نمایش مبدأ برای بحث:تبع در قرآن

==تبع در [[قرآن مجید]] ==
از [[قوم تبع]] دو بار در قرآن مجید یاد شده است: یکی در [[سوره دخان]] یعنی سورۀ ۴۴ [[آیه]] ۳۶ و دیگر در [[سوره ق]] یعنی سورۀ پنجاهم آیه ۱۳. 

در مورد اول نحوه [[تذکر]] چنین است که عده‌ای از [[قریش]] منکر معادند و می‌گویند که با [[مرگ]] دفتر ایشان بسته می‌شود و دیگر به [[جهان]] باز نمی‌گردند. اگر [[معاد]] و نشر و زنده شدن اموات راست است [[پدران]] ما را بیاورید. مقابل، [[قرآن]] به عنوان تذکر می‌‌پرسد: آیا اینان بهترند یا قوم تبع که [[گناهکار]] بودند؟ 

در [[سوره ق]] نام قوم تبع پس از [[فرعون]] و اخوان [[لوط]] و [[اصحاب]] «[[ایکه]]» مذکور است و درباره همه آنان قرآن مجید چنین [[داوری]] می‌کند: جمعی فرستادگان را [[تکذیب]] کردند ما ایشان را هلاک ساختیم و [[وعید]] و [[تهدید]] نسبت به آنان تحقق یافت. 

بعضی از [[مفسرین]] گفته‌اند که تبع خود [[مؤمن]] بوده ولی [[قوم]] او [[بت]] پرست و [[مشرک]] بوده‌اند. 

در [[تفسیر صافی]] روایتی است که به موجب آن تبع [[منصب]] [[رسالت]] و [[نبوت]] بر قوم خود داشته است. <ref>[[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|اعلام قرآن]]، ص257.</ref>

== تبع درقصص ==
ارباب [[قصص]] می‌نویسند که تبع یکی از [[پادشاهان]] جهانگشای [[یمن]] بوده که تا [[هند]] [[لشکر کشی]] کرده و تمام ممالک را تا هند در حیطه [[تصرف]] خویش آورده است. ضمن لشکر کشی وارد [[مکه]] شده و قصد داشته است که [[کعبه]] را ویران کند، لکن دچار زکام شدید شده به قسمی که اطباء از درمان اوعاجز ماندند. 

در میان ملازمین وی چندین [[حکیم]] ملتزم بودند و [[ریاست]] آنان را حکیمی به نام «شامول» بر عهده داشت. وی تشخیص داد که زکام اثر [[سوء قصد]] به [[خانه کعبه]] است و اگر تبع از قصد خود پشیمان شود و [[استغفار]] کند، [[درد]] بی‌درمان او معالجه خواهد شد به این ترتیب، تبع از قصد خویش بازگشت و [[نذر]] کرد که خانه کعبه را [[محترم]] دارد و برای آن [[پوشش]] و پیراهنی از [[حصیر]] ترتیب دهد. در [[خواب]] دید که به او گفتند [[خانه]] ما را پوشش بوریائی نشاید. از این رو تبع تصمیم گرفت که [[کعبه]] را بردیمانی بپوشد. باز در خواب دید که به او گفتند خانه‌ ما را بردیمانی نشاید؛ لذا تبع بر آن شد که [[خانه کعبه]] را قصب پوش کند و اولین بار پیراهن کعبه را او تهیه کرد. این رسم هنوز ادامه دارد و هر سال [[مصریان]] برای کعبه پیراهنی می‌‌آورند و کعبه را با آن می‌پوشاند. (در مقاله کعبه به وصف پیراهن و تشریفات آن توجه خواهد شد). 

باز گویند که تبع از [[مکه]] به [[مدینه]] آمد و چون شامول می‌دانست [[شهر مدینه]] مرکز [[دین اسلام]] و [[مسکن]] [[پیغمبر]] خاتم خواهد شد، از تبع خواست که وی را [[رخصت]] دهد تا در آنجا ساکن گردد. تبع با درخواست او موافقت کرد و نامه‌ای به [[حضرت محمد]] نوشت و از پیش به [[آیین]] وی [[اقرار]] آورده این [[نامه]] در [[خانواده]] شامول باقی بود و دست به دست می‌گشت تا به ‌وسیله «[[ابو ایوب انصاری]]» به پیغمبر عرضه شد و حضرت پیغمبر تبع را [[برادر]] خویش خواند و برای او درخواست [[رحمت]] و [[آمرزش]] کرد. <ref>[[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|اعلام قرآن]]، ص257-258.</ref>

==تبع از نظر [[تاریخی]] ==
داستان تبع از جهت تاریخی روشن نیست. همین قدر معلوم است که در اواخر [[قرن دوم]] [[مسیحی]] [[حبشیان]] بر مملکت [[سبا]] و [[حمیر]] و معین [[تسلط]] یافتند و [[مسیحیت]] را در [[یمن]] رواج دادند و در [[شهر]] [[ظفار]] یا «ریدان» کلیسای مجللی بر پا کردند که شرح آن در کتیبه‌ها و نقوش حضرموت دیده می‌شود.

از سال ۳۷۵ میلادی [[حکومت]] به بومیان یمن رسید و تا سال ۵۲۳ این حکومت دوام داشت، لکن [[حکام]] بومی از [[حبشه]] [[تبعیت]] می‌کردند و شاید به این مناسبت بوده که هر یک از ایشان تبع و مجموع افراد این خانواده تبابعه نامیده شده‌اند. [[قدرت]] و [[نفوذ]] تبابعه در [[قرن پنجم]] میلادی بوده و بدون [[شک]] [[مسیحیان]] [[حبشه]] و [[یمن]] با [[کعبه]] معارضه داشته‌اند و می‌خواسته‌اند که همه [[قبایل عرب]] را به کلیسای ریدان متوجه کنند. [[مسافرت]] یکی از تبابعة به [[حجاز]] و ورود یا اقامت موقت او در [[مکه]] شاید مسلم باشد زیرا در [[شهر مکه]] محلی است که دارالتبابعه نامیده می‌شود و داستان پیراهن کعبه هم به حد [[تواتر]] رسیده است؛ لذا باید گفت که [[لشکر کشی]] یکی از تبابعه به مکه و داستان پیراهن کعبه در [[قرن پنجم]] میلادی اتفاق افتاده و این لشکر کشی [[مقدمة]]لشکر کشی [[ابرهه]] به مکه بوده است. <ref>[[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|اعلام قرآن]]، ص258-259.</ref>

== پانویس ==
{{پانویس}}

== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM010214.jpg|22px]] [[محمد خزائلی|خزائلی، محمد]]، [[اعلام قرآن (کتاب)|'''اعلام قرآن''']]
{{پایان منابع}}