تجسم اعمال در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

به طور کلی باید گفت که تجسم اعمال از باورهای بسیاری از [[مردم]] بوده و در طول [[تاریخ]] حکایات بسیاری در این باره نقل شده و از دیرباز تاکنون موضوع آثار تمثیلی و ادبی - [[هنری]] بوده است. نظریه تجسم اعمال را ملاصدرا بیش از هر کس دیگر در قالب [[تفسیر]] شماری از آیات توانسته است بپروراند. او گوید: همان طور که امور عینی بر [[ذهن]] اثر می‌گذارند، امور [[ذهنی]] هم بر عین اثر می‌گذارند. تأثیر امر عینی بر دیگر امور عینی و ذهنی یکسان نیست؛ مثلاً رطوبت در برخورد با [[جسم]] غیر مرطوب، آن را مرطوب می‌کند، اما در تأثیر بر [[حس]] و [[خیال]]، آنها را مرطوب نمی‌کند، بلکه صورت محسوسه و متخیله در آنها به وجود میآورد و در تأثیر بر [[عقل]] سبب تشکیل صورت کلی می‌شود. پس ماهیت واحد می‌تواند در جاهای مختلف، آثار مختلف بگذارد. از سوی دیگر، حالتی مثل [[خشم]] که امری دورنی است، می‌تواند به شکل بیرونی و عینی [[ظهور]] پیدا کند، مثلاً به شکل سرخی گونه یا [[تندی]] ضربان [[قلب]]. پس بعید نیست که همین خشم در جایی دیگر بتواند به صورت [[آتش]] نمایان شود. [[اعمال]] [[آدمیان]] می‌تواند تبدیل به [[اخلاق]] و [[ملکات نفسانی]] شود، یعنی از صورت [[جسمانی]] خارج شود و در [[آخرت]] هم همین اخلاق و ملکات نفسانی می‌تواند دوباره به اجسام ان جهانی تبدیل شود. پس از [[ملاصدرا]]، این نظریه طرفداران بیشتری پیدا کرد که از آن جمله [[فیض کاشانی]]، [[ملاهادی سبزواری]]، [[علامه طباطبایی]]، [[امام خمینی]] و [[شهید مطهری]] را می‌‌توان نام برد <ref>دانشنامه جهان اسلام، ج۶، ص۵۸۷.</ref>.<ref>[[محمد علی کوشا|کوشا، محمد علی]]، [[تجسم اعمال - کوشا (مقاله)|مقاله «تجسم اعمال»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]]، ج۱، ص ۴۱۸ - ۴۲۰.</ref>

== منابع ==