احمد بن محمد اردبیلی معروف به [[مقدس اردبیلی]] (متولد قرن ۱۰ ق اردبیل، متوفای ۹۹۳ ق)، از فقهای امامیه در قرن دهم قمری. تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون: [[سید علی صائغ]]، [[جمال الدین محمود]] فرا گرفت. تحقيق و تأليف و تبليغ علوم اسلامى، زعامت حوزه علمیه نجف از جمله فعالیتهای وی است. او تا کنون چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. ''«[[زبدة البیان فی احکام القرآن (کتاب)|زبدة البیان فی احکام القرآن]]»''، ''«استیناس المعنویة»''، ''«مجمع الفائدة و البرهان فی شرح ارشاد الاذهان»''، ''«عقائد الاسلام در علم کلام»'' و ''«حدیقة الشیعة»'' برخی از این آثار است.<ref name=p1>[http://nbo.ir/%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A8%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D9%86%D8%AC%D9%81%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C__a-20.aspx وبگاه فرهیختگان تمدن شیعی]</ref>
'''احمد بن محمد اردبیلی نجفی''' (متوفای ۹۹۳ق نجف) مشهور به '''مقدس اردبیلی'''، از علمای بزرگ و ثقات فقهای [[شیعه]] است و شخصیتی است که به زهد و ورع و امانت و دیانت ضرب المثل بوده و مجلسی او را در شمار کسانی که به ملاقات امام عصر {{ع}} نائل آمدهاند، آورده است. از سید نعمت اله جزایری که از شاگردان او بوده، نقل شده که مقدس اردبیلی در سالهای قحطی، خوراک خود را میان بینوایان پخش میکرد و برای خود بخشی، چون آنان میگذاشت. در یکی از سالها که چنین کرد همسرش بر وی خشم نمود و گفت: فرزندان ما را در چنین سالی فرومیگذاری، تا دست به سوی مردم دراز کنند؟ مقدس زن را ترک گفت و به قصد اعتکاف، به سوی مسجد کوفه رهسپار شد. روز دوم، مردی بارهای گندم و آردی پاکیزه به خانه آورد و گفت: صاحب خانه که در مسجد معتکف است فرستاده. پس از آنکه مقدس اردبیلی به خانه بازگشت، همسرش به وی گفت: آردی که با آن عرب فرستادی، آردی نیکو است. مقدس اردبیلی خدای را شکر کرد و از سر آن امر، بیخبر بود. در حالات او آمده است که هرگاه هنگام زیارت مخصوصه به کربلا میرفت، نماز را جمع میخواند و میگفت: زیارت، سنت است و تحصیل علم، فریضه؛ میترسم که سنت چون با فریضه مزاحمت کند، مورد نهی باشد و سفر، سفر معصیت؛ از اینرو تمام را هم میخوانم. مقدس اردبیلی، علوم معقول و منقول را نزد بعضی از شاگردان شهید ثانی در نجف اشرف خوانده و مرحوم صاحب مدارک از شاگردان او است. وی در عصر شاه طهماسب و شاه عباس اول صفوی و [[شیخ بهایی]] میزیسته و میان او و شاه عباس مکاتباتی بود<ref>[[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ۶۹۰.</ref>.
== جستارهای وابسته ==
{{آثار پدیدآورنده}}
==استادان==
== پانویس ==
{{ستون-شروع|3}}
* [[جمالالدین محمود]]
* [[ملا عبدالله یزدی]]
* [[مولی میرزاجان باغندی]]
{{پایان}}
==کتابهای منتشر شده==
{{ستون-شروع|3}}
#حدیقة الشیعه
#اثبات واجب تعالی
#اثبات امامت
#استیناس المعنویه
#بحرالمناقب
#رساله خراجیه
#مقالة فی الامر بالشی
#مناسک حج
{{پایان}}
==شاگردان==
{{ستون-شروع|3}}
*[[میر فیضالله تفرشی]]
*[[عنایتالله کوهپایهای]]
*[[ملاعبدالله شوشتری]]
{{پایان}}
==جستارهای وابسته==
* [[:رده:آثار مقدس اردبیلی|همه آثار معرفیشده مقدس اردبیلی]]
احمد بن محمد اردبیلی معروف به مقدس اردبیلی (متولد قرن ۱۰ ق اردبیل، متوفای ۹۹۳ ق)، از فقهای امامیه در قرن دهم قمری. تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون: سید علی صائغ، جمال الدین محمود فرا گرفت. تحقيق و تأليف و تبليغ علوم اسلامى، زعامت حوزه علمیه نجف از جمله فعالیتهای وی است. او تا کنون چندین جلد کتاب به رشته تحریر درآورده است. «زبدة البیان فی احکام القرآن»، «استیناس المعنویة»، «مجمع الفائدة و البرهان فی شرح ارشاد الاذهان»، «عقائد الاسلام در علم کلام» و «حدیقة الشیعة» برخی از این آثار است.[۱]
