خطبه ۱۰۷ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

==فرازی از [[خطبه]]==

*[[پیامبر]] چون طبیبی است که در میان بیماران می‌گردد تا دردشان درمان کند. داروها و مرهم‌های خود را مهیا کرده است و ابزار جراحی خویش گداخته، تا هر زمان که نیاز افتد آ" را بر دل‌های [[نابینا]] و گوش‌های [[ناشنوا]] و زبان‌های ناگویا برنهد. با داروهای خود در پی یافتن غفلت‌زدگان است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۱ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۱، ص 347-348.</ref>.

== جستارهای وابسته ==