پرش به محتوا

آزادی سیاسی در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴۰: خط ۴۰:
==[[آزادی سیاسی]]==
==[[آزادی سیاسی]]==
از نظر [[امام خمینی]] یکی دیگر از جلوه‌ها و مصادیق آزادی آن است که همه مردم بر اساس [[اندیشه]] و [[باور]] خویش و بدون هیچ‌گونه فشار، [[زور]]، [[تهدید]] و [[تطمیع]]، [[حق]] [[مشارکت سیاسی]] و [[انتخاب]] [[زمامدار]] و نوع [[حکومت]] را دارند؛ این حق به هیچ وجه اختصاص به [[نخبگان]] ندارد و [[نخبگان جامعه]] تنها در حد [[مرجع]] مشورتی می‌توانند [[اعمال]] [[نفوذ]] کنند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱، ص۱۳۶؛ ج۲۱، ص۱۰.</ref>. به همین دلیل ایشان همواره از مشارکت تمام ملت در [[انتخابات]] [[حمایت]] می‌کرد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۵، ص۴۳۶.</ref>؛ زیرا انتخابات مهم‌ترین مصداق بهره‌مندی مردم از حق [[تعیین سرنوشت]] خویش در جامعه است و نقش نظارتی مردم بر عملکرد [[مسئولان]] و [[زمامداران]] را نیز [[پوشش]] می‌دهد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۷۲؛ ج۱۸، ۳۶۷.</ref>. ایشان همچنین از آزادی [[احزاب]] و تجمعات قانونی، مادامی که اقدامی به ضرر کشور نکنند و تنها در چارچوب [[قانون]]، حمایت می‌کرد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۵، ص۴۸۲؛ ج۷، ص۴۸۷؛ ج۹، ص۲۹۷ و ۳۴۱؛ ج۱۰، ص۹۷ و ۱۸۶.</ref>؛ در عین حال برگزاری راهپیمایی‌های متعدد را که از سوی گروه‌های مختلف و با اغراض متفاوت [[برنامه‌ریزی]] می‌شد، در شرایط حساس ابتدای [[انقلاب]]، نادرست و خلاف [[مصالح]] [[کشور]] ارزیابی می‌کرد و به آن هشدار می‌داد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۲۹۰؛ ج۱۱، ص۴۴۵؛ ج۱۲، ص۶۳.</ref><ref>[[حمید فاضل قانع|فاضل قانع، حمید]]، [[آزادی - فاضل قانع (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۱، ص .</ref>
از نظر [[امام خمینی]] یکی دیگر از جلوه‌ها و مصادیق آزادی آن است که همه مردم بر اساس [[اندیشه]] و [[باور]] خویش و بدون هیچ‌گونه فشار، [[زور]]، [[تهدید]] و [[تطمیع]]، [[حق]] [[مشارکت سیاسی]] و [[انتخاب]] [[زمامدار]] و نوع [[حکومت]] را دارند؛ این حق به هیچ وجه اختصاص به [[نخبگان]] ندارد و [[نخبگان جامعه]] تنها در حد [[مرجع]] مشورتی می‌توانند [[اعمال]] [[نفوذ]] کنند<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۱، ص۱۳۶؛ ج۲۱، ص۱۰.</ref>. به همین دلیل ایشان همواره از مشارکت تمام ملت در [[انتخابات]] [[حمایت]] می‌کرد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۵، ص۴۳۶.</ref>؛ زیرا انتخابات مهم‌ترین مصداق بهره‌مندی مردم از حق [[تعیین سرنوشت]] خویش در جامعه است و نقش نظارتی مردم بر عملکرد [[مسئولان]] و [[زمامداران]] را نیز [[پوشش]] می‌دهد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۴، ص۷۲؛ ج۱۸، ۳۶۷.</ref>. ایشان همچنین از آزادی [[احزاب]] و تجمعات قانونی، مادامی که اقدامی به ضرر کشور نکنند و تنها در چارچوب [[قانون]]، حمایت می‌کرد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۵، ص۴۸۲؛ ج۷، ص۴۸۷؛ ج۹، ص۲۹۷ و ۳۴۱؛ ج۱۰، ص۹۷ و ۱۸۶.</ref>؛ در عین حال برگزاری راهپیمایی‌های متعدد را که از سوی گروه‌های مختلف و با اغراض متفاوت [[برنامه‌ریزی]] می‌شد، در شرایط حساس ابتدای [[انقلاب]]، نادرست و خلاف [[مصالح]] [[کشور]] ارزیابی می‌کرد و به آن هشدار می‌داد<ref>امام خمینی، صحیفه امام، ج۹، ص۲۹۰؛ ج۱۱، ص۴۴۵؛ ج۱۲، ص۶۳.</ref><ref>[[حمید فاضل قانع|فاضل قانع، حمید]]، [[آزادی - فاضل قانع (مقاله)| مقاله «آزادی»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۱ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی]]، ج۱، ص .</ref>
آزادی در [[ادبیات]] مبارزه‌ای [[امام]]، همواره یکی از اهداف مهم و والا بوده و به کرّات ذکر شده و در کنار [[دموکراسی]] [[حقیقی]] و [[استقلال]]، به عنوان برنامه [[سیاسی]] و مقاصد حرکت انقلابی ایشان آورده شده است<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۹۵.</ref>. از نظر امام، [[مردم]] در [[عقاید]] و فعالیت‌های شخصی‌شان [[آزاد]] بوده و کسی [[حق]] [[تحمیل]] [[عقیده]] و یا هر گونه انتخابی را به آنان را ندارد<ref>صحیفه نور، ج۹، ص۸۸.</ref> و مردم حتی در [[گزینش]] نوع [[حکومت]] خود آزاد هستند؛ و باید در [[رهبری]] امور خویش شرکت جویند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۳۵۹.</ref>.
