جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = زور | | موضوع مرتبط = زور | ||
| خط ۱۰: | خط ۹: | ||
سخن [[دروغ]] و [[شهادت]] [[باطل]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۳۸۰.</ref>. اصل آن به معنای [[انحراف]] و عدول<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶.</ref>. | سخن [[دروغ]] و [[شهادت]] [[باطل]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۳۸۰.</ref>. اصل آن به معنای [[انحراف]] و عدول<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۶.</ref>. | ||
{{متن قرآن|وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ}}<ref> | {{متن قرآن|وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ}}<ref>«از گفتار دروغ بپرهیزید» سوره حج، آیه ۳۰.</ref>. | ||
نکته مهم در مفهوم "زور"، بُعد [[ظاهرسازی]] آن است؛ یعنی "[[شهادت]] [[باطل]]" در واقع عدول از [[حق]] است؛ در حالی که شکل و ظاهر آن مثل "[[شهادت]] [[حق]]" است؛ لذا به آن "زور" اطلاق میشود<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۳۶۴.</ref>. [[زور]] در اصل حقنماییِ [[باطل]] است، چنانکه توهم شود، [[حق]] است. [[زور]] شامل [[دروغ]] و هر [[لهو]] باطلی مانند [[غنا]] و [[فحش]] و [[دشنام]] میشود<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۵، ص۲۴۳-۲۴۴.</ref>. | نکته مهم در مفهوم "زور"، بُعد [[ظاهرسازی]] آن است؛ یعنی "[[شهادت]] [[باطل]]" در واقع عدول از [[حق]] است؛ در حالی که شکل و ظاهر آن مثل "[[شهادت]] [[حق]]" است؛ لذا به آن "زور" اطلاق میشود<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۴، ص۳۶۴.</ref>. [[زور]] در اصل حقنماییِ [[باطل]] است، چنانکه توهم شود، [[حق]] است. [[زور]] شامل [[دروغ]] و هر [[لهو]] باطلی مانند [[غنا]] و [[فحش]] و [[دشنام]] میشود<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۵، ص۲۴۳-۲۴۴.</ref>. | ||