ذومناحب

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

ابن منده[۱] وی را در شمار اصحاب رسول خدا(ص) یاد کرده و می‌گوید: وی اهل حبشه و در شمار ۷۲ مردی است که از آنجا خدمت رسول خدا(ص) رسیدند و حضرت از آنان خواست تا نسب خود را بیان کنند.

ابن اثیر[۲] اشاره می‌کند با توجه به اینکه ابن منده از وی یاد کرده و نامی از فردی به نام ذومنادح نیاورده است و به عکس، ابونعیم[۳] از ذومنادح یاد کرده و نامی از ذومناحب نیاورده است، به نظر می‌رسد این دو، یک نفر باشند. نام وی در کتاب معرفة الصحابه[۴] موجود، ذومناح آمده است، نه ذومنادح، که در این صورت حرف «دال» در استنساخ افتاده است.[۵]

منابع

پانویس

  1. بنگرید: ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۳؛ بنگرید: مدخل ذودجن، ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۴ و ۳۴۸.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۳.
  3. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۳۹.
  4. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۳۹.
  5. ابوالقاسمی، عظیم، مقاله «ذومناحب»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۷.