←جستارهای وابسته
(←منابع) |
|||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
در [[زندگی]]، فوقالعاده [[اهل]] [[قناعت]] و بر این [[باور]] بود که [[حرص]] و [[طمع]]، [[دلها]] را جدا و [[کارها]] را نابسامان میسازد. به [[زندگی ساده]] [[راضی]] بود و در برابر سختیهای زندگی [[پایداری]] میکرد و به روزی اندک [[حلال]]، قناعت میورزید و راضی به نظر میرسید<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۳ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۳ ص ۴۳.</ref>. | در [[زندگی]]، فوقالعاده [[اهل]] [[قناعت]] و بر این [[باور]] بود که [[حرص]] و [[طمع]]، [[دلها]] را جدا و [[کارها]] را نابسامان میسازد. به [[زندگی ساده]] [[راضی]] بود و در برابر سختیهای زندگی [[پایداری]] میکرد و به روزی اندک [[حلال]]، قناعت میورزید و راضی به نظر میرسید<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۳ (کتاب)|پیشوایان هدایت]] ج۳ ص ۴۳.</ref>. | ||
==ام الائمه== | |||
از خصایص [[زهرای مرضیه]]{{س}} و [[شرف]] و فضل آن بانو که به واسطه آن، بر دیگر [[زنان]] عالم امتیاز مییابد، این است که [[خدای تعالی]]، [[نسل رسول خدا]] را از او قرار داد. [[پیغمبر اکرم]] هشت فرزند داشت: چهار پسر و چهار دختر. [[پسران]] ایشان عبارت بودند از: قاسم (که [[حضرت]] به سبب او کنیهاش [[ابوالقاسم]] شد) طاهر، [[طیب]] (موسوم به عبدالله) و [[ابراهیم]]. سه پسر اول از [[خدیجه]] است و ابراهیم از [[ماریه قبطیه]]. | |||
[[دختران]] نیز موسوم به [[رقیه]]، [[ام کلثوم]]، [[زینب]] و [[فاطمه اطهر]]{{س}} بودند. [[حضرت رسول]] از هیچ یک از فرزندانش دارای نوادهای نگشت مگر از [[صدیقه]] [[اطهر]] که [[نسل]] [[پدر]] بزرگوارش را [[حفظ]] نمود و [[فرزندان]] آن بزرگ بانو، [[فرزندان رسول خدا]] محسوب میشوند. چنانچه [[ابن حجر هیثمی]] میگوید: نسل حضرت [[پیغمبر]] از همه فرزندانش قطع شد مگر از [[فاطمه]]{{س}}<ref>الاصابة فی تمییز الصحابة، شهاب الدین احمد بن علی بن حجر العسقلانی، ج۳، ص۳۶۲.</ref>. | |||
[[متقی هندی]] [[روایت]] نموده است که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمود: فرزندان هر دختری منسوب به [[طائفه]] پدر (شوهر) اوست مگر [[فرزندان فاطمه]]{{س}} که من ولی و طائفه و پدر آنانم<ref>کنزالعمال، حسام الدین متقی هندی، ج۱، ص۱۵۲.</ref>. | |||
[[ابونعیم]] در [[معرفة الصحابه (کتاب)|معرفة الصحابه]] به سند خود از [[عمر بن خطاب]] نقل میکند که گفت: از [[رسول خدا]] شنیدم که فرمود: هر حسب و نسبی در [[روز قیامت]] از هم میگسلد مگر [[حسب و نسب]] من و هر [[فرزندی]] به پدرش منتسب است به جز [[فرزندان فاطمه زهرا]]{{س}} که من پدر آنانم<ref>مجموعه مقالات الزهراء: سید عبدالرزاق کمونه حسینی و شیخ علی اکبر نهاوندی، ص۱۲۷.</ref>. | |||
[[حاکم نیشابوری]] نیز از جابر و او از [[رسول الله]] نقل میکند: تمام فرزندان [[مادران]] به پدرشان نسبت داده میشوند به جز فرزندان فاطمه{{س}} که من ولی و پدرشان هستم<ref>مستدرک حاکم، محمد بن عبدالله حاکم نیشابوری، ج۳ ص۱۶۴.</ref>. | |||
باز هم متقی هندی روایت میکند که [[پیامبر خدا]] فرمود: هر فرزندی به پدرش منسوب میشود جز فرزندان فاطمه{{س}}، که من ولی و پدرشان هستم. آنان از [[طینت]] و آب و گل من [[آفریده]] شدهاند. وای بر [[دروغ]] پنداران [[فضایل]] آنها! هر که آنان را [[دوست]] بدارد، [[خدا]] را دوست داشته و هر که با آنان [[دشمنی]] نماید با خدا دشمنی ورزیده است<ref>کنزالعمال، ج۶، ص۲۱۶.</ref>. | |||
[[مناوی]] نقل میکند که جابر و [[ابن عباس]] گفتند که [[رسول خدا]] فرمود: به [[درستی]] که [[خداوند]]، [[نسل]] هر [[پیامبری]] را در صلب او قرار داده و نسل مرا در صلب [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} قرار داده است<ref>فیض القدیر (شرح الجامع الصغیر من أحادیث البشیر النذیر)، زین الدین محمد عبدالرؤوف بن تاج العارفین مناوی، ج۲، ص۲۲۳.</ref>. | |||
