نامه ۴۹ نهج البلاغه
مقدمه
مخاطب این نامه به عقیده بسیاری از مورخان و شارحان عمرو بن عاص است. دینوری در کتاب الاخبار الطوال به این معنا تصریح کرده و نصر بن مزاحم در کتاب صفین علاوه بر این معنا بخشی از نامه را که مرحوم سیّد رضی به هنگام گزینش حذف کرده ذکر میکند که در آن بخش امام(ع) صریحاً به عمرو بنعاص هشدار میدهد که از معاویه پیروی نکند. بههرحال مخاطب در این نامه هر که باشد امام(ع) او را با تعبیرات دلنشین و بیدار کننده خود اندرز میدهد که فریب دنیا را نخورد؛ دنیایی که هرگز دنیاپرستان به آنچه از آن دارند راضی نمیشوند و پیوسته برای رسیدن بیشتر به آن حرص میزنند و در ضمن او را به عبرت گرفتن از تاریخ گذشتگان توصیه میکند[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۱۳، ص۲۰۵ ـ ۲۰۶.