خطبه ۱۲۵ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۲۵)
مقدمه
این خطبه به طور کلی درباره «مسأله حکمین» بعد از جنگ صفین ایراد شده است و از چند بخش تشکیل میشود.
- نخست امام(ع) فلسفه قبول حکمیّت را با استدلال به آیات قرآن بیان میکند.
- در بخش دیگری به پاسخ ایرادهای آنها میپردازد.
- و در بخش سوّم آنها را نصیحت میکند که دست از خلاف بردارند و برای پیکار با ظالمان شام، خود را آماده کنند و آنها را بر کوتاهیها و مخالفتها و بیانضباطیها ملامت و سرزنش مینماید[۱].