«[[خطیب]] [[بغدادی]]» به سند خود از [[عبدالله بن عباس]] نقل میکند که: من و پدرم [[عباس بن عبدالمطلب]] در حضور رسول خدا نشسته بودیم که علی بن ابی طالب{{ع}} آمد و [[سلام]] نمود. [[پیامبر اکرم]] پاسخ سلام او را داد و به او خوشآمد گفت و برخاست و او را در آغوش گرفت و بین دو چشمانش را بوسید و در سمت راست خود نشانید. عباس گفت: ای رسول خدا، آیا این را دوست داری؟ فرمود: ای [[عموی رسول خدا]]، به خدا قسم، خدا بیشتر از من، او را دوست دارد. به درستی که خدا، [[ذریه]] هر [[پیامبر]] را در صلب او قرار داده و ذریه مرا در صلب این<ref>تاریخ بغداد، ابوبکر خطیب بغدادی، ج۱، ص۳۱۶.</ref>. | |||
از این [[احادیث نبوی]] به دست میآید که [[فرزندان]] و ذریه [[حضرت رسول]] فرزندان دخترش [[فاطمه]] و علی{{عم}} هستند و آن [[حضرت]]، بزرگ و [[پدر]] عظیمالشأن این [[خاندان]] است. [[رسول گرامی اسلام]] در روایتی به علی{{ع}} فرمودند: تو [[برادر]] و پدر فرزندانم هستی و بر [[سنت]] من [[نبرد]] میکنی<ref>کنزالعمال، حسام الدین متقی هندی، ج۶، ص۴۰۴.</ref>. | |||
در روایتی نظیر آن، [[حاکم نیشابوری]] ضمن [[حدیثی]] از [[رسول الله]] میفرماید: و اما تو ای علی، برادر و پدر فرزندانم هستی و از من و به سوی من هستی<ref>المستدرک علی الصحیحین، محمد بن عبدالله حاکم نیشابوری، ج۳، ص۳۱۷.</ref>. | |||
باز هم [[حاکم نیشابوری]] به سند خود از [[غلام]] [[عبدالرحمن بن عوف]] نقل میکند که گفت: از من بگیرید، قبل از آنکه [[احادیث]] با [[اباطیل]] درآمیزد. [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: من درخت (شجرة) [[طیبه]] هستم، [[فاطمه]]{{س}} شاخه آن، علی{{ع}} شکوفه آن، حسن و حسین{{عم}} میوه آن و [[شیعیان]] ما برگهای آن هستند. تنه درخت در [[بهشت]] عدن است و شاخههای آن در دیگر قسمتهای بهشت. به تحقیق که رسول خدا{{صل}} فرمود: به [[درستی]] که [[مهدی]]{{ع}} از [[فرزندان فاطمه]]{{س}} است<ref>المستدرک علی الصحیحین، محمد بن عبدالله حاکم نیشابوری، ج۳، ص۱۶.</ref>. | |||
در روایتی دیگر [[ابوداوود]] از [[ام سلمه]] نقل نمودهاند که گفت: از رسول خدا{{صل}} شنیدم که میفرمود: مهدی{{ع}} از [[خاندان]] من و از فرزندان فاطمه{{س}} است<ref>سنن أبی داود، أبوداود سلیمان بن اشعث سجستانی، ج۲، ص۱۳۴.</ref>. | |||
[[متقی هندی]] مینویسد: [[رسول الله]] فرمود: [[بشارت]] باد تو را ای فاطمه، که مهدی{{ع}} از تو است<ref>کنزالعمال، ج۶، ص۲۱۸.</ref>. | |||
بنابراین [[فاطمه زهرا]]{{س}} تبار زیبای [[نبوت]] است. او سبب [[استمرار هدایت]] و [[حافظ]] [[نسل]] [[پیامبر]] است. [[امامان معصوم]] [[فرزندان]] اویند و آن [[حضرت]] همانند درخت شاداب است که شاخهها و برگهایش گسترده شده است و در هر [[زمان]] به [[فرمان]] پروردگارش میوه میدهد: {{متن قرآن|كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ * تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا}}<ref>«آیا درنیافتهای که خداوند چگونه به کلمهای پاک مثل میزند که همگون درختی پاک است، ریشهاش پابرجاست و شاخهاش سر بر آسمان دارد * به اذن پروردگارش هر دم بر خود را میدهد و خداوند مثلها را برای مردم میزند باشد که پند گیرند» سوره ابراهیم، آیه ۲۴-۲۵.</ref>. | |||
{{متن حدیث|عَنْ جَابِرٍ الْجُعْفِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ الْبَاقِرَ{{ع}} عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- {{متن قرآن|كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ * تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا}}<ref>«آیا درنیافتهای که خداوند چگونه به کلمهای پاک مثل میزند که همگون درختی پاک است، ریشهاش پابرجاست و شاخهاش سر بر آسمان دارد * به اذن پروردگارش هر دم بر خود را میدهد و خداوند مثلها را برای مردم میزند باشد که پند گیرند» سوره ابراهیم، آیه ۲۴-۲۵.</ref> قَالَ أَمَّا الشَّجَرَةُ فَرَسُولُ اللَّهِ{{صل}} وَ فَرْعُهَا عَلِيٌّ{{ع}} وَ غُصْنُ الشَّجَرَةِ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ{{صل}} وَ ثَمَرُهَا أَوْلَادُهَا{{عم}} وَ وَرَقُهَا شِيعَتُنَا ثُمَّ قَالَ: إِنَّ الْمُؤْمِنَ مِنْ شِيعَتِنَا لَيَمُوتُ فَيَسْقُطُ مِنَ الشَّجَرَةِ وَرَقَةٌ وَ إِنَّ الْمَوْلُودَ مِنْ شِيعَتِنَا لَيُولَدُ فَتُورِقُ الشَّجَرَةُ وَرَقَةً}}<ref>معانی الأخبار، شیخ صدوق، ص۴۰۰؛ نورالثقلین، عبدالعلی بن جمعه حویزی، ج۲، ص۵۳۶.</ref>. | |||
