←شورش خوارج در دوران امویان
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
بعد از انتقال مرکز [[خلافت]] از [[کوفه]] به دِمَشق، خوارج هیچگاه تحت پرچم واحدی درنیامدند و همواره با همدیگر اختلاف داشتند لذا سرکوب آنان توسط فرمانداران معاویه به سهولت انجام میگرفت. در زمان معاویه چندین جنگ برعلیه او انجام دادند مانند: | بعد از انتقال مرکز [[خلافت]] از [[کوفه]] به دِمَشق، خوارج هیچگاه تحت پرچم واحدی درنیامدند و همواره با همدیگر اختلاف داشتند لذا سرکوب آنان توسط فرمانداران معاویه به سهولت انجام میگرفت. در زمان معاویه چندین جنگ برعلیه او انجام دادند مانند: | ||
# [[خوارج کوفه]] به [[رهبری]] [[فروة بن نوفل اشجعی]] بعد از صلح میان [[امام حسن]] {{ع}} و معاویه [[مخالفت]] کردند و علیه او شورش کردند، منتها توسط نیروهای نظامی معاویه سرکوب شدند. | # [[خوارج کوفه]] به [[رهبری]] [[فروة بن نوفل اشجعی]] بعد از صلح میان [[امام حسن]] {{ع}} و معاویه [[مخالفت]] کردند و علیه او شورش کردند، منتها توسط نیروهای نظامی معاویه سرکوب شدند. | ||
# جنبش [[مستورد بن | # جنبش [[مستورد بن علفه]] (در سال ۴۳) در برابر [[معاویه]]، از بزرگترین شورشهای خوارج است. [[مغیرة بن شعبه]]، [[استاندار]] [[اموی]] [[کوفه]] در منطقه مذار میان واسط و [[بصره]] با آنان درگیر شد، رهبرانشان را کشت و موفق شد جلوی فعالیت آنان را گرفته و خطر آنان را از کوفه دور کند. | ||
# [[خوارج کوفه]] در سال ۵۸ / ۶۷۸م. [[فرصت]] دیگری برای [[انقلاب]] در برابر [[حکومت اموی]] ـ به رهبری [[حیان بن ظبیان سلمی]] ـ به دست آوردند اما در سال بعد، با کشته شدن همگی آنان در [[جنگی]] در بانقیا<ref>ولهوزن، یولیوس، الدولة العربیة و سقوطها، ص۵۸ - ۵۹.</ref>، این [[شورش]] پایان یافت. | # [[خوارج کوفه]] در سال ۵۸ / ۶۷۸م. [[فرصت]] دیگری برای [[انقلاب]] در برابر [[حکومت اموی]] ـ به رهبری [[حیان بن ظبیان سلمی]] ـ به دست آوردند اما در سال بعد، با کشته شدن همگی آنان در [[جنگی]] در بانقیا<ref>ولهوزن، یولیوس، الدولة العربیة و سقوطها، ص۵۸ - ۵۹.</ref>، این [[شورش]] پایان یافت. | ||
# [[خوارج بصره]] در سال ۴۱ / ۶۶۱ به رهبری [[سهم بن غالب]] و [[خطیم باهلی]] شورش کردند. [[ابن عامر]]، استاندار اموی با آنان درگیر شده سرکوبشان کرد<ref>طبری، تاریخ الرسل والملوک، ج۵، ص۱۷۰ - ۱۷۱؛ ابناثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۳۲۵ ـ ۳۲۶.</ref>. | # [[خوارج بصره]] در سال ۴۱ / ۶۶۱ به رهبری [[سهم بن غالب]] و [[خطیم باهلی]] شورش کردند. [[ابن عامر]]، استاندار اموی با آنان درگیر شده سرکوبشان کرد<ref>طبری، تاریخ الرسل والملوک، ج۵، ص۱۷۰ - ۱۷۱؛ ابناثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۳۲۵ ـ ۳۲۶.</ref>. | ||