نیایش چهل و سوم: تفاوت میان نسخه‌ها

این [[نیایش]] آن [[حضرت]] است به هنگام دیدن [[هلال]] ماه نو.

[[خورشید و ماه]] دو [[آیه]] از [[آیات]] خدایند<ref>{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ...}} «و از نشانه‌های او شب و روز و خورشید و ماه است.».. سوره فصلت، آیه ۳۷.</ref> که باید [[شکر]] [[آفرینش]] آنها را به پیشگاه [[خدا]] به‌جا آورد؛ زیرا آفرینش آنها با حساب دقیق است و هر کدام در مدار خود می‌چرخد<ref>{{متن قرآن|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ}} «و اوست که شب و روز و خورشید و ماه را آفرید (که) هر یک در چرخه‌ای شناورند» سوره انبیاء، آیه ۳۳.</ref>. [[خداوند]] ماه و [[خورشید]] را برای حساب و [[برنامه‌ریزی]] و [[وقت‌شناسی]] بندگانش [[آفریده]] است<ref>{{متن قرآن|هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ}} «اوست که خورشید را تابان و ماه را درخشان آفرید و برای آن برج‌ها نهاد تا شمار سال‌ها و «حساب» را بدانید؛ خداوند آن را جز به حق نیافرید؛ او آیات را برای گروهی که دانشورند روشن بیان می‌کند» سوره یونس، آیه ۵.</ref>.

یکی از زیبایی‌های ماه [[تغییر]] شکل آن در طول یک ماه است که به آن اَهِلَّه (هلال‌ها) می‌گویند: {{متن قرآن|يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ}}<ref>«از تو درباره ماه‌های نو می‌پرسند، بگو: آنها زمان نمای مردم و حجّ‌اند» سوره بقره، آیه ۱۸۹.</ref>.

سپس با [[تنزیه]] و [[تقدیس]] [[پروردگار]] چنین ادامه می‌دهد: «منزه است ذات پروردگار، شگفتا که در کار تو چه تدبیرها کرده و در آفرینشت چه لطافت‌ها به کار داشته. تو را کلید ماه نو قرار داد که در آن کارهای نو خواهد بود.