تداوم امامت: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

*این [[اندیشه]] که پس از [[حضرت]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، چه کسی زمام امور [[شیعیان]] را بر عهده خواهد گرفت، ذهن و [[دل]] بسیاری از [[یاران]] آن [[حضرت]] را به خود مشغول داشته بود و از این رو آن‌ها [[تلاش]] می‌کردند در فرصت‌های نادری که [[توفیق]] [[زیارت]] حضرتش را می‌یافتند به نوعی پرسش درونی خود را با امامشان مطرح کنند.

*از جمله در یکی از روزها که [[عثمان بن سعید عمری]] یار و یاور باوفای [[امام عسکری|حضرت عسکری]] {{ع}} نیز در مجلس آن [[حضرت]] حضور داشت، یکی از [[یاران]] ایشان پرسید: شما درباره این [[حدیث]] که از پدران بزرگوارتان [[نقل]] شده چه می‌گویید: "[[زمین]] تا [[روز قیامت]] از [[حجت خدا]] بر [[بندگان]] تهی نمی‌ماند. و هرکس که بمیرد و [[امام]] زمانش را نشناسد، به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است" ؟ آن [[حضرت]] در [[پاسخ]] فرمود: آری این سخن همانند روز [[حق]] است. باز پرسید: ای پسر [[رسول خدا]]، پس چه کسی پس از شما [[امام]] و [[حجت]] خواهد بود؟ [[حضرت]] فرمود: پس از من، پسرم [[محمد]]، [[امام]] و [[حجت]] خواهد بود. هرکس بمیرد و او را نشناسد به [[مرگ جاهلی]] از [[دنیا]] رفته است. [[آگاه]] باشید که او را غیبتی است که در آن نادانان به [[گمراهی]] می‌افتند و [[اهل باطل]] هلاک می‌گردند. هرکس که در این دوران برای [[ظهور]] [[تعیین وقت]] کند، [[دروغ]] می‌گوید. سپس با سپری شدن [[دوران غیبت]] او [[ظهور]] می‌کند. گویا پرچم‌های سفیدی را که در [[نجف]] [[کوفه]] بر بالای سرش در اهتزاز است می‌بینیم<ref>[[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج ۲، ص ۴۰۹.</ref>.

*با [[انتصاب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} به‌عنوان [[دوازدهمین امام]] [[شیعیان]]، [[شجره طیبه]] [[امامت]]، برگ و باری تازه یافت<ref>نشریه موعود، شماره ۲۰، ص ۵۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۲۰.</ref>.