کوه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[کوه در قرآن]] [[کوه در معارف دعا و زیارات]] | پرسش مرتبط = }} | |||
== مقدمه == | |||
==مقدمه== | |||
برآمدگیها و مرتفعات سطح [[زمین]] که از [[خاک]] و سنگ فراوان و کانیهای مختلف تشکیل شده و نسبت به زمینهای اطراف بسیار بلند باشند، کوه (جَبَل) نامیده میشوند. | برآمدگیها و مرتفعات سطح [[زمین]] که از [[خاک]] و سنگ فراوان و کانیهای مختلف تشکیل شده و نسبت به زمینهای اطراف بسیار بلند باشند، کوه (جَبَل) نامیده میشوند. | ||
قرآن [[کریم]] میفرماید: {{متن قرآن|وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا}}<ref>«و کوهها را میخهایی (محکم) نساختیم؟» سوره نبأ، آیه ۷.</ref> میدانیم که کوهها همچون زرهی پوسته زمین را در برابر فشارهای ناشی از مواد مذاب درونی، و تأثیر [[جاذبه]] ماه [[حفظ]] میکنند و دیوارهای بلندی در برابر طوفانهای سخت و سنگین محسوب میشوند و در مجموع موجب [[آرامش]] و سکون زمین و امکان [[حیات]] و دوام [[زندگی]] میگردند. | قرآن [[کریم]] میفرماید: {{متن قرآن|وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا}}<ref>«و کوهها را میخهایی (محکم) نساختیم؟» سوره نبأ، آیه ۷.</ref> میدانیم که کوهها همچون زرهی پوسته زمین را در برابر فشارهای ناشی از مواد مذاب درونی، و تأثیر [[جاذبه]] ماه [[حفظ]] میکنند و دیوارهای بلندی در برابر طوفانهای سخت و سنگین محسوب میشوند و در مجموع موجب [[آرامش]] و سکون زمین و امکان [[حیات]] و دوام [[زندگی]] میگردند. | ||
[[امام سجاد]]{{ع}} در دعای [[درود]] بر [[حاملان عرش]] و هر [[ملک مقرب]] دیگر میفرماید: {{متن حدیث|وَ الْمُوَكَّلِينَ بِالْجِبَالِ فَلَا تَزُولُ}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «(درود بر) آنان که موکلان کوههایند تا فرو نریزند». میتوان گفت که [[جهان]] [[طبیعت]] به [[اذن خدا]] تحت [[تدبیر]] [[ملائکه]] [[الهی]] است از این رو [[حضرت]] به ملائکه [[حافظ]] و نگهدارنده کوهها درود فرستاده است. | [[امام سجاد]] {{ع}} در دعای [[درود]] بر [[حاملان عرش]] و هر [[ملک مقرب]] دیگر میفرماید: {{متن حدیث|وَ الْمُوَكَّلِينَ بِالْجِبَالِ فَلَا تَزُولُ}}<ref>دعای ۳.</ref>؛ «(درود بر) آنان که موکلان کوههایند تا فرو نریزند». میتوان گفت که [[جهان]] [[طبیعت]] به [[اذن خدا]] تحت [[تدبیر]] [[ملائکه]] [[الهی]] است از این رو [[حضرت]] به ملائکه [[حافظ]] و نگهدارنده کوهها درود فرستاده است. | ||
هم چنین امام سجاد {{ع}} در [[دعای ختم قرآن]]؛ [[عظمت]] [[قرآن]] را چنان معرفی فرموده است که کوهها از [[تحمل]] آن ناتوانند: «بار خدایا بر [[محمد و آلش]] درود بفرست و قرآن را در [[تاریکی]] شبها مونس ما کن... و (آن چنان کن) تا عجایب قرآن و مثلها و قصههای هشدار دهنده آن... که کوههای سخت از تحمل آن ناتوانند - به ما [[راه]] یابد».<ref>تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی، دارالکتب الاسلامیة، تهران، ۱۳۷۴، چاپ اول؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم؛ فرهنگ فارسی معین، محمد معین، زرین، ۱۳۸۶.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۳۷۹.</ref> | |||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']] | # [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «کوه»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:مکانها در قرآن]] | ||