←ابوسعید و ایمان و اعتقاد به ولایت امیرمؤمنان{{ع}}
(←مقدمه) |
|||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==[[ابوسعید]] و ایمان و [[اعتقاد]] به [[ولایت]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}}== | ==[[ابوسعید]] و ایمان و [[اعتقاد]] به [[ولایت]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}}== | ||
افرادی که پس از [[رحلت پیامبر اسلام]]{{صل}} بر [[ایمان]] [[راستین]] خود پایدار مانده و از [[راه]] و رسم [[نبوی]] عدول نکردند و [[حضرت علی]]{{ع}} را [[جانشین]] [[بلافصل]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} میدانستند، عبارتند از: [[سلمان فارسی]]، [[ابوذر غفاری]]، [[مقداد بن اسود کندی]]، [[عمار یاسر]]، [[جابر بن عبدالله انصاری]]، [[حذیفة بن یمان]]، [[ابو الهیثم بن تیهان]]، [[سهل بن حنیف]]، [[ابوایوب انصاری]]، [[عبدالله بن صامت]]، [[عباده بن صامت]]، [[خزیمة بن ثابت]]، [[ذو الشهادتین]] و [[ابوسعید خدری]]<ref>بحارالانوار، ج۱۰، ص۳۵۸ و ر.ک: رجال کشی، ص۳۸، ح۷۸. مخفی نماند که بعضی از این نام واصحاب پیامبر خدا{{صل}} بلافاصله پس از رحلت آن حضرت، به ولایت و امامت حضرت علی{{ع}} ایمان و اعتقاد و راسخ داشتند و لحظهای تردید نکردند مثل سلمان و ابوذر و مقداد و... و برخی هم به زودی بازگشتند، برخی هم پس از اندکی زمان بازگشتند اگر چه به ظاهر با ابوبکر و سپس با عمر و عثمان بیعت کردند اما در قلب و دل علی{{ع}} را امام و پیشوای خود میدانستند.</ref>. | |||
[[ابن ابی الحدید]] از [[ابوسعید خدری]] [[نقل]] میکند که گفت: "ما به [[نور]] ایمان خود [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} را [[دوست]] میداشتیم و هر کس هم او را [[دوست]] میداشت، میدانستیم که او از ماست"<ref>{{عربی|كُنَّا بِنُورِ إیمَانِنا نُحِبُّ عَلِيَّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَمَنْ أَحَبَّهُ عَرَفْنَا أَنَّهُ مِنَّا}}؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۴، ص۱۱۰.</ref>؛ | |||
باز همو از [[ابوسعید]] از [[رسول خدا]]{{صل}} [[نقل]] میکند که [[پیامبر]] فرمود: "[[بهترین]] [[مردم]] [[حمزه]] و [[جعفر بن ابی طالب]] و [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} هستند"<ref>{{متن حدیث|خَيْرُ اَلنَّاسِ حَمْزَةُ وَ جَعْفَرٌ وَ عَلِيٌّ}}؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۱۵، ص۷۲.</ref>. | |||
[[ابو هارون عبدی]] میگوید: من نظر و [[رأی]] [[خوارج]] را دیدم و شنیدم تا در نزد [[ابوسعید خدری]] رفتم و دیدم او میگوید: [[مردم]] به پنج [[عمل]] [[دستور]] داده شدهاند ولی چهار مورد آن را عمل و یکی را رها کردهاند! مردی به او گفت: ای [[ابوسعید]] این چهار تا کدام است که به آن عمل کردهاند؟ گفت: [[نماز]]، [[زکات]]، [[روزه]] و [[حج]]. من پرسیدم: آن یکی که رها کردهاند، کدام است؟ گفت: [[ولایت]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}}<ref>اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۲۷.</ref>. | |||
[[ابوسعید]] تا آخرین لحظه [[عمر]] از ارادت و [[ایمان]] خود به [[ساحت]] [[مقدس]] [[حضرت علی]]{{ع}} [[دست]] برنداشت و با ذکر احادیثی که در [[فضایل امیرالمؤمنین]]{{ع}} از [[رسول خدا]] به یاد داشت، این [[حقیقت]] را بازگو میکرد. | |||
او سرانجام در مصاف [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} با [[خوارج نهروان]] در رکاب [[حضرت]] حضور یافت و با شرکت در [[جهاد]] در [[راه خدا]] و [[یاری]] [[ولی خدا]]، بیش از پیش ارادت [[قلبی]] و [[ایمانی]] خود را به [[اثبات]] رساند. | |||
[[خطیب بغدادی]] مینویسد: [[ابوسعید]] از فاضلترین [[انصار]] است و روایاتی از [[رسول خدا]]{{صل}} در [[حفظ]] داشت و بعضی از [[صحابه]] مثل [[جابر بن عبدالله انصاری]] و [[عبدالله بن عباس]] از او [[نقل حدیث]] کردهاند <ref>تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۸۰.</ref>. | |||
البته در کتابهای [[تاریخ]] نامیاز حضور [[ابوسعید]] در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]] در رکاب [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیامده است و علت عدم حضور او نیز مشخص نیست، شاید عدم حضورش در جنگهای [[جمل]] و [[صفین]]، [[نابینایی]] او باشد<ref>حنش صنعائی میگوید: نزد ابوسعید رفتم و نابینا بود. شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۶۱.</ref>. | |||
وی به سال ۶۱ و به قولی ۶۴ یا ۶۵ یا ۷۴ [[هجری]] در [[مدینه]] دار فانی را [[وداع]] گفت. و در [[قبرستان بقیع]] به [[خاک]] سپرده شد<ref>اعیان الشیعه، ج۷، ص۲۲۷ و اسد الغابه، ج۲، ص۲۸۹.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۶۱۸-۶۲۰.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||