علم غیب امام در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'عالم طبیعت' به 'عالم طبیعت'
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان مدخلهای وابسته}} +{{پایان مدخل وابسته}})) |
جز (جایگزینی متن - 'عالم طبیعت' به 'عالم طبیعت') |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
#{{عربی|باب أن الأئمة{{عم}} یعلمون جمیع العلوم التی خرجت إلی الملائکة و الأنبیاء و الرسل}}<ref>الکافی، ج۱، ۲۵۵.</ref> [[ائمه]] به همه [[علوم]] [[ملائکه]] و [[انبیا]] و [[رسولان]] دانایند. نمیتوان علوم [[فرشتگان]] را بشری و آمیخته با [[جهل]] و [[آزمون]] و [[خطا]] دانست. | #{{عربی|باب أن الأئمة{{عم}} یعلمون جمیع العلوم التی خرجت إلی الملائکة و الأنبیاء و الرسل}}<ref>الکافی، ج۱، ۲۵۵.</ref> [[ائمه]] به همه [[علوم]] [[ملائکه]] و [[انبیا]] و [[رسولان]] دانایند. نمیتوان علوم [[فرشتگان]] را بشری و آمیخته با [[جهل]] و [[آزمون]] و [[خطا]] دانست. | ||
در تمام نمونههای یادشده: جوهره، خاستگاه، ابزار، کمّوکیف و گستره [[علمی]] که از آن سخن رفته و برای ائمه{{عم}} ذکر شده، بیرون از | در تمام نمونههای یادشده: جوهره، خاستگاه، ابزار، کمّوکیف و گستره [[علمی]] که از آن سخن رفته و برای ائمه{{عم}} ذکر شده، بیرون از [[عالم طبیعت]] و داناییها و تواناییهای [[بشر]] است. شالوده و شاکله این ابواب [[روایی]] به گونهای است که علم فرازمینی و فرازمانی را در هسته [[امامت]] و کانون مرکزی [[فضایل]] [[امام]] و جداناپذیر از آن معرفی میکند. بر پایه [[دلالت احادیث]] مذکور و امثال آن، [[علم ائمه]] محدود به ابزارهای متعارف و محدود به [[تعلم]] از همدیگر نیست. | ||
*[[امام علی]]{{ع}} به [[صراحت]] میفرماید: {{متن حدیث|أَرَى نُورَ الْوَحْيِ وَ الرِّسَالَةِ وَ أَشُمُّ رِيحَ النُّبُوَّةِ}}<ref>نهجالبلاغه، خطبه ۱۹۲، ص۳۰۱.</ref>؛ من [[نور]] [[وحی]] و [[رسالت]] را میبینم و رایحه [[نبوت]] را استشمام مینمایم. | *[[امام علی]]{{ع}} به [[صراحت]] میفرماید: {{متن حدیث|أَرَى نُورَ الْوَحْيِ وَ الرِّسَالَةِ وَ أَشُمُّ رِيحَ النُّبُوَّةِ}}<ref>نهجالبلاغه، خطبه ۱۹۲، ص۳۰۱.</ref>؛ من [[نور]] [[وحی]] و [[رسالت]] را میبینم و رایحه [[نبوت]] را استشمام مینمایم. | ||
*«پیش از آنکه مرا از دست دهید، از هرچه میخواهید بپرسید؛ زیرا [[سوگند]] به کسی که جانم در دست اوست، از من راجع به آنچه از امروز تا [[قیامت]] واقع میشود نخواهید پرسید و راجع به هر گروهی که صد نفر را [[هدایت]] یا [[گمراه]] کند نمیجویید، مگر آنکه شما را از [[رهبر]] آن و جلودارش و [[خیمهگاه]] و محل [[اجتماع]] آنان و کسانی از ایشان که کشته میشوند یا به [[مرگ طبیعی]] میمیرند خبر خواهم داد»<ref>نهجالبلاغه، ص۱۳۷.</ref>. | *«پیش از آنکه مرا از دست دهید، از هرچه میخواهید بپرسید؛ زیرا [[سوگند]] به کسی که جانم در دست اوست، از من راجع به آنچه از امروز تا [[قیامت]] واقع میشود نخواهید پرسید و راجع به هر گروهی که صد نفر را [[هدایت]] یا [[گمراه]] کند نمیجویید، مگر آنکه شما را از [[رهبر]] آن و جلودارش و [[خیمهگاه]] و محل [[اجتماع]] آنان و کسانی از ایشان که کشته میشوند یا به [[مرگ طبیعی]] میمیرند خبر خواهم داد»<ref>نهجالبلاغه، ص۱۳۷.</ref>. | ||