نامه ۷ نهج البلاغه
مقدمه
این نامه پاسخ نامهای است که معاویه برای حضرت در اواخر جنگ صفین نوشت؛ نامهای که بسیار جسورانه و بیادبانه بود و به نکات مختلفی در آن اشاره کرده بود که مهمترین آن به رسمیت نشناختن بیعت امام(ع) بود به بهانه اینکه اهل شام این بیعت را نپذیرفتند. امام(ع) در این نامه در جواب او پاسخ دندانشکنی میدهد[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۱۱، ص۸۹ ـ ۹۰.