تفسیر منسوب به امام حسن عسکری (کتاب): تفاوت میان نسخهها
←دربارهٔ کتاب
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۳: | خط ۴۳: | ||
در خصوص [[تفسیر منسوب به امام حسن عسکری]]{{ع}}، [[محدثان]]، [[مفسران]]، [[فقیهان]] و [[عالمان]] [[علم رجال]] از [[قرن چهارم]] تاکنون در اعتبار این [[تفسیر]] [[اختلاف]] نظر دارند، گروهی آن را از آن حضرت دانستهاند و دسته دیگر آن را ساخته و پرداخته دیگران دانستهاند. گروهی نیز گفتهاند: هر چند اِسناد این [[تفسیر]] به [[امام]]{{ع}} [[ضعیف]] است، ولی بعضی از منقولات آن صحیح است و با قرائن خارجی دیگری، میتوان آنها را در ردیف [[احادیث]] قابل قبول به شمار آورد. | در خصوص [[تفسیر منسوب به امام حسن عسکری]]{{ع}}، [[محدثان]]، [[مفسران]]، [[فقیهان]] و [[عالمان]] [[علم رجال]] از [[قرن چهارم]] تاکنون در اعتبار این [[تفسیر]] [[اختلاف]] نظر دارند، گروهی آن را از آن حضرت دانستهاند و دسته دیگر آن را ساخته و پرداخته دیگران دانستهاند. گروهی نیز گفتهاند: هر چند اِسناد این [[تفسیر]] به [[امام]]{{ع}} [[ضعیف]] است، ولی بعضی از منقولات آن صحیح است و با قرائن خارجی دیگری، میتوان آنها را در ردیف [[احادیث]] قابل قبول به شمار آورد. | ||
از جمله کسانی که این تفسیر را جعلی دانستهاند: [[ابن غضائری]] صاحب کتاب «[[الضعفاء]]»، [[علامه حلی]] صاحب «[[ | از جمله کسانی که این تفسیر را جعلی دانستهاند: [[ابن غضائری]] صاحب کتاب «[[الضعفاء]]»، [[علامه حلی]] صاحب «[[خلاصة الاقوال فی معرفة الرجال]]»، [[تفرشی]] صاحب «[[نقد الرجال (کتاب)|نقد الرجال]]»، [[محقق داماد]] صاحب «[[شارع النجاة]]»، [[استرآبادی]] صاحب «[[منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال (کتاب)|منهج المقال]]»، [[اردبیلی]] صاحب «[[جامع الرواة (کتاب)|جامع الرواة]]»، [[عنايتالله قهپايى]] صاحب [[مجمع الرجال]] [[محمد جواد بلاغی]] صاحب «[[آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن]]»، [[محقق شوشتری]] صاحب «[[الاخبار الدخیله]]»، میرزا [[ابوالحسن شعرانی]] صاحب «[[حاشیة مجمع البیان]]»، [[آیت الله]] [[سید ابوالقاسم خویی]] صاحب «[[معجم رجال الحدیث]]»، [[سید محمد هاشم خوانساری]] صاحب «[[رسالة فی تحقیق حال الکتاب]]» معروف به [[فقه الرضا]]. این بزرگان [[علم]] و تحقیق [[دلایل]] [[استواری]]، بر جعلی بودن این تفسیر از جهت [[سند]] و محتوای آن ارائه نمودهاند. | ||
کسانی هم این تفسیر را همچون سایر [[کتابهای حدیث]] پذیرفتهاند و گفتهاند: در این اثر، صحیح و ضعیف با هم در آمیخته است، اگر قرائن و شواهد خارجی، هر یک از محتوای [[روایات]] آن را [[تأیید]] نماید، میتوان آن را پذیرفت و اگر ردّ نماید، طبعاً قابل قبول نخواهد بود، کسانی همچون [[صدوق]] صاحب «[[الفقیه]]» و [[ابومنصور طبرسی]] صاحب [[الاحتجاج]] و [[قطب راوندی]] صاحب «[[الخرائج]]» و [[ابن شهر آشوب]] صاحب «[[المناقب و معالم العلماء]]» به صورت جزم آن را از [[امام عسکری]]{{ع}} دانستهاند. همچنین [[مجلسی]] اول، صاحب «[[روضة المتقین]]»، مجلسی دوم صاحب «[[بحارالانوار]]»، [[حرّ عاملی]] صاحب «[[وسائل الشیعه]]» و «[[اثبات الهداة]]»، [[فیض کاشانی]] صاحب «[[تفسیر الصافی]]»، [[سید هاشم بحرانی]] صاحب «[[البرهان]]»، [[حویزی]] صاحب «[[نورالثقلین]]»، [[وحید بهبهانی]] صاحب «[[التعلیق علی منهج المقال]]»، [[آقابزرگ طهرانی]] صاحب «[[الذریعه]]» و [[محدث نوری]] صاحب «[[المستدرک]]» آن را صحیح و از امام عسکری{{ع}} دانستهاند. | کسانی هم این تفسیر را همچون سایر [[کتابهای حدیث]] پذیرفتهاند و گفتهاند: در این اثر، صحیح و ضعیف با هم در آمیخته است، اگر قرائن و شواهد خارجی، هر یک از محتوای [[روایات]] آن را [[تأیید]] نماید، میتوان آن را پذیرفت و اگر ردّ نماید، طبعاً قابل قبول نخواهد بود، کسانی همچون [[صدوق]] صاحب «[[الفقیه]]» و [[ابومنصور طبرسی]] صاحب [[الاحتجاج]] و [[قطب راوندی]] صاحب «[[الخرائج]]» و [[ابن شهر آشوب]] صاحب «[[المناقب و معالم العلماء]]» به صورت جزم آن را از [[امام عسکری]]{{ع}} دانستهاند. همچنین [[مجلسی]] اول، صاحب «[[روضة المتقین]]»، مجلسی دوم صاحب «[[بحارالانوار]]»، [[حرّ عاملی]] صاحب «[[وسائل الشیعه]]» و «[[اثبات الهداة]]»، [[فیض کاشانی]] صاحب «[[تفسیر الصافی]]»، [[سید هاشم بحرانی]] صاحب «[[البرهان]]»، [[حویزی]] صاحب «[[نورالثقلین]]»، [[وحید بهبهانی]] صاحب «[[التعلیق علی منهج المقال]]»، [[آقابزرگ طهرانی]] صاحب «[[الذریعه]]» و [[محدث نوری]] صاحب «[[المستدرک]]» آن را صحیح و از امام عسکری{{ع}} دانستهاند. | ||