حارث بن زمعه: تفاوت میان نسخه‌ها

برپایه گزارش‌هایی، حارث در [[مکه]] [[اسلام]] آورد؛ اما به سبب [[مخالفت]] و جلوگیری خاندانش، نتوانست به [[مدینه]] [[هجرت]] کند.<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۴۶۹؛ الدر المنثور ج ۴، ص ۸۰.</ref> منابع به [[زمان]] دقیق پذیرش اسلامش اشاره نکرده‌اند؛ گویا حارث به اجبارِ پدرش زمعه و عمویش [[عقیل]]، سپاه قریش را در [[بدر]] ([[سال دوم هجری]]) [[همراهی]] کرد و هر سه اینان در [[جنگ بدر]] کشته شدند.<ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۷۰۹؛ تاریخ طبری، ج ۲، ص ۴۱.</ref> برخی شرکت حارث را در این [[نبرد]] از روی [[تقیه]] دانسته‌اند؛<ref>البدایة و النهایه، ج ۳، ۲۳۳؛ تفسیر ابن کثیر، ج ۲، ص ۳۳۱.</ref> اما برخی منابع از [[کفر]] وی هنگام مرگ سخن می‌گویند و قائل‌اند که ایشان پس از اسلام به کفر بازگشتند.<ref>جامع‌البیان، ج ۵، ص ۳۱۸؛ التکمیل، ص ۱۰۲؛ شرح نهج البلاغه، ج ۱۲، ص ۱۰.</ref> [[قاتل]] حارث را به [[اختلاف]] [[عمار]] <ref>السیرة النبویه، ج ۲، ص ۷۰۹.</ref> یا [[علی]] {{ع}} <ref>الارشاد، ص ۷۱؛ المناقب، ج ۲، ص ۹۶؛ شرح نهج البلاغه، ج ۱۴، ص ۲۱۲؛ بحارالانوار، ج ۱۹، ص ۳۶۲.</ref> دانسته‌اند. چنین اختلافی درباره [[قاتل]] [[زمعة بن اسود]] و برادرش [[عقیل]] نیز هست <ref>السیرة النبویه، ج ۵۲، ص ۷۰۹؛ الارشاد، ص ۷۱؛ بحارالانوار، ج ۱۹، ص ۳۶۲.</ref>. [[ابن ابی الحدید]] مدعی است که [[اسود]]، جد [[حارث]]، در [[مرگ]] پسر و نوه‌اش بسیار [[بی‌تابی]] می‌کرد. وی همچنین [[عبدالله]] [[برادر]] حارث را از هواداران [[امام علی]] {{ع}} دانسته است.<ref> شرح نهج البلاغه، ج ۱۳، ص ۱۰.</ref> [[وهب بن وهب]] معروف به [[ابوالبختری|ابوالبُختری]] [[قاضی]] [[هارون الرشید]] از [[نسل]] اوست. وی از [[دشمنان امیرمؤمنان]] {{ع}} بود. هموست که به فتوای او امانی را که هارون‌الرشید به [[یحیی بن عبدالله بن حسن علوی]] داده بود، [[باطل]] اعلام کرد و [[یحیی]] را کشت<ref> مقاتل الطالبیین، ص ۳۱۸ - ۳۱۹.</ref>.<ref>[[ملازاده]]، [[حارث بن زمعه (مقاله)|مقاله «حارث بن زمعه»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۱۰ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۱۰.</ref>

== منابع ==