سعیده اصحاب امام کاظم

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

شیخ طوسی و برقی در رجال خود او را از زنان فاضل و محدث شیعه و از اصحاب و راویان احادیث امام کاظم(ع) می‌دانند. کلینی و مامقانی نیز او را شیعه امامیه و از راویانی می‌دانند که در باب نوادر نکاح احادیثی را نقل کرده است[۱].

یونس بن یعقوب از سعیده روایت کرد که گفت: امام کاظم(ع) مرا برای خواستگاری یکی از زنان آل زبیر فرستاد تا او را ببینم و نظرم را درباره لیاقت و صلاحیت آن زن به حضرت اعلام دارم. من به دیدار او رفتم و او را پسندیدم و امام نیز با او پیوند ازدواج برقرار نمود[۲]. دانشمندان شیعه او را شیعی و پیرو مکتب اهل‌بیت می‌دانند و چون نظر کارشناسی او مورد اعتماد امام واقع شده، او را معتبر و موثق و صالح برای روایت حدیث دانسته‌اند.[۳]

سعیده

سعیده از اصحاب امام کاظم و امام رضا(ع) است. امام رضا(ع) در نامه‌ای که برای فرزندش امام جواد(ع) نوشته او را صرفه‌جو معرفی کرده است. محمد بن عیسی بن زیاد گفت: من در دیوان ابوعباد بودم، دیدم از روی یک نامه نسخه‌برداری می‌کند. پرسیدم: نامه از کیست؟ گفت: نامه امام رضا(ع) به فرزندش است که از خراسان نوشته است. امام چنین نوشته بود: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَبْقَاكَ اللَّهُ طَوِيلًا وَ أَعَاذَكَ مِنْ عَدُوِّكَ يَا وَلَدِ فِدَاكَ أَبُوكَ قَدْ فَسَّرْتُ لَكَ مَا لِي وَ أَنَا حَيٌّ سَوِيٌّ رَجَاءَ أَنْ يُنْمِيَكَ اللَّهُ بِالصِّلَةِ لِقَرَابَتِكَ وَ لِمَوَالِي مُوسَى وَ جَعْفَرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَأَمَّا سَعِيدَةُ فَإِنَّهَا امْرَأَةٌ قَوِيَّةُ الْحَزْمِ فِي النَّحْلِ- وَ لَيْسَ ذَلِكَ كَذَلِكَ قَالَ اللَّهُ ﴿مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً[۴] وَ قَالَ ﴿لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنْفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ[۵] وَ قَدْ أَوْسَعَ اللَّهُ عَلَيْكَ كَثِيراً يَا بُنَيَّ فِدَاكَ أَبُوكَ لَا تَسْتُرُ دُونِيَ الْأُمُورُ لِحُبِّهَا فَتُخْطِئَ حَظَّكَ وَ السَّلَامُ»[۶]؛ بسم الله الرحمن الرحیم خداوند تو را عمر طولانی دهد و از دشمن مصون و محفوظ بدارد. پسرم! پدرت فدایت اموال خود را در اختیار تو گذاشتم در حالی که خودم زنده و سلامتم به امید اینکه خداوند به واسطه صله‌رحم و کمکی که به خویشاوندان و غلامان حضرت موسی بن جعفر و جعفر بن محمد(ع) می‌کنی افزایش به تو عنایت کند؛ اما سعیده در مورد بخشش و عطا زنی است بسیار خوددار و صرفه‌جو با اینکه چنین نیست خداوند می‌فرماید: «کیست که به خداوند قرض‌الحسنه‌ای دهد (و از اموالی که خدا به او بخشیده انفاق کند)، تا آن را برای او چندین برابر کند؟» و فرمود: «آنان که امکانات وسیعی دارند، باید از امکانات وسیع خود انفاق کنند و آنها که تنگدستند، از آنچه خدا به آنها داده انفاق نمایند»؛ ای پسر من! خداوند به تو وسعت روزی داده، پس از آنچه خدا به تو بخشش کرده در راه او انفاق کن. کارهایت را با مشورت من انجام بده، مخصوصا کارهایی را که دوست داری به نتیجه کامل برسند». والسلام[۷].[۸]

منابع

پانویس

  1. رجال طوسی، ص۳۶۶؛ رجال برقی، ص۶۲؛ الکافی، ج۵، ص۵۵۵؛ تنقیح المقال، ج۳، ص۸۰؛ مجمع الرجال، ج۷، ص۱۷۵؛ اعلام النساءالمؤمنات، ص۴۸۴-۴۸۵؛ جامع الرواة، ج۲، ص۴۵۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۱۹۳؛ تکملة الرجال، ج۲، ص۷۵۰.
  2. الکافی، ج۵، ص۵۵۵.
  3. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۳۱۸.
  4. «کیست که به خداوند وامی نیکو دهد تا خداوند آن را برای وی چندین برابر گرداند؟» سوره بقره، آیه ۲۴۵.
  5. «توانگر باید از توانگری خویش و آنکه روزی بر او تنگ شده از آنچه خدا به وی داده است هزینه کند» سوره طلاق، آیه ۷.
  6. تفسیر عیاشی، ج۱، ص۱۳۱-۱۳۲؛ البرهان فی تفسیر القرآن، ج۱، ص۲۳۴؛ بحارالانوار، ج۵۰، ص۱۰۳؛ تراجم اعلام النساء، ج۲، ص۱۹۷.
  7. بحارالانوار، ج۵۰، ص۱۰۳.
  8. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۳۲۶.