قواعد کشورداری: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۱۵: خط ۱۵:


=== [[مهرورزی]] و دلسوزی به [[مردم]]<ref>الکافی، ج ۱، ص۴۰۷؛ الخصال، ص۱۱۶؛ رسائل الغزالی، ص۴۱۵.</ref> ===
=== [[مهرورزی]] و دلسوزی به [[مردم]]<ref>الکافی، ج ۱، ص۴۰۷؛ الخصال، ص۱۱۶؛ رسائل الغزالی، ص۴۱۵.</ref> ===
مهرورزی و تلاش در جهت تأمین [[رضایت عمومی]] و جلب اسباب [[رفاه]] و [[آسایش]] ایشان از دیگر بایسته‌های حاکمان‌اند.<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref> [[آیه]] {{متن قرآن|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref> بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی؛ سوره کهف، آیه:۶.</ref>، از ویژگی‌های [[رهبران الهی]]<ref>نمونه، ج ۱۲، ص۳۴۸-۳۴۹.</ref> را [[اشتیاق]] فراوان ایشان به سعادتمندی [[دنیایی]] و [[آخرتی]] [[بشر]] می‌داند. [[چشم‌پوشی]] از نادانی‌های مردم {{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ}}<ref> پس با بخشایشی از (سوی) خداوند با آنان نرمخویی ورزیدی و اگر درشتخویی سنگدل می‌بودی از دورت می‌پراکندند؛ پس آنان را ببخشای و برای ایشان آمرزش بخواه و با آنها در کار، رایزنی کن و چون آهنگ (کاری) کردی به خداوند توکل کن که خداوند توکل کنندگان (به خویش) را دوست می‌دارد؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۵۹.</ref> کنار [[کوشش]] برای افزایش [[فرهنگ جامعه]] نیز از سفارش‌های [[اسلام]] به [[زمامداران]] است.<ref>ر.ک: نهج البلاغه، خطبه ۳۴؛ من لا يحضره الفقیه، ج ۲، ص۶۲۱.
مهرورزی و تلاش در جهت تأمین [[رضایت عمومی]] و جلب اسباب [[رفاه]] و [[آسایش]] ایشان از دیگر بایسته‌های حاکمان‌اند.<ref>نهج البلاغه، نامه ۵۳.</ref> [[آیه]] {{متن قرآن|فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِن لَّمْ يُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِيثِ أَسَفًا}}<ref> بسا اگر به این سخن ایمان نیاورند تو، به دنبال ایشان از دریغ، جان خود بفرسایی؛ سوره کهف، آیه:۶.</ref>، از ویژگی‌های [[رهبران الهی]]<ref>نمونه، ج ۱۲، ص۳۴۸-۳۴۹.</ref> را [[اشتیاق]] فراوان ایشان به سعادتمندی [[دنیایی]] و [[آخرتی]] [[بشر]] می‌داند. [[چشم‌پوشی]] از نادانی‌های مردم {{متن قرآن|فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُمْ وَلَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِيظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِكَ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِي الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ}}<ref> پس با بخشایشی از (سوی) خداوند با آنان نرمخویی ورزیدی و اگر درشتخویی سنگدل می‌بودی از دورت می‌پراکندند؛ پس آنان را ببخشای و برای ایشان آمرزش بخواه و با آنها در کار، رایزنی کن و چون آهنگ (کاری) کردی به خداوند توکل کن که خداوند توکل کنندگان (به خویش) را دوست می‌دارد؛ سوره آل عمران، آیه: ۱۵۹.</ref> کنار [[کوشش]] برای افزایش [[فرهنگ جامعه]] نیز از سفارش‌های [[اسلام]] به [[زمامداران]] است<ref>ر.ک: نهج البلاغه، خطبه ۳۴؛ من لا يحضره الفقیه، ج ۲، ص۶۲۱.</ref>.


=== پاسبانی از [[امنیّت اجتماعی]] ===
=== پاسبانی از [[امنیّت اجتماعی]] ===
۱۳۰٬۴۰۱

ویرایش