خطبه ۲۱۹ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

این سخن کوتاه که مرحوم سیّد رضی آن را از سخن مشروح‌تری گزینش کرده، در واقع سه نکته را بیان می‌کند:

  1. یکی اظهار تأسّف امام نسبت به قتل طلحه که نمی‌بایست با آن همه سوابقی که در اسلام داشت این مسیر غلط را می‌پیمود و سرانجام در قیامی شیطانی کشته می‌شد و در زیر این آسمان غریبانه می‌افتاد.
  2. دیگر اینکه سردمداران جنگ جمل که خازنان بیت المال بصره و شیعیان امام‌ را کشته بودند سرانجام به مجازات خود رسیدند.
  3. و سوم اینکه آنها (و امثال آنان) سودای چیزی را در سر داشتند که اهلیّت آن را نداشتند[۱].

منابع

پانویس