[[جابر جعفی]] میگوید از [[امام باقر]]{{ع}} درباره این [[آیه سؤال]] کردم؛ [[امام]] فرمود: [[پیامبر]] درخت و [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} شاخه درخت و شاخه ظریف آن، [[فاطمه]]{{س}} [[دختر رسول خدا]] و فرزندانش میوههای آن و در [[شیعیان]] ما برگهای آنند. سپس فرمود: وقتی مؤمنی از شیعیان ما میمیرد از آن درخت برگی فرو میافتد و چون [[فرزندی]] از شیعیان ما به [[دنیا]] میآید، درخت برگی را میرویاند. | |||
تعابیری که به صورت [[کنیه]] برای [[حضرت فاطمه]]{{س}} به کار رفته نشانگر آن است که تبار [[نبوت]] و [[فرزندان]] [[هدایتگر]] از [[نسل فاطمه]]{{س}} هستند. همچون: | |||
{{متن حدیث|أُمُّ الْأَئِمَّةِ الطَّاهِرِينَ}}؛ «[[مادر]] [[امامان]] [[پاک]]»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۵، ص۱۶۷.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ الْأَئِمَّةِ الْبَرَرَةِ}}؛ «مادر امامان [[نیکوکار]]»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۵، ص۱۱۲.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ الْأَئِمَّةِ}}؛ «مادر امامان»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۱، ص۲۹۲.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ الْأَئِمَّةِ الْهُدَی}}؛ «مادر امامان [[هدایت]]»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۱۹، ص۲۹۱.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ السَّادَةِ أَئِمَّة}}؛ «مادر امامان [[سرور]]»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۱، ص۲۹۲.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ الْأَئِمَّةِ النُّجَبَاءِ}}؛ «مادر امامان بزرگوار»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۱، ص۲۸۲.</ref>؛ {{متن حدیث|وَالِدَةِ الْأَئِمَّةِ الْمَهْدِيِّينَ}}؛ «مادر امامان هدایت شده»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۴، ص۲۰۲.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ أَحِبَّائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ}}؛ «مادر [[دوستداران]] و [[برگزیدگان]] تو»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۱، ص۲۹۱. </ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ{{عم}}}}؛ [[مادر امام حسن]] و [[امام حسین]]{{عم}}<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۱، ص۲۷۷.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ السِّبْطَيْنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ سَيِّدَيْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ}}؛ [[مادر]] دو نوه [[پیامبر]]، حسن و حسین{{عم}}، دو [[سرور]] [[جوانان بهشت]]»<ref>موسوعة زیارات المعصومین، سید هادی رفیعی پور، ج۳، ص۲۷۹.</ref>؛ {{متن حدیث|أُمُّ الْأَئِمَّةِ الْمَعْصُومِینَ}}؛ «مادر [[امامان معصوم]]»<ref>الخصائص الفاطمیة، عبدالعظیم بن باقر کجوری، ج۱، ص۱۲۵.</ref> و برخی از کینههای دیگر که عبارتند از: {{متن حدیث|أُمُّ الرَّيْحَانَتَيْنِ}}،{{متن حدیث|أُمُّ الْمُحْسِنِ}}، {{متن حدیث|أُمُّ الْخِیَرَةِ}}، {{متن حدیث|أُمُّ الْأَزْهَارِ}}،{{متن حدیث|أُمُّ الْأَخْیَارِ}}،{{متن حدیث|أُمُّ النُّجَبَاءِ}} و.... | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||