|
|
| خط ۱: |
خط ۱: |
| ==[[محمد تقی مصباح یزدی]]== | | ==[[محمد تقی مصباح یزدی]]== |
| ===نبوت و رسالت===
| |
| * واژه «رسول» به معناى «پیام آور»، و واژه «نبى» اگر از مادّه «نبأ» باشد به معناى «صاحب خبر مهم» و اگر از مادّه «نبو» باشد به معناى «داراى مقام والا و برجسته» است.
| |
| * بعضى گمان کردهاند که مفهوم نبى، اعم از مفهوم رسول است به این بیان: نبى یعنى کسى که از طرف خداى متعال به او وحى شده باشد خواه مأمور به ابلاغ به دیگران هم باشد و خواه نباشد، ولى رسول یعنى کسى که مأموریت ابلاغ وحى را هم داشته باشد.
| |
| * اما این ادعا، صحیح نیست، زیرا در بعضى از آیات قرآن کریم، صفت «نبى» بعد از صفت «رسول» آمده است (پانویس: ر. ک: سوره مریم: آیه 51 و آیه 54) در صورتى که طبق بیان مزبور، باید صفتى که مفهوماً عام باشد (نبى) قبل از صفت خاص (رسول) ذکر شود. افزون بر این، دلیلى بر اختصاص مأموریت ابلاغ وحى، به رسولان نداریم.
| |
| * در پارهاى از روایات آمده است که مقتضاى مقام نبوت این است که فرشته وحى را در حال خواب ببیند و در حال بیدارى، فقط صداى او را بشنود در حالى که صاحب مقام رسالت، فرشته وحى را در حال بیدارى هم مىبیند (پانویس: ر. ک: اصول کافى، ج 1، ص 176).
| |
| * اما این فرق را هم به حساب مفهوم لفظ نمىتوان گذاشت. و بهرحال، آنچه را مىتوان پذیرفت این است که «نبى» از نظر مصداق (و نه از نظر مفهوم) اعم از رسول است. یعنى همه پیامبران، داراى مقام نبوت بودهاند ولى مقام رسالت اختصاص به گروهى از ایشان داشته است و به حسب روایتى که قبلا اشاره شد تعداد رسولان، سیصد و سیزده نفر مىباشد. و طبعاً مقام ایشان بالاتر از مقام سایر انبیاء خواهد بود، چنانکه خود رسولان هم از نظر مقام و فضیلت، یکسان نبوده اند (پانویس: ر. ک: سوره بقره: آیه 253، سوره اسراء: آیه 55) و بعضى از ایشان به مقام «امامت» نیز مفتخر گردیده اند (پانویس: ر. ک: سوره بقره: آیه 124، سوره انبیاء: آیه 73، سوره سجده: آیه 24).
| |
|
| |
| ===پیامبران اولوالعزم=== | | ===پیامبران اولوالعزم=== |
| * در قرآن کریم، گروهى از پیامبران خدا بعنوان «اولوالعزم» معرفى شده اند (پانویس: ر. ک: سوره احقاف: آیه 35) ولى ویژگیهاى آنان مشخص نشده است. و به حسب آنچه از روایات اهل بیت (علیهم الصلوة و السلام) بدست مىآید پیامبران اولوالعزم پنج نفر بودهاند به این ترتیب: حضرت نوح، حضرت ابراهیم، حضرت موسى، حضرت عیسى و حضرت محمد بن عبدالله (علیهم الصلاة و السلام) (پانویس: ر. ک: بحارالانوار، ج 11، ص 33-34، و معلم النبوة: ص 113). و ویژگى ایشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز که در قرآن کریم نیز به آن، اشاره شده این بوده که هر کدام از ایشان کتاب و شریعت مستقلى داشتهاند و پیامبران معاصر یا متأخر، از شریعت آنان تبعیّت مىکردهاند تا هنگامى که یکى دیگر از پیامبران اولوالعزم، مبعوث به رسالت مىشد و کتاب و شریعت جدیدى مىآورد. | | * در قرآن کریم، گروهى از پیامبران خدا بعنوان «اولوالعزم» معرفى شده اند (پانویس: ر. ک: سوره احقاف: آیه 35) ولى ویژگیهاى آنان مشخص نشده است. و به حسب آنچه از روایات اهل بیت (علیهم الصلوة و السلام) بدست مىآید پیامبران اولوالعزم پنج نفر بودهاند به این ترتیب: حضرت نوح، حضرت ابراهیم، حضرت موسى، حضرت عیسى و حضرت محمد بن عبدالله (علیهم الصلاة و السلام) (پانویس: ر. ک: بحارالانوار، ج 11، ص 33-34، و معلم النبوة: ص 113). و ویژگى ایشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز که در قرآن کریم نیز به آن، اشاره شده این بوده که هر کدام از ایشان کتاب و شریعت مستقلى داشتهاند و پیامبران معاصر یا متأخر، از شریعت آنان تبعیّت مىکردهاند تا هنگامى که یکى دیگر از پیامبران اولوالعزم، مبعوث به رسالت مىشد و کتاب و شریعت جدیدى مىآورد. |
