختلف به دو شکل آن اشاره می‌‌کنیم:

# [[قطب الدین راوندی]] در الدعوات<ref>ر.ک. عظیمی</ref><ref>{{متن حدیث|رَکْعَتَانِ‏ فِی‏ کُلِ‏ رَکْعَةٍ الْحَمْدُ مَرَّةً وَ مِائَةَ مَرَّةٍ إِیَّاکَ‏ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ‏ نَسْتَعِینُ‏ وَ یُصَلِّی‏ عَلَی‏ النَّبِیِ‏ (ص) مِائَةَ مَرَّةٍ بَعْدَ کُلِّ صَلَاةٍ مِنْ هَذِهِ الصَّلَوَاتِ ثُمَّ یَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَتَهُ}} راوندی، قطب الدین، الدعوات، ص ۸۹</ref> [[نماز]] [[حضرت حجت]](عجل [[الله]] تعلی فرجه الشریف) را همانند [[نماز صبح]] می‌‏داند؛ با این تفاوت که در هر رکعت‏ {{متن قرآن|إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}}‏ صد مرتبه تکرار می‌‏شود و پس از [[نماز]] صد بار [[صلوات]] فرستاده می‌‏شود<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۴۹ ـ ۴۵۱.</ref>. از [[سید بن طاوس]] نیز در [[جمال الاسبوع]] این‏گونه [[نقل]] شده است<ref>{{متن حدیث|"صَلَاةُ الْحُجَّةِ {{ع}} رَکْعَتَانِ‏ یَقْرَأُ فِی‏ کُلِ‏ رَکْعَةٍ إِلَی‏ إِیَّاکَ‏ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ‏ نَسْتَعِینُ‏- ثُمَ‏ یَقُولُ‏ مِائَةَ مَرَّةٍ إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ‏ ـ ثُمَّ یُتِمُّ قِرَاءَةَ الْفَاتِحَةِ ـ وَ یَقْرَأُ بَعْدَهَا الْإِخْلَاصَ مَرَّةً وَاحِدَةً ثُمَّ یَدْعُو عَقِیبَهَا فَیَقُولُ اللَّهُمَّ عَظُمَ الْبَلَاء"}} ابن طاوس، علی بن موسی، جمال الاسبوع، ص ۲۸۸؛ کفعمی، ابراهیم، البلد الامین، ص ۱۶۴؛ حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، ج ۸، ص ۱۸۴، ح ۱۰۳۷؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۸۸، ص ۱۸۹.</ref>: "[[نماز]] [[حضرت حجت]] دو رکعت است، در هر رکعت، تا {{متن قرآن|إِيَّاكَ نَعْبُدُ»}} می‏‌خواند، آنگاه‏ {{متن قرآن|إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}} را صد مرتبه می‏‌گوید و پس از آن، سوره [[اخلاص]] را یک مرتبه می‌‏خواند. بعد از [[نماز]] دعای {{متن حدیث|"اللَّهُمَ‏ عَظُمَ‏ الْبَلَاء‏‏‏‏"}} را می‌‏خواند.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۴۹ ـ ۴۵۱؛ [[مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۳۷.</ref>

# [[محدث نوری]] در این باره، دو [[نماز]] ذکر کرده است: نخست نمازی که یاد شد<ref>ر.ک. محدث نوری، حسین، مستدرک الوسائل، ج ۶، ص ۳۸۲، ح ۷۰۴۲.</ref> و دیگر نمازی است منسوب به [[ناحیه مقدسه]]؛ این [[نماز]] را [[محدث نوری]] در بابی که در آن، نمازهای مستحبی [[شب جمعه]] را [[نقل]] کرده، به عنوان روایتی منسوب به [[ناحیه مقدسه]]، اینگونه آورده است: هنگام [[خواندن]] سوره [[حمد]]، [[آیه]] {{متن قرآن|إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}} را صد بار بگوید و بعد از آن [[حمد]] را تا آخر بخواند و رکعت دوم نیز همین‌طوری بخواند و ذکر [[رکوع]] و [[سجود]] نیز هفت بار بگوید و چون [[نماز]] تمام شد یک بار لا اله الا اللّه و سپس [[تسبیح حضرت]] زهرا{{س}} بخواند و بعد از آن سر به [[سجده]] بگذارد و صد مرتبه [[صلوات]] بفرستد.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۴۹ ـ ۴۵۱؛ پژوهشگران مؤسسه آینده روشن، [[مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها (کتاب)|مهدویت پرسش‌ها و پاسخ‌ها]]، ص ۱۳۵.</ref>

* نتیجه اینکه اگر چه امروزه [[نماز]] دوم، به عنوان [[نماز]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} مشهور شده است، نقل‏‌های نخست از بزرگان نشان می‌‏دهد [[نماز امام زمان]] (عجل [[الله]] تعلی فرجه الشریف) همان نمازی است که ابتدا [[قطب]] راوندی [[نقل]] کرده است و آنچه [[محدث نوری]] [[نقل]] کرده [[نماز]] مستحبی است که به [[ناحیه مقدسه]] منسوب است.<ref>ر.ک. [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۴۴۹ ـ ۴۵۱.</ref>

«[[نماز]] حضرت [[صاحب الزمان]] {{ع}} دو رکعت است. در هر رکعت سوره [[حمد]] را تا {{متن قرآن|إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ}} می‌خوانی و چون به این [[آیه]] رسیدی آن را صد مرتبه می‌گویی و در مرتبه آخر، سوره را تمام می‌کنی. سپس {{متن قرآن|قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ}} را یک بار می‌خوانی و چون از [[نماز]] فارغ شدی این [[دعا]] را می‌خوانی: {{عربی|"اللَّهُمَّ عَظُمَ الْبَلَاءُ، وَ بَرِحَ الْخَفَاءُ، وَ انْكَشَفَ الْغِطَاءُ..."}} تا آخر»<ref>[[مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۳۷.</ref>.

[[رده:پرسش]]