ضرورت نبوت در حدیث: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
'''[[ضرورت نبوت]]''' و علت نیاز به آن در [[احادیث]] از جنبههای مختلفی مورد بحث قرار گرفته است مانند: نیاز [[بشر]] به معارف [[اعتقادی]] و نیاز بشر به [[قانون]]. | '''[[ضرورت نبوت]]''' و علت نیاز به آن در [[احادیث]] از جنبههای مختلفی مورد بحث قرار گرفته است مانند: نیاز [[بشر]] به معارف [[اعتقادی]] و نیاز بشر به [[قانون]]. | ||
== | ==[[ضرورت نبوت در روایات]]== | ||
برخی از | برخی از دلایل [[ضرورت نبوت در روایات]] عبارتاند از: | ||
# '''[[نیاز]] [[بشر]] به [[معارف]] [[اعتقادی]]:''' [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در خطبۀ نخست [[نهج البلاغه]] فرمودند: "[[خداوند]] در میان | # '''[[نیاز]] [[بشر]] به [[معارف]] [[اعتقادی]]:''' [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در خطبۀ نخست [[نهج البلاغه]] فرمودند: "[[خداوند]] در میان انسانها فرستادگان خود را برانگیخت و پیدرپی پیامبرانش را به سوی آنان گسیل داشت تا فطرتشان را بیدار کرده و [[نعمت]] فراموششده را به یادشان آورند و با [[ابلاغ]] [[پیام الهی]] [[حجت]] را بر آنان تمام کنند و گنجینههای پنهان عقلهایشان را ظاهر و آشکار نمایند"<ref>{{متن حدیث|فَبَعَثَ فِیهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَیْهِمْ أَنْبِیَاءَهُ لِیَسْتَأْدُوهُمْ مِیثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ یُذَکِّرُوهُمْ مَنْسِیَّ نِعْمَتِهِ وَ یَحْتَجُّوا عَلَیْهِمْ بِالتَّبْلِیغِ وَ یُثِیرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُول}}؛ نهج البلاغه، خطبۀ ۱، ص ۴۳.</ref>. بر اساس این فرمایش اگر [[پیامبران الهی]] با [[صبر]] و کوششهای طاقتفرسا، [[معارف]] [[اعتقادی]] و فراعقلی را برای [[انسان]] بیان نمیکردند و با بیدارسازی [[فطرت]] و رهاسازی [[عقل]] از بند [[تمایلات]] و [[شهوات]] [[نفسانی]] راه [[سعادت]] و کمال را به [[انسانها]] نشان نمیدادند و [[معارف]] [[حقیقی]] را بیان نمیکردند، انسانها از رسیدن به [[معرفت حقیقی]] باز میماندند و در [[تاریکی]] [[جهل]] و تخیلات [[باطل]] فرو میافتادند. | ||
# ''' | # ['''[نیاز]] [[بشر]] به [[قانون]]:''' [[امام رضا]]{{ع}} فرمودند: "وقتی [[خداوند]] در [[خلقت]] [[بشر]] و قوای ایشان، آنچه را که به وسیلۀ آن مصلحتهای ایشان کامل و تمام شود، قرار نداده است و از طرف دیگر خداوندِ صانع نیز [[برتر]] از آن است که این [[ضعف]] و عجز از ادارک مشهود در [[بشر]] را [[مشاهده]] نماید، لذا به ناچار بین [[خداوند]] و ایشان، رسولی [[معصوم]] لازم است که [[امر و نهی]] و برنامۀ [[تربیتی]] خویش را از جانب [[خداوند]] به ایشان برساند تا آنها به آنچه سبب حصول [[منافع]] و دفع ضررها میشود، [[آگاهی]] یابند"<ref>{{متن حدیث|لَمَّا لَمْ یَکُنْ فِی خَلْقِهِمْ وَ قَوْلِهِمْ وَ قُوَاهُمْ مَا یَکْمُلُونَ لِمَصَالِحِهِمْ وَ کَانَ الصَّانِعُ مُتَعَالِیاً عَنْ أَنْ یُرَی وَ کَانَ ضَعْفُهُمْ وَ عَجْزُهُمْ عَنْ إِدْرَاکِهِ ظَاهِراً لَمْ یَکُنْ بُدٌّ مِنْ رَسُولٍ بَیْنَهُ وَ بَیْنَهُمْ مَعْصُومٍ یُؤَدِّی إِلَیْهِمْ أَمْرَهُ وَ نَهْیَهُ وَ أَدَبَهُ وَ یَقِفُهُمْ عَلَی مَا یَکُونُ بِهِ إِحْرَازُ مَنَافِعِهِمْ وَ دَفْعُ مَضَارِّهِم}}؛ عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۹۹.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز فرمودند: "ثابت شد که [[خداوند]] سفیرانی در میان [[خلق]] و بندگانش دارد که آنها را به آنچه [[مصلحت]] و نفع ایشان در آن است [[راهنمایی]] میکنند و آنچه سبب بقای ایشان است و ترک آن سبب هلاکشان میشود، بیان میکنند"<ref>{{متن حدیث|ثَبَتَ أَنَّ لَهُ سُفَرَاءَ فِی خَلْقِهِ وَ عِبَادِهِ یَدُلُّونَهُمْ عَلَی مَصَالِحِهِمْ وَ مَنَافِعِهِمْ وَ مَا بِهِ بَقَاؤُهُمْ وَ فِی تَرْکِهِ فَنَاؤُهُم}}؛ توحید صدوق، ص۲۴۹.</ref>. [[انسان]] در [[زندگی فردی]] خود به [[دلیل]] آنکه از تشخیص [[مصالح]] و [[مفاسد]] افعالش در نوع تأثیر، حوزه تأثیر، شدت تأثیر و دامنه زمانی تأثیر در [[زندگی فردی]] عاجز است و همچنین در [[زندگی اجتماعی]] خود برای [[برقراری نظم]] و [[امنیت]] با [[قوانین بشری]] به [[دلیل]] آنکه برخاسته از دیدگاه محدود و [[منافع]] شخصی و گروهی است نمیتواند به نیازهای عموم اقشار [[جامعه]] پاسخ گوید و در نتیجه [[اعتماد]] و [[آرامش]] را در میان آحاد [[اجتماع]] برقرار سازد، بنابراین تنها [[خداوند]] است که میتواند [[مصالح]] و [[مفاسد]] را تشخیص دهد و براساس آن [[اوامر و نواهی]] مناسب [[سعادت بشر]] را به صورت [[قوانین]] و مقررات فردی و [[اجتماعی]] وضع و [[ابلاغ]] نماید؛ ولی چون هیچ یک از افراد [[بشر]] خود، ابزاری ندارند تا با [[خداوند متعال]] [[ارتباط]] برقرار کنند و [[اوامر و نواهی]] [[الهی]] را دریافت نمایند، بنابراین [[خداوند متعال]] در [[مقام]] [[پاسخگویی]] به این [[نیاز]] [[بشر]] به [[لطف]] خویش با فرو فرستادن افرادی [[معصوم]] راه دستیابی به [[مصالح]] و [[مفاسد]] آنها را فراهم ساخته است<ref>ر.ک: [[محمد سعیدی مهر|سعیدی مهر، محمد]]، [[آموزش کلام اسلامی ج۲ (کتاب)|آموزش کلام اسلامی ج۲]]، ص ۱۴ ـ ۱۵.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
| خط ۶۲: | خط ۶۲: | ||
* [[ولایت]] | * [[ولایت]] | ||
* [[نبوغ عقلی]] | * [[نبوغ عقلی]] | ||
{{پایان | {{پایان مدخل وابسته}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||