اصر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

* [[إصر]]: ثقل و سنگینی<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۱۴۷.</ref>، بارِ گران، [[عهد]] و [[پیمان]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۱۰.</ref>، اموری که [[انسان]] را از خیر و اعمالی که او را به [[ثواب]] می‌رساند، باز می‌دارد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۸، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref>، پیمانی که پیمان‌شکن را از عمل خیر و [[ثواب]] باز می‌دارد<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۱۰۴.</ref>، [[تکلیف]] سنگینی که مکلّف را از حرکت باز می‌دارد<ref>محمد رشیدرضا، تفسیر المنار، ج۹، ص۲۲۸-۲۲۹.</ref>.  

* مراد [[قرآن]] از این کلمه [[تکالیف]] سنگین [[الهی]] است که به واسطه نقض [[عهد]] و [[پیمان]]، برگردن [[امت‌های پیشین]] نهاده شد؛ مانند کشتن یکدیگر برای [[قبول توبه]] [[بنی‌اسرائیل]] از [[عبادت]] گوساله [[سامری]]: {{متن قرآن|إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ}}<ref>«بی‌گمان شما با (به پرستش) گرفتن گوساله بر خویش ستم روا داشتید پس به درگاه آفریدگار خود توبه کنید و یکدیگر را بکشید» سوره بقره، آیه ۵۴.</ref>، ممنوعیت ماهیگیری روز [[شنبه]]: {{متن قرآن|وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ}}<ref>«و میان خود، آنان را که در روز شنبه از اندازه در گذشتند شناخته‌اید» سوره بقره، آیه ۶۵.</ref>.

* در [[قرآن کریم]] به [[امت]] [[پیامبر اسلام]] {{صل}} [[بشارت]] داده شده که این [[تکالیف]] و پیمان‌های سخت و دشوار از آنان برداشته می‌شود<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۸، ص۲۸۰-۲۸۱.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۰۱.</ref>.