جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[سطو در قرآن]] - [[سطو در حدیث]] - [[سطو در فقه سیاسی]] | پرسش مرتبط = سطو (پرسش)}} | |||
== مقدمه == | |||
==مقدمه== | |||
[[دستیابی به قدرت]] و دست درازی<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.</ref>، حمله بردن<ref> بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۲.</ref>. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر [[چیرگی]] و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله کردن و دست درازی به [[زور]] و [[قهر]] را افاده میکند. اصل آن "سطا" به معنای [[چیرگی]] و [[برتری]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.</ref> یا "سَطْوُ" به معنای دست یافتن بر [[مردم]] به [[قهر]] و [[غلبه]] از بالا<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.</ref>. | [[دستیابی به قدرت]] و دست درازی<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۴۱۰.</ref>، حمله بردن<ref> بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۶۲.</ref>. این کلمه هنگامی که با "عَلی" متعدی شود، بر [[چیرگی]] و استعلاء دلالت دارد و هنگامی که با "باء" متعدی شود، معنای حمله کردن و دست درازی به [[زور]] و [[قهر]] را افاده میکند. اصل آن "سطا" به معنای [[چیرگی]] و [[برتری]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۷۱.</ref> یا "سَطْوُ" به معنای دست یافتن بر [[مردم]] به [[قهر]] و [[غلبه]] از بالا<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۷، ص۲۷۷.</ref>. | ||
| خط ۱۲: | خط ۸: | ||
این [[آیه شریفه]] حالت [[کفار]] را هنگام شنیدن [[آیات الهی]] بیان میکند که زمان [[تلاوت]] [[آیات قرآنی]] که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار [[انکار]] را میبینی که از سر [[کینه]] و [[غیظ]] میخواهند به طرف تلاوتکنندگان [[آیات الهی]] حمله و یورش برند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۶-۳۳۷.</ref> | این [[آیه شریفه]] حالت [[کفار]] را هنگام شنیدن [[آیات الهی]] بیان میکند که زمان [[تلاوت]] [[آیات قرآنی]] که دلالت آنها نیز واضح است و خطاب به آنهاست، در چهره آنها آثار [[انکار]] را میبینی که از سر [[کینه]] و [[غیظ]] میخواهند به طرف تلاوتکنندگان [[آیات الهی]] حمله و یورش برند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۴، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۳۳۶-۳۳۷.</ref> | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | * [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده: مدخل]] | ||
[[رده:سطو]] | [[رده:سطو]] | ||