پرش به محتوا

دلیل عقلی بر وجود امام مهدی چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۷: خط ۱۷:
== پاسخ جامع اجمالی ==
== پاسخ جامع اجمالی ==
=== [[امامت]] و [[دلیل عقلی]] ===
=== [[امامت]] و [[دلیل عقلی]] ===
* مسأله [[امامت]] یکی از مسائل [[علم کلام]] است که در اثبات آن باید از [[ادله عقلی]] استفاده شود، اما سؤال از [[تولد]]، [[زندگی]] و... [[امام]] جزء مسائلی است که [[عقل]] با استفاده از [[نقل]] به تحقیق در آنها می‌‌پردازد. [[وجود امام مهدی]]{{ع}} با [[روایات]] بسیاراثبات شده است؛ بنابراین وجود [[احادیث]] کثیر در [[دین اسلام]] و حتی در سایر [[ادیان]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} مستند به [[ادله عقلی]] هستند<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب|موسوی‌نسب، سید جعفر]] ، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۹۱ـ ۹۵.</ref>.
مسأله [[امامت]] یکی از مسائل [[علم کلام]] است که در اثبات آن باید از [[ادله عقلی]] استفاده شود، اما سؤال از [[تولد]]، [[زندگی]] و... [[امام]] جزء مسائلی است که [[عقل]] با استفاده از [[نقل]] به تحقیق در آنها می‌‌پردازد. [[وجود امام مهدی]]{{ع}} با [[روایات]] بسیاراثبات شده است؛ بنابراین وجود [[احادیث]] کثیر در [[دین اسلام]] و حتی در سایر [[ادیان]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} مستند به [[ادله عقلی]] هستند<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب|موسوی‌نسب، سید جعفر]] ، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۹۱ـ ۹۵.</ref>.


=== برخی [[دلایل عقلی]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} ===
=== برخی [[دلایل عقلی]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} ===
* برخی از [[دلایل عقلی]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} از نظر [[متکلمین]] [[شیعه]] عبارت‌اند از:
برخی از [[دلایل عقلی]] بر [[وجود امام مهدی]]{{ع}} از نظر [[متکلمین]] [[شیعه]] عبارت‌اند از:
 
# [[برهان علت غایی]]: تحقق‌‌بخشی [[غایت]] [[خلقت انسان]] در [[توحید]] تبلور می‌‌یابد و در گرو آن است که همواره در میان [[بشر]]، راهنمایان [[معصوم]] و برگزیده‌‌ای از جانب [[خداوند]] وجود داشته باشند و مصداق این [[هادیان الهی]]، [[پیامبران]] و [[انبیاء الهی]]{{ع}} هستند و از آنجا که باب [[نبوت]] با [[بعثت]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} بسته شده است، پس [[هادیان الهی]] پس از ایشان همان [[امامان معصوم]]{{ع}} هستند و آخرین [[هادی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} است<ref>ر.ک: [[علی رضا امامی میبدی|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)|آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی]]، ص ۳۱ ـ ۴۷.</ref>.
# [[برهان علت غایی]]: تحقق‌‌بخشی [[غایت]] [[خلقت انسان]] در [[توحید]] تبلور می‌‌یابد و در گرو آن است که همواره در میان [[بشر]]، راهنمایان [[معصوم]] و برگزیده‌‌ای از جانب [[خداوند]] وجود داشته باشند و مصداق این [[هادیان الهی]]، [[پیامبران]] و [[انبیاء الهی]]{{ع}} هستند و از آنجا که باب [[نبوت]] با [[بعثت]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} بسته شده است، پس [[هادیان الهی]] پس از ایشان همان [[امامان معصوم]]{{ع}} هستند و آخرین [[هادی]]، [[امام مهدی]]{{ع}} است<ref>ر.ک: [[علی رضا امامی میبدی|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)|آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی]]، ص ۳۱ ـ ۴۷.</ref>.
# [[برهان]] [[هدایت باطنی]]: [[انسان]] غیر از [[حیات]] مادی [[دنیوی]] که از میان خواهد رفت، دارای [[حیات]] دیگری نیز هست که "[[حیات]] [[معنوی]]" نامیده می‌شود و برای رسیدن به [[حیات]] [[معنوی]] براساس آموزه‌های [[قرآنی]]: {{متن قرآن|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ}}<ref>«و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> باید [[امام]] [[معصوم]] و [[پیشوایی]] وجود داشته باشد تا [[انسان‌ها]] را [[هدایت]] کند و [[زمین]] بدون [[انسان کامل]] مانند [[جسم]] بدون [[روح]] است و اینکه [[ریاست]] با اوست مقصود [[حکومت]] ظاهری او نیست بلکه گاهی در نهایت پنهانی به سر می‌‌برد و این [[امام]] همان کسی است که [[مردم]] او را [[قطب]] می‌نامند. [[ریاست]] [[جامعه]] با این [[انسان]] است اگرچه نشانی از او در دست نباشد<ref>شیخ اشراق، حکمة الاشراق، ج ۱، ص ۱۱ ـ ۱۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب|موسوی‌نسب، سید جعفر]] ، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۹۱ـ ۹۵؛ [[علی رضا امامی میبدی|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)|آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی]]، ص ۳۱ ـ ۴۷.</ref>
# [[برهان]] [[هدایت باطنی]]: [[انسان]] غیر از [[حیات]] مادی [[دنیوی]] که از میان خواهد رفت، دارای [[حیات]] دیگری نیز هست که "[[حیات]] [[معنوی]]" نامیده می‌شود و برای رسیدن به [[حیات]] [[معنوی]] براساس آموزه‌های [[قرآنی]]: {{متن قرآن|أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ}}<ref>«و آیا (داستان) آن کس که (به دل) مرده بود و زنده‌اش کردیم و برای او فروغی پدید آوردیم که با آن در میان مردم راه می‌رود» سوره انعام، آیه ۱۲۲.</ref> باید [[امام]] [[معصوم]] و [[پیشوایی]] وجود داشته باشد تا [[انسان‌ها]] را [[هدایت]] کند و [[زمین]] بدون [[انسان کامل]] مانند [[جسم]] بدون [[روح]] است و اینکه [[ریاست]] با اوست مقصود [[حکومت]] ظاهری او نیست بلکه گاهی در نهایت پنهانی به سر می‌‌برد و این [[امام]] همان کسی است که [[مردم]] او را [[قطب]] می‌نامند. [[ریاست]] [[جامعه]] با این [[انسان]] است اگرچه نشانی از او در دست نباشد<ref>شیخ اشراق، حکمة الاشراق، ج ۱، ص ۱۱ ـ ۱۲.</ref>.<ref>ر.ک: [[سید جعفر موسوی‌نسب|موسوی‌نسب، سید جعفر]] ، [[دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان (کتاب)|دویست پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان]]، ص۹۱ـ ۹۵؛ [[علی رضا امامی میبدی|امامی میبدی، علی رضا]]، [[آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی (کتاب)|آموزه‌های مهدویت در آثار علامه طباطبائی]]، ص ۳۱ ـ ۴۷.</ref>
۱۲۹٬۵۱۴

ویرایش