در [[سیره امام]]، [[آزادی]] دارای منشاء خداداد و [[فطری]] است و می‌توان آن را در کنار استقلال، از [[حقوق]] اولیه [[انسانی]] و بشری دانست که [[اسلام]] و [[قوانین اسلامی]] آن را به رسمیت شناخته است و [[اصول دین]] به ویژه [[توحید]]، [[الهام]] بخش آن است<ref>صحیفه نور، ج۲، ص۶۷؛ ج۳، ص۲۰۷؛ ج۲، ص۱۳۰.</ref>. به تعبیر امام، کسی حق سلب آزادی دیگر را با [[کبرورزی]] ندارد و آزادی [[انسان]] تنها می‌بایستی در قید و بند [[اطاعت الهی]] باشد و این موضوع مستنتج از اصل توحید است؛ زیرا این اصل [[اعتقادی]] می‌آموزد که تنها باید در برابر ذات احدیت [[تسلیم]] بود و از هیچ انسانی نباید [[اطاعت]] کرد مگر اینکه اطاعت او، [[اطاعت خدا]] باشد و از اصل توحید می‌توان «آزادی [[بشر]]» را آموخت و اینکه هیچ فردی حق ندارد انسان و یا [[جامعه]] و ملتی را از آزادی [[محروم]] کند<ref>صحیفه نور، ج۴، ص۱۶۶.</ref>.
ایشان ضمن [[انتقاد]] شدید از [[تهمت]] نبود آزادی در [[کشور]]<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۴۹.</ref>، با [[اعتقاد]] به ممنوعیت [[تفتیش]] و تحمیل عقیده<ref>صحیفه نور، ج۱۷، ص۱۱۸.</ref> به [[آزادی عقیده]] و بیان حتی برای دگراندیشان و [[مخالفین]]<ref>صحیفه نور، ج۲، صص ۴۵ – ۴۶.</ref> و همچنین آزادی [[دینی]] [[اقلیت‌ها]] و [[ضرورت]] [[حفظ]] [[امنیت]] آنان [[اذعان]] دارند<ref>صحیفه نور، ج۳، ص۹۵، ۱۰۳.</ref>. از دید امام، [[مقبولیت]] آزادی، در چارچوب [[قوانین الهی]]<ref>صحیفه نور، ج۲۲، ص۲۸۳.</ref> و بر معیار [[عقل]] و [[عدل]] است<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۲۱.</ref> و در بسیاری از بیاناتشان [[آزادی]] را [[مقید]] به عدم [[توطئه]] و همچنین إضرار به [[مردم]]<ref>صحیفه نور، ج۲۲، ص۱۶۹.</ref> نموده‌اند. به همین دلیل مکرراً آزادی بی‌حد و افسارگسیخته مطبوعات را هشدار داده و آن را خطری برای [[ثبات]] و بقای [[انقلاب]] به شمار آورده‌اند<ref>صحیفه نور، ج۷، صص ۱۷ - ۱۸.</ref>. [[امام]] بر این [[باور]] بودند که تمام [[ادیان آسمانی]] و عقلاء با آزادی در تمام [[منکرات]] و [[فحشا]] مخالف‌اند؛ اگرچه [[غرب]] و [[شرق]] زدگان، با [[تقلید کورکورانه]] آن را [[ترویج]] می‌کنند<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۲۳.</ref>. ایشان طرح اعطای آزادی [[زنان]] توسط شاه و دیگران را در [[حقیقت]] سلب آزادی [[بانوان]] محسوب می‌کردند<ref>امام خمینی، وصیت‌نامه سیاسی- الهی، ص۴۴.</ref>.<ref>[[بهرام اخوان کاظمی|اخوان کاظمی، بهرام]]، [[نظام سیاست اسلامی - اخوان کاظمی (مقاله)| مقاله «نظام سیاست اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۵۸۸.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۸۰٬۱۱۵

ویرایش