آبار علی: تفاوت میان نسخه‌ها

| موضوع مرتبط = امام علی

| مداخل مرتبط =  

| پرسش مرتبط  = امام علی (پرسش)

آبار علی{{ع}} به معنای چاه‌های علی{{ع}}. منطقه‌ای در حاشیۀ [[مدینه]] در محدودۀ مسجد شجره که دارای چاه‌هایی بوده که علی{{ع}} برای استفادۀ [[زائران]] [[خانه خدا]] حفر کرده بود. به آن "آبیار علی" هم گفته می‌شود<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج ۹ ص۳۷۹.</ref>.

[[حضرت علی]]{{ع}} در دوران غربت و [[انزوا]] از صحنۀ [[سیاسی]] پس از [[وفات پیامبر]]، بخشی از اوقات خود را به کار در باغ و مزرعه و حفر چاه و چشمه و آباد‌سازی [[زمین]] می‌گذراند و آب آن چاه‌ها و چشمه‌ها را [[وقف]] [[فقرا]] می‌کرد<ref>تاریخ المدینة المنوره، ابن شبّه، ج ۱ ص۲۲۰.</ref>. وقفنامه‌های حضرت برای [[صدقه]] قرار دادن آن چشمه‌ها و چاه‌های احداث شده در کتب [[تاریخ]] ثبت است. وی در منطقۀ [[ینبع]] نیز چاهی کند و چون به آب رسید، فوری وقفنامه‌ای نوشت و آن را صدقه برای زائران و [[فقیران]] قرار داد. در کامل مبرّد، موارد فراوانی از چاه‌ها و چشمه‌های احداث شده و [[موقوفات]] و [[صدقات]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}}، را در مدینه، ینبع و جاهای دیگر آورده که همه نشانگر تلاش [[اقتصادی]] و سازندۀ [[حضرت امیر]] از یک‌سو و بعد رسیدگی به محرومین از طریق موقوفات و صدقات از سوی دیگر است<ref>موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج ۹ ص۳۷۹.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۱.</ref>

 

فیروزآبادی در قرن هشتم مسجد شجره را توصیف کرده می‌گوید: این [[مسجد]] جز به نام «ابیار علی{{ع}}» شناخته نیست<ref>المغانم المطابه، فیروزآبادی، ص۸۲؛ رسالة فی وصف المدینه، علی بن موسی ص۸-۱۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۴۳.</ref>

# [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']]

# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']]