وحی مباشری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جزبدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: برگردانده‌شده
برچسب: واگردانی دستی
خط ۷: خط ۷:
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۲:۰۸

دانشنامه علوم اسلامی دفتر تبلیغات

  • وحی مباشری به معنای نزول وحی بدون واسطه بر پیامبر است.
  • وحی مباشری یا وحی مستقیم، این است که خداوند سبحان بدون هیچ واسطه بر قلب پیامبرش تجلی کرده و مفاهیم غیبی را به او القا می‌کند.
  • این نوع وحی- که یکی از اقسام وحی تشریعی است- با بروز حالاتی روحانی برای رسول اکرم(ص) همراه بوده است: ﴿إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلً[۱][۲].
  • امام صادق(ع) نیز در همین زمینه فرموده است: «کان ذلک إذا جاء الوحی و لیس بینه و بین الله ملک فکانت تصیبه تلک السبتة و یغشاه ما یغشاه لثقل الوحی علیه» در آن هنگام که پیامبر(ص) مورد خطاب وحی قرار می‌گرفت و بین او و خدا فرشته‌ای واسطه نبود، بر اثر سنگینی دریافت وحی، حالت غشی نزدیک به حال خواب به وی دست می‌داد».[۳]

پانویس

  1. «ما سخنی سنگین را به زودی بر تو فرو می‌فرستیم» سوره مزمل، آیه 5.
  2. مهرتابان: یادنامه و مصاحبات تلمیذ و علامه طباطبایی: صفحه (۲۰۷-۲۰۹)
  3. التمهید فی علوم القرآن جلد ۱: صفحه ۱۰۱