اجدع بن مالک همدانی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
اجدع در لغت به معنای [[گوش]] [[بریده]] و نامی برای [[شیطان]] است<ref>ابن منظور، ج۸، ص۴۱ و ۴۳؛ زبیدی، ج۵، ص۲۹۵.</ref> به همین دلیل وقتی او و فرزندش «مسروق» با هیئتی بر عمر وارد شدند و خود را معرفی کرد، عمر گفت: از رسول خدا{{صل}} شنیدم که فرمود: اجدع (یعنی) [[شیطان]]، از این رو نامش را به عبدالرحمان [[تغییر]] داد<ref>ابن سعد، ج۶، ص۱۳۸؛ ابن ابی شیبه، ج۶، ص۱۵۹؛ ثقفی، ج۲، ص۹۰۸؛ بغدادی، ج۱۳، ص۲۳۳؛ ابن عساکر، ج۵۷، ص۴۰۱.</ref>. بعدها نام فرزندش در [[دیوان]] مسروقی بن عبدالرحمان آمد<ref>ثقفی، ج۲، ص۹۰۸؛ ابن حزم، ص۳۹۵.</ref>. اجدع در [[زمان]] [[خلیفه دوم]] درگذشت<ref>سمعانی، ج۵، ص۵۸۰؛ ابن ماکولا، ج۷، ص۳۹۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۳۰.</ref>. | اجدع در لغت به معنای [[گوش]] [[بریده]] و نامی برای [[شیطان]] است<ref>ابن منظور، ج۸، ص۴۱ و ۴۳؛ زبیدی، ج۵، ص۲۹۵.</ref> به همین دلیل وقتی او و فرزندش «مسروق» با هیئتی بر عمر وارد شدند و خود را معرفی کرد، عمر گفت: از رسول خدا{{صل}} شنیدم که فرمود: اجدع (یعنی) [[شیطان]]، از این رو نامش را به عبدالرحمان [[تغییر]] داد<ref>ابن سعد، ج۶، ص۱۳۸؛ ابن ابی شیبه، ج۶، ص۱۵۹؛ ثقفی، ج۲، ص۹۰۸؛ بغدادی، ج۱۳، ص۲۳۳؛ ابن عساکر، ج۵۷، ص۴۰۱.</ref>. بعدها نام فرزندش در [[دیوان]] مسروقی بن عبدالرحمان آمد<ref>ثقفی، ج۲، ص۹۰۸؛ ابن حزم، ص۳۹۵.</ref>. اجدع در [[زمان]] [[خلیفه دوم]] درگذشت<ref>سمعانی، ج۵، ص۵۸۰؛ ابن ماکولا، ج۷، ص۳۹۷؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۳۳۰.</ref>. | ||
[[فرزندان]] وی «منتشر» و «مسروق» <ref>(چون در [[کودکی]] ربوده و سپس پیدا شد)؛ ر.ک: سمعانی، ج۵، ص۶۵۰؛ ذهبی، ج۴، ص۶۴؛ ابن عساکر، ج۵۷، ص۴۰۱.</ref> یا مندر نام داشتند<ref>مزی، ج۲۶، ص۴۹۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۱۶۷.</ref>. فرزندش مسروق از عمر و دیگران [[روایت]] کرده است<ref>سیر، ذهبی، ج۴، ص۶۴.</ref>. او از [[فقها]]، [[مفسران]] [[تابعی]] و زهاد ثمانیه و یکی از [[پنج تن]] از [[اصحاب خاص]] [[عبدالله بن مسعود]] است. در [[قادسیه]] از [[شجاعان]] بود و از نظر [[فکری]]، [[عثمانی]] [[مذهب]]<ref>شرح حال او را ر.ک: ابن سعد، ج۶، ص۷۶؛ ابن حجر، تهذیب، ج۱۰، ص۱۰۰.</ref> | [[فرزندان]] وی «منتشر» و «مسروق» <ref>(چون در [[کودکی]] ربوده و سپس پیدا شد)؛ ر.ک: سمعانی، ج۵، ص۶۵۰؛ ذهبی، ج۴، ص۶۴؛ ابن عساکر، ج۵۷، ص۴۰۱.</ref> یا مندر نام داشتند<ref>مزی، ج۲۶، ص۴۹۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۱۶۷.</ref>. فرزندش مسروق از عمر و دیگران [[روایت]] کرده است<ref>سیر، ذهبی، ج۴، ص۶۴.</ref>. او از [[فقها]]، [[مفسران]] [[تابعی]] و زهاد ثمانیه و یکی از [[پنج تن]] از [[اصحاب خاص]] [[عبدالله بن مسعود]] است. در [[قادسیه]] از [[شجاعان]] بود و از نظر [[فکری]]، [[عثمانی]] [[مذهب]]<ref>شرح حال او را ر.ک: ابن سعد، ج۶، ص۷۶؛ ابن حجر، تهذیب، ج۱۰، ص۱۰۰.</ref><ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «اجدع بن مالک همدانی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۰.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||