امام حسین در زمان عمر در تاریخ اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۱:۵۹
، ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲وظیفهٔ شمارهٔ ۲
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\>\n\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\>\n\n' به '{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = $2 | عنوان مدخل = $4 | مداخل مرتبط = $6 | پرسش مرتبط = }} ') |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
نیز آوردهاند: عمر به امام حسین{{ع}} [[ارج]] و اهمیت قائل میشد به گونهای که از [[حضرت]] خواست هرگاه قضیهای برایش پیش آمد، نزد او بیاید. روزی امام حسین{{ع}} آهنگ وی کرد و [[معاویه]] نزد عمر بود. [[امام]]{{ع}} به [[عبدالله]] فرزند عمر برخورد و از او اجازه ورود خواست وی اجازه نداد و حضرت به اتفاق او به [[خانه]] بازگشت. فردای آن [[روز]] عمر او را دید و پرسید: حسین! چه چیز سبب شد نزدم نیامدی؟ امام{{ع}} فرمود: من آمدم ولی دیدم تو با معاویه [[خلوت]] کردهای، به اتفاق با پسرت برگشتم. | نیز آوردهاند: عمر به امام حسین{{ع}} [[ارج]] و اهمیت قائل میشد به گونهای که از [[حضرت]] خواست هرگاه قضیهای برایش پیش آمد، نزد او بیاید. روزی امام حسین{{ع}} آهنگ وی کرد و [[معاویه]] نزد عمر بود. [[امام]]{{ع}} به [[عبدالله]] فرزند عمر برخورد و از او اجازه ورود خواست وی اجازه نداد و حضرت به اتفاق او به [[خانه]] بازگشت. فردای آن [[روز]] عمر او را دید و پرسید: حسین! چه چیز سبب شد نزدم نیامدی؟ امام{{ع}} فرمود: من آمدم ولی دیدم تو با معاویه [[خلوت]] کردهای، به اتفاق با پسرت برگشتم. | ||
عمر در پاسخ امام حسین{{ع}} گفت: شما سزاوارتر از فرزند عمر هستی، ما هرچه داریم از خدا و شما داریم<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۲.</ref> | عمر در پاسخ امام حسین{{ع}} گفت: شما سزاوارتر از فرزند عمر هستی، ما هرچه داریم از خدا و شما داریم<ref>الاصابة، ج۱، ص۳۳۲.</ref><ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۵ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۵]] ص ۸۷.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||