نمایش مبدأ برای بحث:حبیب بن مظاهر

==مقدمه==
*حبیب بن مظاهر یا حبیب بن مظهر [[اسدی]] از شهدای والاقدر [[کربلا]] بود. ، از [[طایفه بنی اسد]]، [[کوفی]] و از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} بود. در هر سه [[جنگ صفین]]، [[نهروان]] و [[جمل]]، در رکاب [[علی]]{{ع}} شرکت داشت. از [[اصحاب خاصّ امیرالمؤمنین]] و [[حاملان علم]] آن [[حضرت]] و در [[علوم قرآنی]] [[شاگرد]] خاص وی بود. [[حضرت امیر]]، او را که از [[حاملان علوم]]{{ع}} بود، به [[علم منایا و بلایا]] (آنچه بعدها اتفاق خواهد افتاد) [[آگاه]] ساخته بود<ref>الحسین فی طریقه الی الشهاده، ص ۶.</ref>. عضو گروه ویژه "[[شرطه الخمیس]]" بود که نیروی ضربتی و [[مطیع]] [[علی]]{{ع}} بودند. در [[نهضت مسلم بن عقیل]] در [[کوفه]]، وی از کسانی بود که در [[راه]] [[بیعت گرفتن]] برای مسلم، کوشش می‌‌کرد. نیز از [[سران شیعه در کوفه]] محسوب می‌‌شد که به [[حسین بن علی]]{{ع}} [[دعوت نامه]] نوشت. نزد [[امام حسین]]{{ع}} موقعیّت والایی داشت. در [[کربلا]] نیز [[امام]]، او را به عنوان [[فرمانده]] [[جناح چپ]] [[سپاه]] خویش [[تعیین]] کرد. [[حبیب]]، تلاش فراوانی داشت که یارانی از [[بنی اسد]] را به [[یاری]] [[حسین]]{{ع}} بیاورد، امّا [[سپاه]] [[اموی]] مانع پیوستن آنان به [[یاران سید الشهدا]] شدند<ref>انصار الحسین، ص ۶۶.</ref>. گفت‌گوی او با [[میثم تمّار]]، هنگام عبور از مجلس [[بنی اسد]]، سال‌ها پیش از [[عاشورا]]، که هر یک نحوه [[شهادت]] دیگری را [[پیشگویی]] می‌‌کرد و مایه شگفتی حاضران بودند، معروف است<ref>عنصر شجاعت، خلیل کمره‌ای، ج ۲، ص ۲۶.</ref>، و این از همان [[علم]] منایاست که از [[علی]] آموخته بودند و جریانات [[آینده]] را جز داشتند. حبیب بن مظاهر، [[روز عاشورا]] از اینکه با شهادتش به [[بهشت]] خواهد رفت، خوش حال بود و با “[[بریر بن خضیر]]” [[مزاح]] می‌‌کرد. [[شهادت]] او بر [[حسین]]{{ع}} بسیار سخت بود. هنگام [[شهادت]] ۷۵ سال داشت. سر او نیز همراه [[سرهای شهدا]] در [[کوفه]] گردانده شد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۵۱.</ref>.

==پانویس==
{{پانویس}}