آشنایی اجمالی

تنها ابن حجر[۱]، از وی یاد کرده و می‌گوید: ثعلبی در تفسیر خود گفته است که نَجاشی وی را به همراه کسانی به مدینه فرستاد و آنان هنگامی که صدای قرآن را شنیدند گریستند و آیه: ﴿وَإِذَا سَمِعُوا۟ مَآ أُنزِلَ إِلَى ٱلرَّسُولِ تَرَىٰٓ أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا۟ مِنَ ٱلْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱكْتُبْنَا مَعَ ٱلشَّـٰهِدِينَ[۲] درباره آنان نازل شد. بنابراین، می‌توان گفت این گزارش مؤیدی بر حبشی بودن درید است. به گفته ابن حجر[۳]، ابن فتحون[۴] نیز در استدراک خود بر الاستیعاب نام وی را آورده است.[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲۳.
  2. «و هر گاه آنچه را بر پیامبر فرو فرستاده شده است بشنوند، با شناختی که از حق یافته‌اند چشمانشان را می‌بینی که از اشک لبریز می‌شود؛ می‌گویند: پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم ما را با گروه گواهان بنگار!» سوره مائده، آیه ۸۳.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۲۳.
  4. محمد بن خلف، م۵۲۰.
  5. خانجانی، قاسم، مقاله «درید راهب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۶۹.