یا حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
خط ۳: خط ۳:
==مقدمه==
==مقدمه==
'''یا حسین''' سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای [[جان]]، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، [[سیدالشهدا]] را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های [[عاشق]] [[حسین]]{{ع}} را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر [[پرچم]] [[عزاداران]] [[محرّم]]، بر پیشانی [[رزمندگان]] [[اسلام]]، بر لب‌های نوحه‌سرایان [[عاشورا]] می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که [[صحابی]] بزرگوار، [[جابر بن عبد الله انصاری]]، وقتی همراه عطیّه بر سر [[تربت]] [[حسین]]{{ع}} آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا [[حسین]]! یا [[حسین]]! یا [[حسین]]!” آنگاه گفت: {{عربی|حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟}}. و سپس به [[زیارت]] [[اباعبدالله]]{{ع}} پرداخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۷.</ref>.
'''یا حسین''' سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای [[جان]]، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، [[سیدالشهدا]] را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های [[عاشق]] [[حسین]]{{ع}} را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر [[پرچم]] [[عزاداران]] [[محرّم]]، بر پیشانی [[رزمندگان]] [[اسلام]]، بر لب‌های نوحه‌سرایان [[عاشورا]] می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که [[صحابی]] بزرگوار، [[جابر بن عبد الله انصاری]]، وقتی همراه عطیّه بر سر [[تربت]] [[حسین]]{{ع}} آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا [[حسین]]! یا [[حسین]]! یا [[حسین]]!” آنگاه گفت: {{عربی|حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟}}. و سپس به [[زیارت]] [[اباعبدالله]]{{ع}} پرداخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۷.</ref>.
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۱۸


مقدمه

یا حسین سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای جان، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، سیدالشهدا را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های عاشق حسین(ع) را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر پرچم عزاداران محرّم، بر پیشانی رزمندگان اسلام، بر لب‌های نوحه‌سرایان عاشورا می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که صحابی بزرگوار، جابر بن عبد الله انصاری، وقتی همراه عطیّه بر سر تربت حسین(ع) آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا حسین! یا حسین! یا حسین!” آنگاه گفت: حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟. و سپس به زیارت اباعبدالله(ع) پرداخت[۱].

منابع

پانویس