جز
جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
== نخست: [[کاملترین جلوه الهی]] == | == نخست: [[کاملترین جلوه الهی]] == | ||
* یکی از اوصافی که [[قرآن کریم]] برای همه هستی عموما و برای [[انسان]]، خصوصا بیان فرموده است، | * یکی از اوصافی که [[قرآن کریم]] برای همه هستی عموما و برای [[انسان]]، خصوصا بیان فرموده است، وصف "[[کلمة الله]]" است. در دو بخش از [[قرآن کریم]]، نسبت به همه هستی تعبیر کلمات [[الهی]] به کار رفته است. در یک بخش، خطاب به [[پیامبر اکرم]] {{صل}} میفرماید: {{متن قرآن|قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا}}<ref>«بگو: اگر برای (نوشتن) کلمات پروردگارم دریا مرکّب میبود پیش از آنکه کلمات پروردگارم به پایان رسد آن دریا پایان مییافت هر چند دریایی همچند آن را نیز به کمک میآوردیم» سوره کهف، آیه ۱۰۹.</ref>. | ||
* در بخش دیگر با [[تمثیل]] گستردهتری میفرماید: اگر همه درختان [[زمین]] قلم و دریا به مدد هفت دریای دیگر، مرکب شده بود، باز هم شمارش کلمات خدای [[عزیز]] [[حکیم]] نامیسر میبود؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و اگر همه درختان روی زمین قلم میگردید و دریا را هفت دریای دیگر یاری میرساند (و همه مرکّب میشد) نوشتن کلمات خداوند پایان نمیپذیرفت؛ به راستی خداوند پیروزمند فرزانهای است» سوره لقمان، آیه ۲۷.</ref>؛ | * در بخش دیگر با [[تمثیل]] گستردهتری میفرماید: اگر همه درختان [[زمین]] قلم و دریا به مدد هفت دریای دیگر، مرکب شده بود، باز هم شمارش کلمات خدای [[عزیز]] [[حکیم]] نامیسر میبود؛ {{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و اگر همه درختان روی زمین قلم میگردید و دریا را هفت دریای دیگر یاری میرساند (و همه مرکّب میشد) نوشتن کلمات خداوند پایان نمیپذیرفت؛ به راستی خداوند پیروزمند فرزانهای است» سوره لقمان، آیه ۲۷.</ref>؛ | ||
* در کنار این | * در کنار این وصف عمومی، تنها [[انسان]] است که به صورت ویژه بدین صفت متصف گشته و هیچ یک از پدیدههای گستردهای چون [[زمین]] و دریا و [[آسمان]] و کهکشان و... ، به [[تنهایی]] با این وصف، ستوده نشده است. [[عیسای مسیح]]، نمونه برجستهای از انسانهاست که [[فرشتگان الهی]] در آستانه میلادش از او به عنوان کلمهای [[الهی]] یاد کرده و در پی مژده [[تولد]] او به [[مریم]]، [[مسیح]] را [[آبرومند]] [[دنیا]] و [[آخرت]] و از [[مقربان]] درگاه [[خدای سبحان]] خواندهاند؛ {{متن قرآن|إِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيهًا فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ}}<ref>«آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را به کلمهای از خویش نوید میدهد (که) نامش مسیح پسر مریم است، در این جهان و در جهان واپسین آبرومند و از نزدیکشدگان (به خداوند) است» سوره آل عمران، آیه ۴۵.</ref>. | ||
* بر اساس [[روایات]] صادره از [[امامان معصوم]] {{عم}} برجستهترین و بزرگترین کلمه [[خدا]] در همه [[آفرینش]]، وجود [[مبارک]] [[خاتم الانبیاء]] {{صل}} و [[اهل بیت]] اوست، چنانچه [[یحیی بن اکثم]] از [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]] {{ع}} سؤال میکند که مراد [[خداوند]] از هفت دریا و کلمات خودش چیست؟ و [[امام رضا]] {{ع}} نام هفت دریا را که مورد اشاره [[آیه]] است، بیان کرده و سپس میفرمایند: "ما آن کلماتی هستیم که اگر هفت دریا مرکب شمارش آنها شود، هرگز به شمارش نیایند و اوج [[فضایل]] آنها آشکار نگردد"؛ {{متن حدیث|نَحْنُ الْكَلِمَاتُ الَّتِي لَا تُدْرَكُ فَضَائِلُهَا وَ لَا تُسْتَقْصَى}}<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. | * بر اساس [[روایات]] صادره از [[امامان معصوم]] {{عم}} برجستهترین و بزرگترین کلمه [[خدا]] در همه [[آفرینش]]، وجود [[مبارک]] [[خاتم الانبیاء]] {{صل}} و [[اهل بیت]] اوست، چنانچه [[یحیی بن اکثم]] از [[امام]] [[علی بن موسی الرضا]] {{ع}} سؤال میکند که مراد [[خداوند]] از هفت دریا و کلمات خودش چیست؟ و [[امام رضا]] {{ع}} نام هفت دریا را که مورد اشاره [[آیه]] است، بیان کرده و سپس میفرمایند: "ما آن کلماتی هستیم که اگر هفت دریا مرکب شمارش آنها شود، هرگز به شمارش نیایند و اوج [[فضایل]] آنها آشکار نگردد"؛ {{متن حدیث|نَحْنُ الْكَلِمَاتُ الَّتِي لَا تُدْرَكُ فَضَائِلُهَا وَ لَا تُسْتَقْصَى}}<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴، ص۱۵۲.</ref>. | ||
* از [[امام امیرالمؤمنین]] {{ع}} نیز در [[تفسیر]] [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ * الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه میپرسند؟ * از آن خبر سترگ * همان که آنان در آن اختلاف دارند» سوره نبأ، آیه ۱-۳.</ref> سؤال شده که فرمودند: {{متن حدیث|مَا لِلَّهِ نَبَأٌ أَعْظَمُ مِنِّي وَ مَا لِلَّهِ آيَةٌ أَكْبَرُ مِنِّي}}؛ برای [[خدا]] خبر و نشانهای بزرگتر از من وجود ندارد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۴۰۲.</ref>. | * از [[امام امیرالمؤمنین]] {{ع}} نیز در [[تفسیر]] [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ * عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ * الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ}}<ref>«از همدیگر از چه میپرسند؟ * از آن خبر سترگ * همان که آنان در آن اختلاف دارند» سوره نبأ، آیه ۱-۳.</ref> سؤال شده که فرمودند: {{متن حدیث|مَا لِلَّهِ نَبَأٌ أَعْظَمُ مِنِّي وَ مَا لِلَّهِ آيَةٌ أَكْبَرُ مِنِّي}}؛ برای [[خدا]] خبر و نشانهای بزرگتر از من وجود ندارد<ref>علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۴۰۲.</ref>. | ||