ترس در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخهها
←ترس سلاح امام زمان{{ع}}
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
[[ترس]] یکی از ابزارها در [[زمان ظهور]] برای [[تسلیم]] [[دشمنان]] است. [[پیش از ظهور حضرت مهدی]]{{ع}}، [[ستمگران]] بر [[جهان]] [[فرمانروایی]] و [[بیم]] و ترس غالباً از [[حکومت]] آنان سرچشمه میگیرد. [[رسول خدا]] (صل [[الله]] علیه و آله) در این زمینه میفرماید: [[زمین]] از [[ستم]] و [[بیداد]] پر میشود، تا جایی که در هرخانهای ترس و [[جنگ]] وارد میگردد<ref>کنز العمال، ج ۱۴، ص۵۸۴.</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] نمیکند مگر در دورانی پر از بیم و [[هراس]]<ref>امالی، ج ۲، ص۱۵۶؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۲۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۲۲.</ref> | [[ترس]] یکی از ابزارها در [[زمان ظهور]] برای [[تسلیم]] [[دشمنان]] است. [[پیش از ظهور حضرت مهدی]]{{ع}}، [[ستمگران]] بر [[جهان]] [[فرمانروایی]] و [[بیم]] و ترس غالباً از [[حکومت]] آنان سرچشمه میگیرد. [[رسول خدا]] (صل [[الله]] علیه و آله) در این زمینه میفرماید: [[زمین]] از [[ستم]] و [[بیداد]] پر میشود، تا جایی که در هرخانهای ترس و [[جنگ]] وارد میگردد<ref>کنز العمال، ج ۱۴، ص۵۸۴.</ref>. [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: [[حضرت قائم]]{{ع}} [[قیام]] نمیکند مگر در دورانی پر از بیم و [[هراس]]<ref>امالی، ج ۲، ص۱۵۶؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص۲۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۲۲.</ref> | ||
== ترس | == ترس سلاح امام زمان{{ع}} == | ||
یکی از ویژگیهای دوران [[پیش از ظهور]]، پدیدار شدن ترس و [[وحشت]] در میان [[مردم]] است. ترس را میتوان یکی از [[لشکریان]] [[خدا]] دانست؛ زیرا در چندین [[آیه]] از [[قرآن کریم]] از آن با واژه «[[رعب]]» یاد نموده است<ref>سوره آل عمران، آیه۱۵۱؛ سوره انفال، آیه ۱۲؛ سوره احزاب، آیه ۲۶ و سوره حشر، آیه ۲.</ref>. زمانی که [[خداوند]] ترس را در [[دل]] [[کافران]] و [[مشرکان]] برمیانگیخت و در [[رویارویی]] با حقطلبان، خود پا به فرار میگذاشتند و [[لشکر]] [[دشمن]] علاوه بر تعداد بیشترشان به زودی از هم میپاشید و باعث میشد [[مؤمنین]] [[پیروز]] باشند. | یکی از ویژگیهای دوران [[پیش از ظهور]]، پدیدار شدن ترس و [[وحشت]] در میان [[مردم]] است. ترس را میتوان یکی از [[لشکریان]] [[خدا]] دانست؛ زیرا در چندین [[آیه]] از [[قرآن کریم]] از آن با واژه «[[رعب]]» یاد نموده است<ref>سوره آل عمران، آیه۱۵۱؛ سوره انفال، آیه ۱۲؛ سوره احزاب، آیه ۲۶ و سوره حشر، آیه ۲.</ref>. زمانی که [[خداوند]] ترس را در [[دل]] [[کافران]] و [[مشرکان]] برمیانگیخت و در [[رویارویی]] با حقطلبان، خود پا به فرار میگذاشتند و [[لشکر]] [[دشمن]] علاوه بر تعداد بیشترشان به زودی از هم میپاشید و باعث میشد [[مؤمنین]] [[پیروز]] باشند. | ||
[[امدادهای الهی]] گاهی در قدرتی است که خداوند به [[حضرت]] داده است و با انجام کراماتی، حضرت [[مشکلات]] را از سر راه برمیدارد و یا به وسیله رعب و ترسی است که خداوند در دل دشمن ایجاد میکند<ref>مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)|موعودنامه، ص۲۲۲.</ref>. | [[امدادهای الهی]] گاهی در قدرتی است که خداوند به [[حضرت]] داده است و با انجام کراماتی، حضرت [[مشکلات]] را از سر راه برمیدارد و یا به وسیله رعب و ترسی است که خداوند در دل دشمن ایجاد میکند<ref>مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی، موعودنامه (کتاب)|موعودنامه، ص۲۲۲.</ref>. | ||
