استعداد دینی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵، مرحله دوم حذف منبع‌شناسی جامع)
 
خط ۱: خط ۱:
==مقدمه==
== مقدمه ==
استعداد [[دینی]] استعدادی اصیل در انسان است، و آن را به حسّ [[تقدیس]] و حسّ [[پرستش]] تعبیر می‌کند، و این غیر از [[حس]] [[حقیقت‌جویی]] و غیر از حس [[اخلاقی]] نسبت به هم‌نوعان است<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص۶۹.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۷.</ref>
استعداد [[دینی]] استعدادی اصیل در انسان است، و آن را به حسّ [[تقدیس]] و حسّ [[پرستش]] تعبیر می‌کند، و این غیر از [[حس]] [[حقیقت‌جویی]] و غیر از حس [[اخلاقی]] نسبت به هم‌نوعان است<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص۶۹.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۷.</ref>



نسخهٔ کنونی تا ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۵۷

مقدمه

استعداد دینی استعدادی اصیل در انسان است، و آن را به حسّ تقدیس و حسّ پرستش تعبیر می‌کند، و این غیر از حس حقیقت‌جویی و غیر از حس اخلاقی نسبت به هم‌نوعان است[۱][۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. تعلیم و تربیت در اسلام، ص۶۹.
  2. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۸۷.