یا حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۲

مقدمه

یا حسین سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای جان، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، سیدالشهدا را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های عاشق حسین (ع) را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر پرچم عزاداران محرّم، بر پیشانی رزمندگان اسلام، بر لب‌های نوحه‌سرایان عاشورا می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که صحابی بزرگوار، جابر بن عبد الله انصاری، وقتی همراه عطیّه بر سر تربت حسین (ع) آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا حسین! یا حسین! یا حسین!” آنگاه گفت: حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟. و سپس به زیارت اباعبدالله (ع) پرداخت^[۱].

منابع

محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا

پانویس

↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۵۰۷.

[1] محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۵۰۷.

[۱]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-{{امامت}}
+== مقدمه ==
+'''یا حسین''' سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای [[جان]]، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، [[سیدالشهدا]] را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های [[عاشق]] [[حسین]] {{ع}} را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر [[پرچم]] [[عزاداران]] [[محرّم]]، بر پیشانی [[رزمندگان]] [[اسلام]]، بر لب‌های نوحه‌سرایان [[عاشورا]] می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که [[صحابی]] بزرگوار، [[جابر بن عبد الله انصاری]]، وقتی همراه عطیّه بر سر [[تربت]] [[حسین]] {{ع}} آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا [[حسین]]! یا [[حسین]]! یا [[حسین]]!” آنگاه گفت: {{عربی|حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟}}. و سپس به [[زیارت]] [[اباعبدالله]] {{ع}} پرداخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۷.</ref>.
-==مقدمه==
-'''یا حسین''' سوزناک‌ترین نالۀ برخاسته از ژرفای [[جان]]، که شیعۀ کربلایی با آن ندا، [[سیدالشهدا]] را صدا می‌زند، ندایی که قلب‌های [[عاشق]] [[حسین]]{{ع}} را به هم متّصل می‌کند و حسینیان را زیر خیمۀ “ذکر” گرد می‌آورد. شعاری که بر [[پرچم]] [[عزاداران]] [[محرّم]]، بر پیشانی [[رزمندگان]] [[اسلام]]، بر لب‌های نوحه‌سرایان [[عاشورا]] می‌درخشد و می‌شکفد. ندای شوق‌آمیزی که [[صحابی]] بزرگوار، [[جابر بن عبد الله انصاری]]، وقتی همراه عطیّه بر سر [[تربت]] [[حسین]]{{ع}} آمد و بیهوش شد، چون عطیّه آب به صورتش پاشید و به هوش آمد، سه بار گفت: “یا [[حسین]]! یا [[حسین]]! یا [[حسین]]!” آنگاه گفت: {{عربی|حَبِيبٌ لَا يُجِيبُ حَبِيبَهُ؟}}. و سپس به [[زیارت]] [[اباعبدالله]]{{ع}} پرداخت<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۵۰۷.</ref>.
 == منابع ==