اسحاق بن ابراهیم اعمش

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

اسحاق بن ابراهیم الأعمش[۱]، راوی مجهول‌الحالی است که نام او در کتب رجالی ذکر نشده و تنها در سند یک روایت از تفسیر کنز الدقائق به نقل از تأویل الآیات الظاهرة آمده است. گمان غالب آن است که در نام وی تصحیفی رخ داده و «الأعمش» در واقع «عن الأعمش» بوده و منظور از راوی، اسحاق بن ابراهیم حنظلی (ابن راهویه) یا اسحاق بن ابراهیم بن شاذان نهشلی است؛ چراکه هر دو نفر با یک واسطه از اعمش روایت کرده‌اند[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. مصحّف إسحاق بن إبراهیم عن الأعمش است.
  2. ر.ک: صحیح مسلم، ج۱، ص۸۵، ج۵، ص۵۵؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۴، ص۲۴۴، ش۱۵۶۶؛ الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۳، ص۱۹۸؛ طبقات المحدثین باصبهان، ج۴، ص۲۸۱، ش۶۶۷؛ تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۱۷، ذیل ش۵۶۸۲.
  3. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۳، ص۳۸۲-۳۸۳.