مباهله: تفاوت میان نسخهها
←دلایل اثبات حقانیت اهل بیت{{ع}} در جریان مباهله
(←پانویس) |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
# نقل حدیث و [[جریان مباهله]] در منابع مختلف: دلیل دیگر برای [[اثبات]] حقانیت و جایگاه اهل بیت{{ع}} در [[جریان مباهله]]، نقل آن در منابع مختلف است از جمله: گفته شده: «[[آیۀ مباهله]] قویترین [[دلیل]] بر [[فضیلت]] [[اصحاب کساء]] است»<ref>زمخشری، الکشاف، ج۱، ص۳۷۰.</ref>. | # نقل حدیث و [[جریان مباهله]] در منابع مختلف: دلیل دیگر برای [[اثبات]] حقانیت و جایگاه اهل بیت{{ع}} در [[جریان مباهله]]، نقل آن در منابع مختلف است از جمله: گفته شده: «[[آیۀ مباهله]] قویترین [[دلیل]] بر [[فضیلت]] [[اصحاب کساء]] است»<ref>زمخشری، الکشاف، ج۱، ص۳۷۰.</ref>. | ||
# خودداری بزرگان [[نصاری]] از مباهله: این [[آیه]] یکی از محکمترین [[آیات]] در بیان عظمت [[پیامبر]] و [[اهل بیت]] ایشان است؛ زیرا بزرگان نصاری از مباهله خودداری کردند و با پرداختن [[جزیه]] تن به خواری دادند<ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص ۶۹ ـ ۷۲.</ref>. | # خودداری بزرگان [[نصاری]] از مباهله: این [[آیه]] یکی از محکمترین [[آیات]] در بیان عظمت [[پیامبر]] و [[اهل بیت]] ایشان است؛ زیرا بزرگان نصاری از مباهله خودداری کردند و با پرداختن [[جزیه]] تن به خواری دادند<ref>[[آرزو شکری|شکری، آرزو]]، [[حقوق اهل بیت (کتاب)|حقوق اهل بیت]]، ص ۶۹ ـ ۷۲.</ref>. | ||
== [[حسرت]] بزرگان [[صحابه]] == | |||
این [[فضیلت]] که از برجستهترین [[فضائل امیرالمؤمنین]]{{ع}} است، حسرت بزرگان صحابه را برانگیخته است. از جمله [[سعد بن ابی وقاص]] با [[اقرار]] به این فضیلت از نداشتن چنین فضیلتی اظهار حسرت میکند. | |||
در کتاب [[صحیح مسلم]]، باب [[فضائل]] [[حضرت علی بن ابی طالب]] {{ع}} نقل شده که [[معاویه]] به سعد گفت: چرا [[ابوتراب]] (علی{{ع}}) را [[سب]] ([[دشنام]]) نمیکنی؟ گفت: من سه سخن از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در مورد او به یاد دارم که به خاطر آنها نمیتوانم ایشان را دشنام دهم! و اگر یکی از آنها برای من بود بهتر از داشتن شتران سرخ مو(ی فراوان) است<ref>این حیوان از گرانبهاترین سرمایههای عرب محسوب میشد.</ref>. سپس داستان [[حدیث منزلت]] (در [[جنگ تبوک]]) و داستان [[پرچم]] دادن به دست علی{{ع}} در [[جنگ خیبر]] را ذکر میکند، بعد میافزاید: هنگامی که [[آیه مباهله]] نازل شد؛ [[رسول خدا]]{{صل}} علی و [[فاطمه]] و حسن و حسین{{عم}} را فرا خواند. سپس به [[خدای متعال]] عرضه داشت: خداوندا اینها [[اهل بیت]] من هستند. یعنی اینها مصداق این [[آیه]] هستند<ref>صحیح مسلم، ج۴، ص۱۸۷۱؛ سبل الهدی، ج۶، ص۴۱۹؛ شرح مواهب اللدنیة، ج۵، ص۱۹۰؛ المناقب، ج۲، ص۶۶؛ بحارالانوار، ج۳۷، ص۲۶۵.</ref>.<ref>[[محمد علی جاودان|جاودان، محمد علی]]، [[جانشین پیامبر (کتاب)|جانشین پیامبر]]، ص ۳۲۳.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||