عقیقه امام مهدی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
*برای یکی دیگر از شیعیانی که در خارج از سامراء بود، چهار گوسفند میفرستد و مینویسد: این چهار گوسفند را بهعنوان عقیقه پسرم مهدی {{ع}} ذبح کن و بخور، و به هرکس از شیعیان ما دسترسی داشتی، اطعام کن<ref>یوم الخلاص، ص ۶۷.</ref>. هنگامی که [[محمد بن ابراهیم کوفی]] به محضر [[امام حسن عسکری]] {{ع}} شرفیاب میشود، امام شماری از افرادی را که برای آنها گوسفند ذبح شده فرستاده و فرموده که عقیقه پسرم مهدی {{ع}} است، نام میبرد<ref>کمال الدین، ص ۴۳۲.</ref>. درباره دعای عقیقه و آداب آن، در کتاب مفاتیح الجنان، در باب ششم بهطور مبسوط آمده است<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۹۹.</ref>. | *برای یکی دیگر از شیعیانی که در خارج از سامراء بود، چهار گوسفند میفرستد و مینویسد: این چهار گوسفند را بهعنوان عقیقه پسرم مهدی {{ع}} ذبح کن و بخور، و به هرکس از شیعیان ما دسترسی داشتی، اطعام کن<ref>یوم الخلاص، ص ۶۷.</ref>. هنگامی که [[محمد بن ابراهیم کوفی]] به محضر [[امام حسن عسکری]] {{ع}} شرفیاب میشود، امام شماری از افرادی را که برای آنها گوسفند ذبح شده فرستاده و فرموده که عقیقه پسرم مهدی {{ع}} است، نام میبرد<ref>کمال الدین، ص ۴۳۲.</ref>. درباره دعای عقیقه و آداب آن، در کتاب مفاتیح الجنان، در باب ششم بهطور مبسوط آمده است<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۹۹.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۸
مقدمه
- کسی که صاحب فرزند میشود، گوسفند یا شتری را میکشد و گوشت آن را میان فقرا و فامیل تقسیم میکند تا به وسیله آن بلایا و مرگ را از فرزند خود دور نماید. این عمل را عقیقه گویند که در اسلام بر آن تأکید شده است[۱]. وقتی حضرت مهدی (ع) به دنیا آمد، امام حسن عسکری (ع)، نزدیکترین صحابه خود -عثمان بن سعید- را به حضور طلبید و به او دستور داد که ده هزار رطل[۲] نان و دههزار رطل گوشت خریده و در میان بنی هاشم تقسیم نماید[۳]. حضرت امام عسکری (ع) به تعداد شیعیان سامراء گوسفند ذبح کرده و به هر خانهای یک گوسفند ذبح شده میفرستد[۴] و برای کسانی که در خارج سامراء هستند، گوسفند زنده میفرستد تا به نیت عقیقه حضرت مهدی (ع) ذبح کرده و بخورند. دو گوسفند برای ابراهیم بن ادریس میفرستد و مینویسد: این گوسفندها را ذبح کن و بهعنوان عقیقه مولایت بخور و برادرانت را دعوت کن و اطعام بده[۵].
- برای یکی دیگر از شیعیانی که در خارج از سامراء بود، چهار گوسفند میفرستد و مینویسد: این چهار گوسفند را بهعنوان عقیقه پسرم مهدی (ع) ذبح کن و بخور، و به هرکس از شیعیان ما دسترسی داشتی، اطعام کن[۶]. هنگامی که محمد بن ابراهیم کوفی به محضر امام حسن عسکری (ع) شرفیاب میشود، امام شماری از افرادی را که برای آنها گوسفند ذبح شده فرستاده و فرموده که عقیقه پسرم مهدی (ع) است، نام میبرد[۷]. درباره دعای عقیقه و آداب آن، در کتاب مفاتیح الجنان، در باب ششم بهطور مبسوط آمده است[۸].