جنگ در معارف و سیره علوی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{امامت}}

==[[جنگ]] و [[صلح]] در [[مکتب علوی]]==

جنگ و [[خونریزی]] در مکتب علوی، ضدارزش و [[ناپسند]]، و از [[رسوم]] [[جاهلیت]] و [[آیین]] [[شر]] است:

[[توسل]] به [[مدارا]] و صلح تنها در عرصه‌های جنگ نیست، بلکه شیوه حضرت در [[رفتار اجتماعی]] با مخالفان نیز همین بوده است. او می‌کوشید از طریق [[برهان]] به [[ترویج دین]] [[الهی]] و [[مواضع سیاسی]] و [[اجتماعی]] خود دست یازد. مثلاً در برابر موضع بعضی [[اصحاب]] خود که [[توسل به زور]] و [[خشونت]] را برای خاموش کردن صدای معترض و مخالف توصیه می‌کردند، چنین فرمود:

حجتهای [[الهی]] و [[دینی]] با [[عصبانیت]] و خشونت [[استوار]] نمی‌شود، و برهان‌های [[خداوند]] ظاهر نمی‌گردد<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۷، ص۳۳۱.</ref>.<ref>[[محمد حسن قدردان قراملکی|قدردان قراملکی، محمد حسن]]، [[جهاد (مقاله)| مقاله «جهاد»]]، [[دانشنامه امام علی ج۶ (کتاب)|دانشنامه امام علی ج۶]]، ص ۴۱۹.</ref>

== منابع ==

{{پانویس}}

[[رده:مدخل]]