جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
آیه در اصطلاح عبارت است از بخشی از حروف، کلمات یا جملههایی از [[قرآن]] که از لحاظ حد و مرز، طبق اشاره و [[ارشاد]] [[پیغمبر]]{{صل}} از [[کلام]] پیش و پس از آن جدا شده است. | آیه در اصطلاح عبارت است از بخشی از حروف، کلمات یا جملههایی از [[قرآن]] که از لحاظ حد و مرز، طبق اشاره و [[ارشاد]] [[پیغمبر]] {{صل}} از [[کلام]] پیش و پس از آن جدا شده است. | ||
[[آیات]] جمع [[آیه]]، در لغت به معانی گوناگونی به کار رفته است (هرچند میتوان تمام آنها را به معنای نشانه بازگرداند). اینک به برخی از آن معانی اشاره میکنیم: | [[آیات]] جمع [[آیه]]، در لغت به معانی گوناگونی به کار رفته است (هرچند میتوان تمام آنها را به معنای نشانه بازگرداند). اینک به برخی از آن معانی اشاره میکنیم: | ||
#'''نشانه:''' {{متن قرآن|إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ}}<ref>«نشانه پادشاهی او این است که تابوت (عهد) نزدتان خواهد آمد» سوره بقره، آیه ۲۴۸.</ref>. | # '''نشانه:''' {{متن قرآن|إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ}}<ref>«نشانه پادشاهی او این است که تابوت (عهد) نزدتان خواهد آمد» سوره بقره، آیه ۲۴۸.</ref>. | ||
#'''[[معجزه]]:''' {{متن قرآن|سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ}}<ref>«از بنی اسرائیل بپرس که چه بسیار نشانه روشن به آنان دادیم» سوره بقره، آیه ۲۱۱.</ref>. | # '''[[معجزه]]:''' {{متن قرآن|سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُمْ مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ}}<ref>«از بنی اسرائیل بپرس که چه بسیار نشانه روشن به آنان دادیم» سوره بقره، آیه ۲۱۱.</ref>. | ||
#'''[[عبرت]]:''' {{متن قرآن|إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«بیگمان در این (داستان) برای مؤمنان، نشانهای است» سوره حجر، آیه ۷۷.</ref>. | # '''[[عبرت]]:''' {{متن قرآن|إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«بیگمان در این (داستان) برای مؤمنان، نشانهای است» سوره حجر، آیه ۷۷.</ref>. | ||
#'''[[برهان]] و دلیل:''' {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ}}<ref>«و از نشانههای او آفرینش آسمانها و زمین» سوره روم، آیه ۲۲.</ref>. | # '''[[برهان]] و دلیل:''' {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ}}<ref>«و از نشانههای او آفرینش آسمانها و زمین» سوره روم، آیه ۲۲.</ref>. | ||
#'''کار شگفت:''' {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً}}<ref>«و پسر مریم و مادرش را نشانهای گرداندیم» سوره مؤمنون، آیه ۵۰.</ref>. | # '''کار شگفت:''' {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً}}<ref>«و پسر مریم و مادرش را نشانهای گرداندیم» سوره مؤمنون، آیه ۵۰.</ref>. | ||
[[شناخت]] [[آیات قرآن]] توقیفی است؛ یعنی حدود و مرزهای آیات را باید از طریق [[شارع]] و [[پیامبر اکرم]]{{صل}} شناخت، و [[اجتهاد]] و اظهار نظر شخصی درباره آن روا نیست. | [[شناخت]] [[آیات قرآن]] توقیفی است؛ یعنی حدود و مرزهای آیات را باید از طریق [[شارع]] و [[پیامبر اکرم]] {{صل}} شناخت، و [[اجتهاد]] و اظهار نظر شخصی درباره آن روا نیست. | ||
با وجود توقیفی بودن [[معرفت]] آیات، درباره بسیاری از آیات [[اختلاف]] نظر هست؛ برای مثال، برخی از [[دانشمندان]]، بعضی از [[حروف مقطعه]] قرآن را آیهای مستقل شمردهاند، و برخی همان موارد را آیه نمیدانند. و یا برخی تنها مدهامتان را یک آیه یک کلمهای میدانند؛ ولی برخی دیگر علاوه بر آن، والنجم، والضحی، والعصر و امثال آن را نیز آیه یک کلمهای به شمار آوردهاند. | با وجود توقیفی بودن [[معرفت]] آیات، درباره بسیاری از آیات [[اختلاف]] نظر هست؛ برای مثال، برخی از [[دانشمندان]]، بعضی از [[حروف مقطعه]] قرآن را آیهای مستقل شمردهاند، و برخی همان موارد را آیه نمیدانند. و یا برخی تنها مدهامتان را یک آیه یک کلمهای میدانند؛ ولی برخی دیگر علاوه بر آن، والنجم، والضحی، والعصر و امثال آن را نیز آیه یک کلمهای به شمار آوردهاند. | ||
گفته شده [[اختلافات]] مذکور، ناشی از [[اختلاف روایات]] است؛ چون [[رسول خدا]]{{صل}} هنگام [[تلاوت قرآن]] در رأس برخی از آیات توقف میکرد تا [[مردم]] را به حد و مرز آنها [[آگاه]] سازد. و [[حضرت]] پس از این [[آگاهی]]، همان آیه را به آیه بعدی وصل میکردند (چون این دو آیه به هم مربوط بودهاند) که این امر سبب میشد بعضی از مردم [[گمان]] کنند آن دو آیه، یک آیه هستند. | گفته شده [[اختلافات]] مذکور، ناشی از [[اختلاف روایات]] است؛ چون [[رسول خدا]] {{صل}} هنگام [[تلاوت قرآن]] در رأس برخی از آیات توقف میکرد تا [[مردم]] را به حد و مرز آنها [[آگاه]] سازد. و [[حضرت]] پس از این [[آگاهی]]، همان آیه را به آیه بعدی وصل میکردند (چون این دو آیه به هم مربوط بودهاند) که این امر سبب میشد بعضی از مردم [[گمان]] کنند آن دو آیه، یک آیه هستند. | ||
[[زرقانی]] در [[مناهل العرفان فی علوم القرآن (کتاب)|مناهل العرفان فی علوم القرآن]] از نظریه دیگری یاد کرده است مبنی بر اینکه پارهای از آیات، سماعی و توقیفی، و پارهای دیگر قیاسی است و [[شناسایی]] آن بستگی به کلمه آخر [[آیه]] دارد، نظیر آن، قرینه سجع در [[نثر]]، و قافیه [[بیت]] در [[شعر]] است. | [[زرقانی]] در [[مناهل العرفان فی علوم القرآن (کتاب)|مناهل العرفان فی علوم القرآن]] از نظریه دیگری یاد کرده است مبنی بر اینکه پارهای از آیات، سماعی و توقیفی، و پارهای دیگر قیاسی است و [[شناسایی]] آن بستگی به کلمه آخر [[آیه]] دارد، نظیر آن، قرینه سجع در [[نثر]]، و قافیه [[بیت]] در [[شعر]] است. | ||