[[امام صادق]]{{ع}} درباره آیه {{متن قرآن|أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ}}<ref>«فرمان (عذاب) خداوند در رسید، به شتاب آن را مخواهید، پاکا و فرا برترا که اوست از آنچه (با وی) شریک میدارند» سوره نحل، آیه ۱.</ref> فرمود: این «[[أمر]]» همان قیام حضرت [[قائم آل محمد]]{{عم}} است و خداوند ما را [[فرمان]] داده که در آن [[عجله]] نکنیم. زمانی که حضرت قائم{{ع}} [[ظهور]] نماید سه لشکر او را [[همراهی]] خواهند کرد و [[یاری]] خواهند داد؛ لشکری از [[ملائکه]] و لشکر از مؤمنین و لشکری از [[ترس]] و [[قیام]] [[حضرت قائم]]{{ع}} همانند به پاخواستن [[رسول]] خداست... (که با تعداد کمی از [[مؤمنین]] بر گروه زیادی از [[مشرکین]] [[غلبه]] مینمود و در پایان نیز با همان تعداد کم آنان را به زانو در آورد و [[مکه]] را فتح نمود، و [[مشرکان]] نیز از ترس، جملگی اظهار [[ایمان]] نمودند. [[ملائکه]] نیز در [[جنگها]] از جمله [[جنگ بدر]]، [[رسول خدا]] و [[مسلمانان]] را [[یاری]] میدادند و این خصوصیات در [[امام زمان]]{{ع}} و [[لشکریان]] او نیز در [[زمان ظهور]] وجود خواهد داشت<ref>تفسیر البرهان: ج ۲، ص۳۵۹.</ref>. | |||
[[امام باقر]]{{ع}} فرمود: «ترس»، [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} را یاری خواهد داد. (یعنی پیشاپیش، ترس در [[دل]] [[دشمنان]] میرود و آنها [[شکست]] میخورند و منهزم میشوند) و [[نصرت]] و [[پیروزی]] همیشه پشتوانه کارهای ایشان است... تا اینکه سلطنتش به [[شرق]] و [[غرب]] عالم گسترش مییابد و [[خداوند]] [[دین]] او را بر تمام [[ادیان]] غلبه داده، هر چند این کار، [[کافران]] را خوشایند نیست<ref>وافی: ج ۲، ص۱۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۵۳۰.</ref>. | [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: «ترس»، [[حضرت]] [[قائم آل محمد]]{{عم}} را یاری خواهد داد. (یعنی پیشاپیش، ترس در [[دل]] [[دشمنان]] میرود و آنها [[شکست]] میخورند و منهزم میشوند) و [[نصرت]] و [[پیروزی]] همیشه پشتوانه کارهای ایشان است... تا اینکه سلطنتش به [[شرق]] و [[غرب]] عالم گسترش مییابد و [[خداوند]] [[دین]] او را بر تمام [[ادیان]] غلبه داده، هر چند این کار، [[کافران]] را خوشایند نیست<ref>وافی: ج ۲، ص۱۱۲ و سید محمود موسوی دهسرخی، یأتی علی الناس زمان، ص۵۳۰.</ref>. | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: [[زمین]] از [[ستم]] و [[بیداد]] پر خواهد شد تا جایی که در هر خانهای ترس و [[جنگ]] وارد خواهد شد و [[امام باقر{{ع}} فرمود: [[حضرت قائم]]{{ع}} قیام نخواهد نمود مگر در دورانی که از [[بیم]] و [[هراس]] پر شده باشد<ref>موعود نامه: ص۲۲۲.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۷۳.</ref> | [[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: [[زمین]] از [[ستم]] و [[بیداد]] پر خواهد شد تا جایی که در هر خانهای ترس و [[جنگ]] وارد خواهد شد و [[امام باقر{{ع}} فرمود: [[حضرت قائم]]{{ع}} قیام نخواهد نمود مگر در دورانی که از [[بیم]] و [[هراس]] پر شده باشد<ref>موعود نامه: ص۲۲۲.</ref>.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص۱۷۳.</ref> | ||
== [[علت غیبت امام عصر]]{{ع}} == | == [[علت غیبت امام عصر]]{{ع}} == | ||
در برخی [[روایات]] علت [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} را ترسِ از کشته شدن بیان میکند. این ترس چیست؟ آیا ترس [[پسندیده]] است یا [[ناپسند]]؟ | در برخی [[روایات]] علت [[غیبت حضرت مهدی]]{{ع}} را ترسِ از کشته شدن بیان میکند. این ترس چیست؟ آیا ترس [[پسندیده]] است یا [[ناپسند]]؟ | ||